Gittim dağın başına, kalayım dedim sessiz Dağlar, tepeler bile akar durmaz hareketsiz Tüm canlılar çift yaratılmış, kalmasın eşsiz Tek'lik Allah'a mahsus, bunu bilmez misiniz?
Doğaya hayranım, sanki kalemle çizilmiş Kayalar yarılmış, ağaçlar Rabb'ine eğilmiş Kurtlar kuşlar çeşit çeşit bitkiler, karayemiş Demek ki bunları yaratan, bir Hâlik varmış
Bir sivrisineği bile, yaratamaz hiç kimse Rüzgarın peşinden gelir, yağmur ve çise Rahman olandır, dağı taşı getiren dize Herkes bir gün gelecek, Kitâptaki söze
Rabb'im her şeyi yaratan, Hayy ve diri Başka var mı? buna, güç yetirecek biri Kör görmüyorsa bu düzeni, sen inan bâri Allah'tır bu sa'nat-ı ilâhiye'nin yegâne sahibi
Mahşerde hepimiz toplanıp geleceğiz bir araya Hesabı gelen bir bir girecek hesap için sıraya Boynuzsuz koyunda boynuzludan hak araya İnşâAllah Rabbim inananlarını koysun Cenneti Âlâ’ya
Sanmayın! vardır benim silahlarım Benim silahlarım, ettiğim duâlarım Bir de vardı, yetiştirdiğim evlatlarım Öldüğümde, peşimden duâ ederler umarım
Sanmayın! vardır benim sırlarım Benim sırlarım, açık gizli duâlarım Bir de, Allah için yaptığım uyarılarım Ardımdan, bana fayda verir diye umarım
Sanmayın! vardır benim sınırlarım Benim sınırlarım, hayr'ı istediğim duâlarım Bir de Hakk yolunda yaşar, gezer, dolaşırım Büyük günahlardan kaçınıp, hayr'ı umarım
Sanmayın! vardır benim bunalımlarım Benim bunalımlarım, El Vedûd'a sığındığım duâlarım Bir de rızık için, evden işe, işten eve turlarım Rızkımı veren Rabb'imden, helâlinden umarım
Sanmayın! vardır benim kaygılarım Benim kaygılarım, rızâsı için ettiğim duâlarım Bir de arada bir, kendi hatalarımı sorgularım Her halime şükredip, Rabbimin rızâsını umarım
Yıllarca helalinden uğraştım, didindim çalıştım Yine nedense, kimseye yaranamadım be usta Gönlüm kırık gönlüm mahzun, istemesem de alıştım Vefasızlık yıktı beni, onun için gönlüm hep yasta
Dünyanın malını servetini götüreceğimi sanmıştım Arada bir kafamdaki vites atar, giderim boşta Gönlüm kırık gönlüm mahzun, istemesem de alıştım Vicdansızlık yıktı beni, onun için gönlüm hep yasta
İnsanları uzaktan görünce, çok değerli sanmıştım Menfaatine ters düştüğü an da bıraktı beni yokuşta Gönlüm kırık gönlüm mahzun, istemesem de alıştım Tutarsızlık yıktı beni, onun için gönlüm hep yasta
Çıkarı varsa seni arar, bende beni sordu sanmıştım Gönlünü hoş etmezsen eğer, hemen sana atışta Gönlüm kırık gönlüm mahzun, istemesem de alıştım Samimiyetsizlik yıktı beni, onun için gönlüm hep yasta
Peki nedir? bu içimdeki inişli çıkışlı öfke ve hırsım Nefis ve şeytan rahat durmuyor ki, yine kandırışta Gönlüm kırık gönlüm mahzun, istemesem de alıştım Belirsizlik yıktı beni, onun için gönlüm hep yasta
Yüce Allah'tır (c.c.), mülkün yegâne sahibi Malı çalışana verir, sen iste yeter ki Rasûlüllah da bir şey isteyeni geri çevirmezdi Çünkü O müslümanların en cömerdi idi
Hz. Ebubekir de eli açık bir sahabe idi Sahabenin bir çoğu da onu takip ederdi Fakirlerin de bu sayede biraz yüzü gülerdi Allah Teâlâ da cömert olanları severdi
Allah'a ve cennete en yakın cömertliktir Şeytana ve cehenneme en yakın cimriliktir Malına ve servetine de fazla güvenmemektir En güzeli ise, cömert olup Hakk'a gitmektir
Mevlâ der ki, insanoğlu malı çok sever Gece gündüz demeden, onun peşinden gider Şeytan da, infâkta malın biter diye telkin eder İnsanı kandırıp, cennetin yolundan men eder
Halbuki insanın neyi var ? diye sorarsanız Yediği içtiği ve giydiğinden başkasını bulamazsınız Ölümü öldürüp, ömür saatini sonsuza kadar kuramazsınız Eğer hesabı düşünüyorsanız, ahirete yatırım yaparsınız
Cömert kendini başkasına tercih eder iyilik yapar Bunu asla bir karşılık beklemeksizin yapar Bu sayede cennet yolunda bir adım daha atar Allah da cömerdi çok sever ve Cennetine katar
Siz benim neler çektiğimi nereden bileceksiniz? Belki anlatsam hikâye anlatıyor diyeceksiniz Belki de için için bana gülüp eğleneceksiniz Ancak düştüğünüzde, beni anlayıp bileceksiniz
Hayatın zorluklarını yaşamadan bilemezsiniz Her dert acı ve sıkıntıya gülüp geçemezsiniz Daraldığınızda öleyim deseniz ölemezsiniz Fâni dünyadan, isteyince çekip gidemezsiniz
Madem ki her canlı gibi ölüp gideceksiniz O zaman imtihanda olduğunuzu bileceksiniz Bazen hıçkırarak ağlayıp, bazen de güleceksiniz Hem dert ile hemde mutlulukla yaşamayı öğreneceksiniz
Habibullâh'ın örnek yaşantısını bilmelisiniz Onun hayatını iyice okuyup öğrenmelisiniz Hayatınızı Kur'an ve sünnete göre tatbik etmelisiniz Başınıza büyük belâ gelmediğine şükretmelisiniz
Belâ, musibetin size niye geldiğini düşünmelisiniz Belki Rabb'imin, derecenizi arttırdığını bilmelisiniz Belki de işlediğiniz günahların cezasını çekersiniz Cümle günahlarınıza istiğfar edip, el ayak çekmelisiniz
Zulmettiysen birine aldıysan âh Yazık ettin kendine sana vâh ki vâh Mazlumun âhından kork ve helalleş Yoksa iki yakan bir araya gelmez kardeş
Ana baba âhı alma bu bir tavsiye Dünya sıkıntısı çekersin ölesiye Ananın süt hakkından dolayı bedduâ tutmaz Babanın ettiği âh, tutar yerde kalmaz
Şimdiki neslin yediği içtiği eksik olmaz Ana baba kıymeti bilmez, Allah'dan korkmaz Okuttun çocuğunu yaptın doktor, mühendis Huzur evine bıraktı seni, dinlemez Kur'an ve hadis
Bazıları da çok üzülür çocuğum yoktur diye Allah'ın bir bildiği var, vermedi sana hediye Düşünmelisin, bunda da bir hayır var diye Yaradan böyle murad etti, üzülürsün ne diye
Sen çocuk iken, onlar sana gözü gibi baktı Tek dertleri seni büyütüp adam edip okutmaktı Üşüyüp hasta olursun diye endişelenip akılları çıktı İyileştiğinde mutluluktan gözlerinden yaşlar aktı
Ana baba gardaş bacı, hepsi başka başka diyarda Bir yandan Televizyon izlerken, bir elimde kumanda Soframda türlü nimetler, içiyorum çorba büryan da Sanki nimetlerin tadı yok, sevenler yanımda olmadığında
Eskiden otururduk yerde, yuvarlak bir sofrada Rahmetli babaannem helva yapardı bayramlarda Belki arabamız yoktu, çalamazdık havalı korna da Nedense eski tadları bulamıyoruz bu zamanlarda
Meğer bayram, tebessüm edenlerin varsa yanında Tatlı bir söze teşekkürle, yüreklere dokunuşlarda Bir yanda akrabalar, birde yanımda varsa yâr'da Desenize bayram bu bayram, bana bu dünyada
Belki hırs yapıp inat ederek, birbirimizi kırıyoruz da Sonra tek başına kalıp, türlü hesaplar yapıyoruz da Fani âlemde, bir bardak su verenimiz kalmadığında Geç anlıyoruz belki, bulamıyoruz dönüş yolunu da
Hep hayal kurardım, bayramlarda seyranlarda Görürdüm sevdiklerimi ve sevenlerimi hep rüyalarda Sevgiden daha önemlisi var mı? sizce bu dünyada Vedûd (c.c) kimseyi sevensiz bırakmasın dünya da ukbâ'da
Anamdır, başımın kıymetli tâcı O çekti, doğurana kadar acı Beni doğururken, çekti sancı Bende artık, oldum bir ana'cı
Ey saçlarına, ak düşmüş annem Helalleşelim ki, yerim olmasın cehennem Her zaman, elinden öperim annem Canından bir parçayım, bir tanem
Üzülür, bana diken batsa Düşerken gelse, elimden tutsa Hastalandığım da, canıma can katsa Derdi kederi alıp, uzaklara atsa
Var mı ? anasından uzakta olan İşte odur, gözleri yaşla dolan Varsa, ne kadar sevdiğimi soran Ölçülür mü ki, teraziyle falan
Değil mi? Cennet ayaklarının altında Onlar ki, gönüllerimizin yüce tahtında Büyüyene kadar, taşırdı sırtında Sıkıntılarımıza üzülür, dertlenirler aslında
Anadır, gecesini gündüzüne katan Kendinden vazgeçip, büyütüp okutan Açlığını belli etmeden, yaşatan Gerekirse, ateşe bile kendini atan
Onlardır, uzaklara bakıpta dalan Evlâdım gelecek diye, ismini anan Elindeki imkânlarını, bize sunan Evliliğe hazırlayıp, yuvamızı kuran
Eğer senin yanındayken yaşlanırsa Hayır duâsını alırsın hastalanınca Mahşerde de eğer, kendini kurtarınca Mutluluğu buldun, cennete varınca
Bazılarına da yazık, diliyle taşlar Her gün üzer, incitir haşlar Eğer, gözünden akarsa yaşlar Boşa gitti desene, bunca uğraşlar
Ağlarsa zaten, canım anam ağlar Gayrisi gösterişle, kendini dağlar Başına düştüğü zaman, aklar Yaşlandığı zaman, annemi anlar
Annesi ölenlere, dilerim rahmet Yaşayıpta, geride kalanlara selamet Herkes kıymetini bilsin bir zahmet Rabbim cümlemize etsin merhamet
Ana baban hayattaysa, çocuksun Onlar giderse, boşlukta olursun Yeter ki, onlar hep hayatta olsun Rabb'im cümlesini, belâlardan korusun
Seni terbiye eden değil mi? ailen Lütfen onlara duyarlı olupta ilgilen Sen ki, bu dünya da hakkı hakikâti bilen Sabırla ve şefkatle davran onlara fiilen
Büyük günahdır, Allah'a şirk koşmak Ana babaya itaatsizce davranmak Yalan söylemek ve iftira atmak Haksız yere birini öldürüp vurmak
Haklarını bilmiyorsan, bilene sormalı İtaat edip, her daim iyilikte bulunmalı Maddi ihtiyaçları giderip, sorulmalı Saygısızlık etmeyip rızaları alınmalı
Onlara asla, kem söz söyleme Öldüklerinde, hayır yap geç eyleme Hayattayken, onlara kötülük dileme Dua et ve de ki, Rabb'im mağfiret etsin aileme
Hani niyet etmiştik, Allah rızası için namaz kılmaya Özümüzü ve sözümüzü Hâkk'ın rızasında bulmaya Ona tüm benliğimizle yönelip huzuruna durmaya Esasında, Cemâle giden yolu O'nun izni ile bulmaya
Hani niyet etmiştik, vefata kadar rızasını almaya Rabbimize verdiğimiz söz de her daim durmaya Günde beş vakit Allah rızası için kul olmaya Hakiki mü'min olup her işimizde dürüst olmaya
Hani niyet etmiştik, oruçla nefislerimizi frenlemeye Fakir, kimsesiz ve çaresizleri doyurup gözetmeye Allah için fitreleri verirken fakiri kırıp, incitmemeye Oruçluyken kimseyle kavga ve dövüş etmemeye
Hani niyet etmiştik, sadaka ve zekatları vermeye Fakirin bizim malımız üzerindeki hakkını vermeye Toplumsal olarak kaynaşıp düşmanlıkları silmeye Yüce Allah'ın verdiği nimetlerine çokça şükretmeye
Hani niyet etmiştik, Kâbeyi ziyaret ve tavaf etmeye Lebbeyk Allahümme Lebbeyk diye Hacca gitmeye Arafat, Müzdelife, Kabe'de dûa ve istiğfar etmeye Allah'ın kulları üzerindeki hakkını yerine getirmeye.
İnsan hayattayken, ölmeden kıymeti olmalı Yaşarken tatlı muhabbetleri hatırda kalmalı Küçük hesaplar için kimseyi de kırmamalı Üç günlük dünyada sevdiklerini darıltmamalı
Söz veriyorsan eğer, sözünde durmalı Sözüne sadık kalıp, dostluğunu uzatmalı Acı ızdırapla dolu değil mi? bu dünya sarmalı Haram, şer ve şüpheli işlerden uzak durmalı
İnsan önce sevgiyi, merhameti bilecek Sonra korku nedir? onu da yaşayıp öğrenecek Ömür, Beyne'l-havf ve'r-recâ arasında geçecek Mevlâ'dan korkmayan, Kevser'den nasıl su içecek?
Hayatı ölümü, Allah yarattı, şüphen yok değil mi? Yaşadıklarımızın bu dünyada çekiliyor filmi Her mahlûk'un, Allah Allah diye atar kalp ritmi Kullarına imtihan için bahşetti Mevlâ bir ömür dilimi
Gece ile gündüzü, hiç düşündün mü? İkisinin de birbirini kovaladığını gördün mü? Nefsini ve şeytanını yenip öldürdün mü? Peki bu iki düşmanı yenmek, sence mümkün mü?
Ey on sekiz bin âlemi yaratan, yüceler yücesi Gönlümün en büyük sevdası ve düşüncesi Her amelim de rızasını gözettiğimi bilmesi Hep sana muhtacım, dua'mın ilk hecesi
Tüm mahlûlati yarattın, verdin insanın emrine Şeytan da mühlet aldı, geçti insanın önüne Çoğunu da kandırdı, kattı cehenneme peşine Hep sana muhtacım, Rasûlün de şefâatine
Kimine az kimine uzun ömür verdin Bu imtihanın süresini ise sen belirledin Kulların sana kulluk etsin, bilsin istedin Hep sana muhtacım, bize Kur'anı gönderdin
Bazıları ömür sermayesini bitirdi gitti Kefesine iyilikleri, kötülükleri doldurdu gitti Filmin sonu da, kimi mutlu, kimi hüzünlü bitti Hep sana muhtacım, ömrüm imanla geçti
Yaşamak ve mutlu olmak zordur elbet Sabır, şükür, iyilik ve sana olan kûrbet İnşaAllah sonunda vardır Rû'yet ve Cennet Hep sana muhtacım, beni de, bizi de affet.
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
