KEŞFET

Kitabın Adı: Veba Yılı Günlüğü
Yazarı: Daniel Defoe
Yayınevi: @isbankasikulturyayinlari
Türü: Roman
Basım Yılı: Ocak 2021
Sayfa Sayısı: 242 Sayfa

Düşünceler: Daniel Defoe deyince aklımıza ilk gelen ve O'nu üne kavuşturan romanı Robinson Crusoe ' dır. Hepimiz ya okumuşuzdur ya da adını mutlaka duymuşuzdur.

Bende uzun yıllar önce okuduğum bu kitaptan sonra ilk Daniel Defoe kitabını okumuş oldum.

Pandemi döneminde bir kaç tane pandemi türü eser okudum. Kızıl Veba , Venedik'te Ölüm ve bu kitap. Aralarında beni en çok etkileyende bu en son okuduğum kitap oldu.

1722 yılında yazılan bu eser 1665 yılında Londra 'da yaşanan Veba Salgınını anlatıyor. Onbinlerce insanın ölümüne neden olan, ticari ve sosyal hayatı durma noktasına getiren bu salgın insanların ruh dünyasında da derin yaralar açmış.

Usta yazar basit sözcüklerle ama etkili biçimde yansıtmış bize Veba gerçeğini. Aniden ölüveren insanlar, durdurulamayan salgın, geride kalanların yaşadığı acı, trajedi , korku, dehşet, panik ve ilâhi olgulara sığınma gibi bir çok duyguyu adeta yaşatıyor bizlere.

Dönemi farklı olsada insanların hastalığa verdiği tepkilerin 350-360 yıl sonrada aşağı yukarı aynı olduğunu görüyoruz. Belli bir süre sonra duyarsızlaşıyor ve hastalığa gösterilen özen kalmıyor mesela. Dine yöneliş, teslimiyet gibi duygular ise salgında öne çıkıyor daha fazla olarak.

Bunun yanında insanı insan yapan değerlerin olumlu etkilerini de yazmayı ihmal etmemiş. ( yardımseverlik gibi ) Tıpkı şimdi olduğu gibi canları pahasına veba ile savaşan kamu görevlilerinde hakkı teslim edilmiş. Yam tersini yapanların olduğu gibi.

Sonuç olarak yalın üslubuna rağmen etkileyici tarzı nedeniyle beni oldukça etki altında bırakan bu eseri tüm kitap dostlarına ve herkese tavsiye ediyorum

Çoğu insan ölüme hazır değildir, ne kendi ölümlerine ne de başkalarının. Şoka girerler, ödleri patlar, beklenmedik bir sürprizdir ölüm onlar için. Olmamalı oysa. Ben ölümü sol cebimde taşırım. Bazen cebimden çıkarıp onunla konuşurum: "Selam yavrum, nasılsın? Ne zaman geleceksin beni almaya? Hazırım."

Cumhuriyet-Türk Mucizesi (ikinci kitap) / Turgut ÖZAKMAN Yorum: Her Türk'ün okuması gereken bır eser bu. Aslında dört kitaptan oluşan üçlü bir seriden oluşuyor. Çanakkale, Diriliş ve Cumhuriyet ( 2 kitap) Bu serinin en son kitabı. 1923-1938 yılları arasındaki kuruluş ve şahlanış dönemini anlatıyor. Tam 845 sayfa. 514 tane dipnot var içinde. Üşenmedim teker teker saydım. 758 farklı kaynaktan yararlanılmış. Olayları küçük hikayeler şeklinde anlatması nedeniyle tarihin o çok eleştirilen sıkıcı anlatımı bertaraf edilmiş. Cumhuriyet'in kuruluş dönemi tüm imkansızlıkları ile çok etkileyici biçimde anlatılmış. Devrimler nedenleri ile birlikte aktarılmış. Bazı insanlar objektif olmayan kulaktan dolma nefret söylemleri ile boş boş konuşuyor maalesef. Keşke okusalar , keşke düşünseler keşke anlasalar. O dönemin özel şartları gözönünde tutulmadan sıcak çayı yudumlarken eleştirmek ve vatanı kurtarmak kolay oluyor demekki fazlaca kimse okuma gereği duymuyor ülkemizde. Fedakarlık dolu gerçek yaşamlar içeren bu tip kitapları sadece size değil özellikle gelecek nesillere de şiddetle tavsiye ederim. Milli Eğitim Bakanı olsam bu üçlü seriyi zorunlu okuturum okullarda. Sadece okumak değil bol bol münazarasıda yapılmalı bence.

Kitabın Adı: Sultanlar ve Cellatlar
Yazarı: Rıza Zelyut
Yayınevi: @bilgiyayinevi
Türü: Tarihi Roman
Basım Yılı: Şubat 2014
Sayfa Sayısı: 253 Sayfa

Düşünceler: Usta gazeteci Rıza Zelyut 'u köşe yazılarından ve araştırma türü eserlerinden hepimiz tanırız. Ama öykü yazdığını ve tarihi romanı olduğunu bu roman ile yeni gördüm.

Kitap II. Selim 'ın hal edilmesi yerine Şehzade Mustafa 'nın geçtiği dönemi anlatıyor. Devletin karışıklık içinde çalkalandığı , rüşvetin , adam kayırmanın kol gezdiği, yıkılışa doğru giden imparatorluğun çırpınışları eşliğinde yazılan bir roman bu.

Daha çok toplumsal yapıyı, toplumsal katmanları, Istanbul ve Rumeli Coğrafyasını anlatan bu eserde alevilik üzerinde özellikle durulmuş. Toplumdaki yanlış algı üzerindeki perdeyi aralamaya çalışan yazar çingeneleri de eş geçmemiş.

Halkın gözündeki Osmanlı 'yı birazda eleştirel gözle kendi penceresinden irdeleyen yazarın bu romanı bir solukta okunuyor.

Okunabilirliğini artırmak için sanırım araya aşk hikayeleri de sıkıştırmış yazar. Bazen biraz uzatıp okuyucu için sıkıcı olsada bu durum eserin ağır konusunu ve havasını dağıtmış biraz.

Genel olarak beğendim bu eseri. Konusu itibari ile ( adam öldürme asma, boğma filan var çocuklar etkilenebilir diye) tüm yetişkin kitap okurlarına tavsiye ediyorum.

“Eğer okuduğumuz kitap bizi, kafamızın ortasına inen bir yumruk gibi sarsmıyorsa niye boşuna okuyalım ki,” demiş Franz Kafka, doğru da söylemiş. Kitap dediğin, insanın kafasına indirilmiş bir darbe hissiyatı vermeli. İşte bu kitap da öyle, kafama inmiş bir yumruk hissiyatı yarattı bende. Apansız yediği yumruğun etkisiyle darmaduman olan boksörün sendeleyip de ringin orta yerine kapaklanması, kapaklandığı yerden de uzun süre kalkamaması gibi ben de zihnen epey vakittir kendime gelemiyorum, başımda sanki bir ağrı…

Ceza avukatlığı yapmış avukat Faruk Erem. Meslek hayatı boyunca yaşadığı birtakım anıları, kendisini derinden sarsan olayları kaleme almış bu kitapta. Her biri sanki birer Sabahattin Ali öyküsü. Kimisi varlığından dahi haberdar olunmayan Anadolu köylerindeki insanların, kimisi şehir hayatında her gün yanımızdan geçip giden onlarca yüzlerce insanın hazin yaşam öyküsü. Meğer hiç tahmin bile edemeyeceğimiz kimselerin de bizi derinden etkileyecek ne yaşamları varmış.

Kimisi bir cinayete kurban gider, kimisi en sevdiğini toprağa verir. Kimisi kan davası, toplum baskısı yüzünden cinayet işler, kimisi bam teline basıldığı için. Kitaptaki bazı olaylar bana yer yer Yaşar Kemal'in şu sözünü hatırlattı: “İnsanlarla oynamamalı. Bir yerleri var, bir ince yerleri, işte oraya değmemeli.”

Devrim için kalabalıklar asla yetmez. Devrimler çoğu zaman büyük kitlelerle değil olayları ateşleyen küçük gruplarla başlar. Devrim için, "Kaç kişi bizi destekler?" diye değil, "Destekleyenler ne kadar etkin işbirliği yapabilir?" diye sormanız gerekir. Rus Dev­rimi 180 milyon köylü Çar'a karşı ayaklandığında değil, bir avuç komünist kendini doğru zamanda doğru yerde bulduğunda başla­mıştır. 1917'de 3 milyonluk Rus orta ve üst sınıfına karşılık Ko­münist Parti'nin yalnızca 23 bin üyesi vardı.20 Ancak komünistler iyi organize olarak dev Rus İmparatorluğu'nu ele geçirmeyi başar­dılar. Rusya'da otorite Çar'ın zayıf ellerinden Kerensky'nin geçici hükümetinin titreyen ellerine kayarken, komünistler tüm gücü el­lerine geçirdiler.