Edebiyat

Gökyüzü karardı, şehir sustu,
Bir kalbin içinde bin yara uyudu.
Elif’in gözleri, yağmurdan sonra kalan iz,
Murat’ın kalbi, sessizce çırpınan bir deniz.
Her bakış bir çığlık, her nefes bir sızı,
Sahnede alkış var, kuliste alın yazı
Bir replik söylenir, ama kalpte eksik,
Aşkın dili susar, büyür içten içe adeta lirik
Geceler uzar, sabahlar doğmaz,
Bir umut kırıntısı, ellerde solmaz.
Ama mesafe, kaderin çizdiği duvar,
Kalpleri ayırır, gözleri kanatır, yolları dar.
“Hayat bir sahne,” demişti Murat,
“Seninle gerçek olsun bu hayat.”
Ama perde kapanır, ışıklar sönerken.
Gerçekler ağırdır, hayaller ölürken.
Gözlerden süzülen eski yaşlarken.
Bir cevaptan çok, bir vedadır aslında.
Sessiz bir çığlıkla yanarken.
Kalplerin ritmiyle yazılırken.
Aşk en uzun şiiri, hüzünle tamamlarken.
Ve o an, sahne dışındaki
Oyun biterken ,kedere iterken.


Arbazi

Sonra dersin ki

Neden seçicisin

Menfaati yüceltmiş

Egoyu

Yaşam biçimi haline getirmiş

Zihni yosun tutmuşlar tanıdım

Bilgelik abidesi görünüşünün

Arka planında

Vasat bir adap

Karaktersizlik

Ve küstahlık vardı

Sustu sözcükler

Kelamlar israftı

İnsani duyguları bir hayli dardı

Uzlaşılamazdı

Ama uzaklaşılabilirdi

Çünkü kâale almak

Ruha en büyük zarardı

Arbazi

15.

Kulaklarda Maniple Tıkırtısı Mulla Kerim Ünlemesi

Dağ başında millîci bir telgrafhâne muhâverde Mulla
Tellerinde bir zafer muştuluyor telgrafçı Ali onbaşı,

En son İstanbul 918 teşrinlerinde cılız bir maniple tıkırtısı
Kripto edeli beri yüreği ilk kez inşirah üzre mutmain

[Genel Komutanlığa,

Müfrezelerim ile ediyorum hareket,
Vuracağım düşmanı yan ve gerilerinden.
Kesin emir veriniz düşmanın cephede tespiti i’çün
İnşallah bu gece düşmanı olduğu gibi ederiz esir !
Muhterem fedakâr kumandanım,

Tarsus Gurup Kumandanı
Mulla Kerim]

Çukurova tünelinde telleri yaldız yaldız telgrafın
Uçar şahan, uçar alıcı kuşları Elmalı boğazı üstünde

Kumcu Veli
Kılavuz Haççe
Uçurur haberi Kuvvacılara
Kara Afet müfrezesinden amansız takip
Mulla Nasuh, Bodur Ali ve kırk dörtler
Türkistanlı Hacı Yoldaş
Demeli Mezarlığı Boğazında alır ablukaya
Gök gürültülü
Şaşkın fransız dağılır sağa sola
İaşe yüklü katırlar huysuz
Pusuya yatmış Kahraman Gülek
Galasına Al Bayrak !
Gönderiyor teslim heyeti,
sözümona verdun kahramanı (!)
Tercüman yerli işbirlikçi gözünden tanıyor ahâli
Panzin çukurunda teslim tesellüm
Bulgur pilavı ve ayran, nâm-ı insanlık adına
Toplanıyor silah ve mühimmat
Ayağından aksarken mesnil

Yaslanıyor yenilmiş, kılıcına eğildikçe eğiliyor
Gözü yaşlı karısı madam edigre mesnil
Sarıyor yaraları kime çare kimine çaresiz
Öğrenince Kırk Dört Kuvvacıya teslim olduğunu
Kahr-u perişan binbaşı mesnil...

Allâhü Ekber Allâhü Ekber

“Evlerinin önü yonca
Yonca kalkmış dam boyunca
Issız kaldı koca konak
Mulla Kerim olmayınca”
Harekat - ı Milliye Destanı
Yahya İncik Karahan Kitabevi

Bir perde kapanır, karanlık iner
Yürekte yankılanır eski keder
Alkışlar susar, ışıklar söner
Hatıralar içinde bir gölge döner

Gözlerde yorgun bir sahne izi
Bakışlarda saklı bir yalnızlık gizi
Adımlar ağır, yarın belirsiz
Ruhta çınlar şarkı melodisiz

Bir kitap açılır, sayfalar ağlar
Cümleler içinde bir yara bağlar
Kalem titrer, kelimeler donar
Satırlarda gizli bir hüzün yanar

Kağıtlar karalı ama boş gurur
Eksik kalmış kaybolmuş huzur
Yılın yoksunu, fakat nefes durur
Her sende bir yalnızlık yoğrulur

Bir gün döner mi zaman?
Keskin sessizlikten sıyrılıp
Yolumuzu açar mı?
Kırık kalpleri tek tek sarar mı?
Aşkın sesi vusulla bitişir de
Kaybeden bir gün arar mı?

Arbazi

Pek çok şair bir yapının tepesine çıkmış, Yeni Canlı Türünü selamlayarak yokuşa şiir yağdırıyordu. Bu duruma hazırlıklı yakalanan insanlarsa yanlarındaki boş defterleri açıp şiirleri topluyor, yanında defter olmayanlar da buldukları bir kâğıt parçasını külah yapıp şiiri onun içine dolduruyordu. Hiçbir şey bulamayanlarsa avuçlarını açıp orada biriktiriyordu. Anlamı kendileri verecekleri için bütün-lük önemli değildi. Bense ağzımı havaya doğru açıp şiirleri doğrudan içime alıyordum. Her biri boğazıma hiç takılmadan doğrudan zihnime gidiyordu.

Etrafta gezinirken girecek sıra bulamayan ve sürekli sağ işaret parmağıyla oynayan bir insan oldukça dikkatimi çekti. Onu sürekli ileri götürerek bir yeri işaret etmeye çalışıyor fakat parmak gerçekten de hiçbir yeri işaret etmiyordu. Onun az ilerisinde de bir insan, kendi istediği biçimde çağrılmazsa içeriye girmeyeceğini, doğada var olan gerçek bir On Yedi olduğunu, onu kendisinden başka hiç kimse bölemeyeceği için de bu saygıyı hak ettiğini söylüyordu. Dikkatli bakıldığında gerçekten de bir asal sayının tüm kibrini taşıdığı görülüyordu. Gerçek şikâyetiyse insanların onun doğada var olan gerçek bir On Yedi olduğuna bir türlü inanmamalarıydı. İki adet yan yana rakamdan ibaret birini ciddiye almıyor, onun aslında insanların zihinde var olan bir soyutluk olduğunu söylüyorlardı. O da bunu bir türlü ispat edemediği için üzerinde bir ve kendisinden başka sayılara bölünme denemeleri yapılarak bunun rapor-anmasını istiyordu. Fakat bu isteği önünde dikildiği duvara bir türlü kabul ettiremiyordu.

Buzdaki yansımadan arkamdaki yalnızlığı görüyorum. Ve hemen aklımdan geçenleri fark ettiğini anlıyorum. Yani bir küreğe dönüşüp Soru İşareti Olmaya Çalışan İnsan’ı oradan kurtarmak isteye-bileceğimi... Oysa bunu ben de henüz tam düşünmemiştim. Gerçi kürek olmak şu an insan olmaktan daha elverişli olabilirdi. Üstelik düşünebilen ve onu kimsenin tutmasına ihtiyacı olmayan bir kürek… Böylelikle onu saplandığı buzdan kurtarmak için kendi kendime yetebilirdim.

Etrafımda sadece Öldürülmek İsteyen Bir İnsan, Öldürmek İsteyen Bir İnsan, boş bir Tabut, açık bir Mezar ve bu dördünün istekleri var.
Öldürülmek İsteyen İnsan onu öldürecek olan kişinin duygularını, Öldürmek İsteyen İnsan ise öldürdükten sonra hangi duyguya sahip olacağını merak ediyordu. Tabut kullanılmak, Mezar da bir an önce kapanmak istiyordu. Bu dört istek birbirine ne yapacaklarını bilmeden bakıyor, öylece duruyordu. Bu duruşun bitmesi içinse ilk olarak Öldürmek İsteyen İnsan’ın harekete geçmesi gerekiyordu. Çünkü bütün bu istekler onun hamlesiyle başlayacaktı. Bu yüzden diğer üçü beklerken o, yanında duran cinayet fikriyle konuşuyordu.

Kuracak başka bir hayal kalmayınca İç Sıkıntısı boğazıma doğru ilerlemeye başladı. Bu sırada da bir Y harfi, defterin arasından başını uzatıp etrafı kolaçan ettikten sonra hızla geldiği yere girdi. Defterin içine ne yazdığımı hatırlamaya çalışırken de tekrar başını uzattı. Bu sefer rahattı. Demek oluyor ki başını ilk uzatışında rahat değildi. Tedirgin de değildi ama rahat olmadığı kesindi. Sürekli etrafa bakıyordu. Benim için pek etraf sayılmasa da dört duvarın arası onun için bir etraf olmalıydı. Büyüklüğüne bakılırsa da bir kelimenin baş harfi... Onu fark ettiğimi anlar anlamaz da gittikçe büyüme başladı. Bu sayede anlamının daha kuvvetli olacağını zannediyor olabilirdi. Ya da arkasındaki harfleri saklamak istiyor. Yine de emin değilim.

Uzun yıllardır engelli sorunları başta olmak üzere toplumsal konularda kaleme almış olduğum yazılarımla yerel gazete ile haber sitelerinde köşe yazarlığı yapmaktayım. Yazmış olduğum yazıları aynı zamanda edebiyat sitelerinde de paylaşırım.

Yıllarca engelsiz bir Türkiye ve engelsiz bir Malatya yaratılabilmesi amacıyla birlikte omuz omuza mücadele ettiğimiz can dostum Yücel Doğanşahin’in, 3 Mayıs 2021 tarihinde vefat ederek aramızdan ayrılmıştı. Onun hatırasını yaşatmak adına Can’ım Tenimden Ayrıldı adlı kitabı çıkarmıştım.

Çıkardığım kitabın geliriyle iki okulun kütüphanesine destekte bulunmuş ve bu konuyla ilgili de “Her kitaplık bir hapishane kapatır.” başlıklı bir yazı yazmıştım. Kaleme almış olduğum yazım 9 Ocak 2023 tarihinde hem Edebiyat Defterinde hem de başka bir edebiyat sitesinde “Günün Yazısı” olarak seçilmişti. Aynı gün şiir başlığında ise “Rıh” adlı şiiri ile “Günün Şiiri” olarak seçilen Ebru Asya olmuştu.

Onunla tanışmamız tesadüfen gelişen bu olay nedeniyle olmuştu. Güne gelen yazımı görüp okuduğunda etkilenmiş ve kütüphane projesine destek vermek amacıyla yorum yazarak benimle iletişime geçmişti. Onun adını ilk kez bu sayede duymuş oldum. Benim yazım ile onun şiiri aynı gün seçilmeseydi yollarımız muhtemelen hiç kesişmeyecekti.

Okullarda oluşturacağım kütüphane için yolladığı kitaplardan sonra da 6 Şubat 2023 tarihinde yaşadığımız depremin ardından herhangi bir sorun yaşayıp yaşamadığımızı merak ederek aramış, bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sorarak kötü günlerin dostu olduğunu da göstermiş olmuştu.

O günden bugüne kadar da bayram, yeni yıl gibi özel günlerde iletişimde bulunan Ebru Asya, vefanın en güzel örneğini göstermeye devam etti. Ayrıca, can dostum Yücel Doğanşahin’in anısına çıkarmış olduğum Can’ım Tenimden Ayrıldı kitabı için de güzel bir inceleme yazısı yazarak çeşitli edebiyat sitelerinde paylaşmıştı.

Yazı ve şiirlerimizin aynı gün güne gelmesiyle başlayan tanışıklığımız sonucunda içten samimi duygu ve düşüncelere sahip gerçek bir arkadaş, bir dost, bir kalemdaş kazanmıştım. Bu konuda kendimi çok şanslı bir kişi olarak görüyor ve onunla tanışmaktan dolayı da mutluluk ve onur duyduğumu belirtmeden geçmek istemiyorum.

Şiir, öykü, deneme ve inceleme türlerinde kaleme aldığı metinleri çeşitli basılı ve dijital yayın organlarında yayımlanan değerli dostum Ebru Asya, aynı zamanda editöryal çalışmalarda yapmaktadır.

Edebiyat dünyasında yazıları büyük bir ilgiyle takip edilen ve beğenilen Ebru Asya, Mayıs 2026’da Yol Akademi Yayınları bünyesinde Mythos Kitap etiketiyle ilk kitabını çıkardı.

Emek, vefa, özlem, sevgi, pişmanlık ve umut gibi toplumsal kavramları kapsayan, on iki öyküden oluşan sade ve etkileyici bir anlatımla kaleme alınan Sessiz Taşıyıcılar adlı öykü kitabını ilk temin ederek okuyanlardan biriyim.

İnsanı iç dünyasında yolculuğa götüren, toplumsal gerçekliklere odaklanan ve gündelik yaşamdaki sırları, pişmanlıkları ile vefayı ustalıkla işleyen kitabı elime aldığımda hiç bırakmadan bir solukta okudum. Okuduğum öykülerin kimisinde tebessüm ettim, kimisinde üzüldüm, kimisinde ise duygulanarak derin düşüncelere dalıp gittim. Her öyküde insana farklı duygular yaşatan kitapta özellikle beni derinden etkileyen kök, süt kokulu yelek, buruşuk bir kâğıda ayna gibi yüzü yansımış baba, böbreğini abisine veren kız kardeşin çilesini anlatan öyküler olmuştur.

Toplam seksen iki sayfadan oluşan kitabın satış fiyatı ise her bütçeye uygun oluşuyla dikkat çekiyor.

Baskıdan çıkalı birinci ayını dolduran ilk kitabı Sessiz Taşıyıcılar ile 4-7 Haziran tarihleri arasında Silivri Sahili Kordon Boyu’nda düzenlenecek olan 1.Silivri Kültür Edebiyat Günleri’ne katılacak olan Ebru Asya, kitapsever okurlarla buluşarak kitabını imzalayacak. Edebiyata gönül vermiş kitapsever dostlar, fuara katılarak Ebru Asya'dan imzalı olarak kitabını alabilirler.

Değerli kalemdaşım Ebru Asya’yı, çıktığı yazarlık yolculuğunda başarılı olacağına olan inancımla kutluyor ve Sessiz Taşıyıcılar kitabının nice okurlara ulaşmasını, nice yüreklere dokunmasını ve nice baskılara ulaşmasını diliyorum. Yolu açık, kelamı imgelerle dolu ve kalemi daima bereketli olsun.

Uzun yıllardır engelli sorunları başta olmak üzere toplumsal konularda kaleme almış olduğum yazılarımla yerel gazete ile haber sitelerinde köşe yazarlığı yapmaktayım. Yazmış olduğum yazıları aynı zamanda edebiyat sitelerinde de paylaşırım.

Yıllarca engelsiz bir Türkiye ve engelsiz bir Malatya yaratılabilmesi amacıyla birlikte omuz omuza mücadele ettiğimiz can dostum Yücel Doğanşahin’in, 3 Mayıs 2021 tarihinde vefat ederek aramızdan ayrılmıştı. Onun hatırasını yaşatmak adına Can’ım Tenimden Ayrıldı adlı kitabı çıkarmıştım.

Çıkardığım kitabın geliriyle iki okulun kütüphanesine destekte bulunmuş ve bu konuyla ilgili de “Her kitaplık bir hapishane kapatır.” başlıklı bir yazı yazmıştım. Kaleme almış olduğum yazım 9 Ocak 2023 tarihinde hem Edebiyat Defterinde hem de başka bir edebiyat sitesinde “Günün Yazısı” olarak seçilmişti. Aynı gün şiir başlığında ise “Rıh” adlı şiiri ile “Günün Şiiri” olarak seçilen Ebru Asya olmuştu.

Onunla tanışmamız tesadüfen gelişen bu olay nedeniyle olmuştu. Güne gelen yazımı görüp okuduğunda etkilenmiş ve kütüphane projesine destek vermek amacıyla yorum yazarak benimle iletişime geçmişti. Onun adını ilk kez bu sayede duymuş oldum. Benim yazım ile onun şiiri aynı gün seçilmeseydi yollarımız muhtemelen hiç kesişmeyecekti.

Okullarda oluşturacağım kütüphane için yolladığı kitaplardan sonra da 6 Şubat 2023 tarihinde yaşadığımız depremin ardından herhangi bir sorun yaşayıp yaşamadığımızı merak ederek aramış, bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sorarak kötü günlerin dostu olduğunu da göstermiş olmuştu.

O günden bugüne kadar da bayram, yeni yıl gibi özel günlerde iletişimde bulunan Ebru Asya, vefanın en güzel örneğini göstermeye devam etti. Ayrıca, can dostum Yücel Doğanşahin’in anısına çıkarmış olduğum Can’ım Tenimden Ayrıldı kitabı için de güzel bir inceleme yazısı yazarak çeşitli edebiyat sitelerinde paylaşmıştı.

Yazı ve şiirlerimizin aynı gün güne gelmesiyle başlayan tanışıklığımız sonucunda içten samimi duygu ve düşüncelere sahip gerçek bir arkadaş, bir dost, bir kalemdaş kazanmıştım. Bu konuda kendimi çok şanslı bir kişi olarak görüyor ve onunla tanışmaktan dolayı da mutluluk ve onur duyduğumu belirtmeden geçmek istemiyorum.

Şiir, öykü, deneme ve inceleme türlerinde kaleme aldığı metinleri çeşitli basılı ve dijital yayın organlarında yayımlanan değerli dostum Ebru Asya, aynı zamanda editöryal çalışmalarda yapmaktadır.

Edebiyat dünyasında yazıları büyük bir ilgiyle takip edilen ve beğenilen Ebru Asya, Mayıs 2026’da Yol Akademi Yayınları bünyesinde Mythos Kitap etiketiyle ilk kitabını çıkardı.

Emek, vefa, özlem, sevgi, pişmanlık ve umut gibi toplumsal kavramları kapsayan, on iki öyküden oluşan sade ve etkileyici bir anlatımla kaleme alınan Sessiz Taşıyıcılar adlı öykü kitabını ilk temin ederek okuyanlardan biriyim.

İnsanı iç dünyasında yolculuğa götüren, toplumsal gerçekliklere odaklanan ve gündelik yaşamdaki sırları, pişmanlıkları ile vefayı ustalıkla işleyen kitabı elime aldığımda hiç bırakmadan bir solukta okudum. Okuduğum öykülerin kimisinde tebessüm ettim, kimisinde üzüldüm, kimisinde ise duygulanarak derin düşüncelere dalıp gittim. Her öyküde insana farklı duygular yaşatan kitapta özellikle beni derinden etkileyen kök, süt kokulu yelek, buruşuk bir kâğıda ayna gibi yüzü yansımış baba, böbreğini abisine veren kız kardeşin çilesini anlatan öyküler olmuştur.

Toplam seksen iki sayfadan oluşan kitabın satış fiyatı ise her bütçeye uygun oluşuyla dikkat çekiyor.

Baskıdan çıkalı birinci ayını dolduran ilk kitabı Sessiz Taşıyıcılar ile 4-7 Haziran tarihleri arasında Silivri Sahili Kordon Boyu’nda düzenlenecek olan 1.Silivri Kültür Edebiyat Günleri’ne katılacak olan Ebru Asya, kitapsever okurlarla buluşarak kitabını imzalayacak. Edebiyata gönül vermiş kitapsever dostlar, fuara katılarak Ebru Asya'dan imzalı olarak kitabını alabilirler.

Değerli kalemdaşım Ebru Asya’yı, çıktığı yazarlık yolculuğunda başarılı olacağına olan inancımla kutluyor ve Sessiz Taşıyıcılar kitabının nice okurlara ulaşmasını, nice yüreklere dokunmasını ve nice baskılara ulaşmasını diliyorum. Yolu açık, kelamı imgelerle dolu ve kalemi daima bereketli olsun.

Ben Ebru…
Sessiz Taşıyıcılar kitabının yazarı.
Basamaksız merdivenlerin
Düşe kalka tırmananı

Karanlık yolların Rehberi
Elinde meşalesi
Işıtırken çevresini
Sönen ocakların şahidi

Kusursuz Nizam'ın mükemmeliyken
Kendi zincirini kendi üreten
Bir zihnin esiri 

Gençtim.
Kibri bir sürme gibi gözlerime çektim
Hiç geçmeyecek sandığım
Ama geçerken
Pişmanlığa evrilen geç’liktim.

Hayatı
Arkasını bağlamayı unuttuğum
dikiş ipliğine benzetirdim
Bense sadece tek çekimliktim

En çok çocukluğumda gül’müşüm
Kahkahalarım evlere şenlik
Sonradan öğrendim ki
Her mutluluğun bir bedeli varmış
İşte bu da tam ibretlik

Bir kazandım fokur fokur kaynayan
En güzel türkülerin sesini kesmişim
Belki inanmayacaksınız ama
Bir ileri bir geri sardırılan
Nostaljik bir kasetmişim 

Tırnağının karası oldum işçilerin
Esnafın çayından süzülen teri
Aslan pençesinde buruşmuş bir gazete
Eşitlik hayalinin dirençli Nadidesi
Bir babanın gözlerinde
Büyüttüğü külfeti
Yerlerde diz boyu sevgisizliktim

Ama en çok da bir köktüm
Yeraltından filizlenip
Gün görmeye çalışan
Yaşlı bir kadının
Hiç bitmeyen umudu
Bir adamın yüreğinde
Birkaç nergis tohumu...





Sessiz Taşıyıcılar Ebru Asya Yol Akademi

Kadim Sezginin Modern Dili: Diriliş İzleğinde Şehrinaz
Yazar: Ebru Asya


Şehrinaz, yazar ve şair Hayrettin Taylan’ın imzasını taşıyan üçüncü şiir kitabıdır. İlk baskısı 2019 yılında Çınaraltı Yayınları tarafından yayımlanan eser, 23 şiirden oluşur. 57 sayfalık hacmiyle ilk bakışta mütevazı bir görünüm sunsa da şiirlerin anlam yükü sayfa sayısıyla ters orantılı biçimde artar.

Eserdeki çalışmalar dil üzerinde kurulan titiz bir denetimle serbest şiir formunda kaleme alınmıştır. Mısraların çoğunlukla uzun tutulması, şiirsel ritmi sabit bir ölçüye bağlamaktan çok, anlamın yayılma ve derinleşme biçimine göre kurulmasını sağlar. Kıtaların harf ve sayı sistemleriyle ayrılması metnin içsel bölünmesini görünür kılarak, düşünsel duraklar oluşturur.

Kitaba adını veren Şehrinaz, şiirlerin genelinde somut bir figür ya da tekil bir muhatap olmaktan öte; şairin aşk, metafizik yöneliş ve tarihsel bilinç hâllerini kendisinde toplayan çok katmanlı bir sembol olarak belirir. Şairin kendi tanımıyla “Bütün büyük aşkların telmihler eşkâli” ve “Mistik duygulanışların gönül ummanı” olan Şehrinaz, metinler boyunca bazen bir inancın dili, bazen vuslatın adı, bazen de bir hatırlayışın odağı olarak dolaşıma girer. Şiirlerin sonlarında sıkça yinelenen hitap biçimi, Şehrinaz’ı hem özne hem de anlamı toparlayan bir bilinç merkezi hâline getirir; böylece şiirler, tekil bir muhataba değil, çoğul anlamlara açılan bir sesleniş etrafında bütünlenir.
Kitap genel itibarıyla tasavvufî-modern şiir çizgisinde konumlanan, mistik ve metafizik bir poetik hattın sürekliliğini ortaya koyar. Şair, eser boyunca klasik tasavvuf düşüncesini öğretici bir söyleme yaslanmadan, çağdaş bir bilinçle yeniden kurar; şiirler yer yer irfanî bir hitap, yer yer içe yönelmiş bir iç monolog olarak şekillenir. Metinlerde; bekâbillâh, itikâf, vuslat, mahşer gibi tasavvufî kavramlar ile maide ve Tâhâ gibi Kur’ânî referanslar, bütüncül bir anlam evreni içinde sembolik ve çağrışımsal bir işlev üstlenir. Modern şiirin imge merkezli yapısıyla klasik şiirin metafizik derinliğini buluşturan Hayrettin Taylan, anlamdan çok hâle yaslanan, benliğin çözülüşü ve bekleyiş fikri etrafında örülen özgün bir şiir dili kurar.
Şehrinaz’ın yoğun poetik hattı, kitabın açılış metni olan “Yedinci Masal” ile en başından itibaren belirginleşir. Modern Türk şiirinin önemli isimlerinden Sezai Karakoç’a ithaf edilen şiir, şairin düşünsel ve sanatsal olarak yaslandığı geleneği işaret eden bir pusula niteliği taşır. “Ölümsüzlüğün muştu kelamında açılıyor k’alemin melâli” dizesiyle başlayan şiir, okuru diriliş ve metafizik arayış ekseninde örülmüş imgesel bir yapının içine çeker. Bu yönüyle Şehrinaz, salt bireysel lirizmin ötesine geçerek ortak bir hatırlama ve sorgulama alanına da açılır.
Şiirde kurulan metafizik zemin, Sezai Karakoç’un “İslâm’ın Dirilişi” ülküsüyle akrabalık kurarken, Hayrettin Taylan’ın kendine özgü ayraçlı ve kesintili dil müdahaleleriyle bu miras çağdaş bir yapıbozuma uğratılır. Böylece şair, geleneğin içinde durduğunu fakat onu olduğu gibi tekrar etmek yerine içinden yeni bir ses devşirdiğini ilan eder. Moderniteye yönelik eleştiri ise özellikle “Uykusu ç’alıntılı sosyolojik yatak” imgesinde belirginleşir. Bu kullanım, modern bireyin en mahrem alanının dahi toplumsal normlar tarafından kuşatıldığını ve özgünlüğünün çalındığını hüzünlü bir dille imler.

Kitabın ilerleyen bölümlerinde insan, tarih ve inanç katmanları içinde kendine varmaya çağrılır. Antropolog Hû Perisi şiiri bu çağrının bütüncül bir örneğini sunarken, Mutantan Düşler Kervanı’nda hasret ve yurtsuzluk temaları kutsallık atfedilen bir sevgi anlayışı üzerinden irfanî bir sezgiyle derinleştirilir. Vefanın Şimendiferi, erdemi durağan bir kavram olmaktan çıkararak geri dönüşsüz bir ahlaki yolculuğa dönüştürür. Kitap boyunca aşk, romantik bir sığınak olmaktan uzaklaşır; insanı dönüştüren ontolojik bir imtihan olarak belirir. Tahammülfersâ şiiri bu yaklaşımın en belirgin örneklerinden biridir; tahammül burada pasif bir katlanma olarak değil de taşıma ve dayanma bilinci olarak kavranır. Şiirlerin bütününe yayılan melankoli ise edilgen bir kederden ziyade, geçmişe ve yitirilmiş değerlere yönelen uyanık bir bilincin sonucu olarak hissedilir.

Kitapta anlamın kurulmasında belirleyici olan temel unsurlardan biri de telmih sanatıdır. Şair gerek tarihsel gerekse dini göndermeleri doğrudan anlatım yoluna gitmeden ima ve çağrışım düzeyinde metne yerleştirir. Bu anlamda “Telmihlerin Doğuş Gecesi” adlı şiir, kitabın tematik zirvesini temsil eder. 15 Temmuz İstiklal Destanı, salt politik bir hadise olarak anlatılmaz, geçmişe uzanan bir mana destanı olarak ele alınır. Şair, İbrahim ve Hira gibi dinî; Fatih, Alparslan, Halisdemir gibi tarihsel telmihlerle toplumsal hafızayı kalemin imkânlarıyla yeniden biçimlendirir. Bu telmihler “Biz ilk kez dirilmedik,” düşüncesi etrafında olayın Türk-İslâm tarihinin kopmaz bir halkası olarak konumlandırılmasını sağlar.

Hayrettin Taylan’ın şiirlerinde okuma sürecini yönlendiren ve vurgu üreten bilinçli poetik tercih olarak tekrar eden sözcük ve dizeler belirgindir. Bu tekrarlar, şiirin metafizik taşıyıcı kolonları gibi işlev görür; her sözcük, saf bir bilinç hâlinin yeniden çağrılmasıdır. Tekrar yoluyla anlam askıya alınırken şiirin iç musikisi derinleşir. “Bazen Zaman Durur” adlı şiir, bu yaklaşımın en belirgin örneğini oluşturur. Altı buçuk sayfa boyunca her bölümün aynı dizeyle başlaması, şiiri döngüsel bir okuma alanına taşır. Aynı poetik tutumun, kitabın genelinde daha kısa ve parçalı tekrarlarla sürdürüldüğü görülür.

Şairin üslubunda arkaik ve modern unsurların birlikte kullanımı sıklıkla görülür. Helal, çınar, yad gibi kadim sözcüklerle ajanda, sosyolojik, seçili ses gibi modern terimler arasında kurulan bu köprü, şiirin zamansal sınırlarını genişletir. Ayrıca anlamdan çok ses üzerinden deneyimlenen aliterasyon ve fonetik tekrarlar metni bir estetik nesne hâline getirir.

Kelimelerin kesme işareti aracılığıyla bölünerek kullanılması, Taylan’ın şiirinde dilbilimsel ve poetik açıdan zengin bir inceleme alanı açar. Kelimenin alışılagelmiş fonetik ve morfolojik bütünlüğünü bozan bu tutum, Derrida’nın yapıbozum kavramı çerçevesinde okunabilir. Türk şiirinde özellikle İkinci Yeni geleneğinde görülen bu yaklaşım, anlamı sabitlemek yerine çağrışım alanlarını genişletir. Apostrof kullanımı aynı zamanda etimolojik bir arkeoloji işlevi görür; okur, kelimenin ortasında duraksamaya davet edilir ve tekil bir göstergenin içine gizlenmiş çokseslilik görünür hâle gelir. Kavuştağın k’avı örneğinde olduğu gibi, kavuşma eyleminin içindeki yanıcı tözün vurgulanması, dilin hem görsel hem de anlamsal imkânlarını genişletir.

Bu kesintili yapı, okurun kelimeyi tek seferde tüketmesini engeller; “olmuşluk” ile “oluş” arasındaki gerilimli süreci düşünmeye davet eder. Taylan’ın şiirleri bu yönüyle hızlı tüketilen metinlerden ayrışarak, yavaş okumayı talep eden bir tefekkür alanına dönüşür. Bu ses işçiliğindeki özenli yapı aynı zamanda imgeleri canlandırabilme gücüyle sinematografik bir etki de üretir. Dizeler, hikâyeleştirilmeyen bir akış içinde ilerleyerek okurun zihninde sahnesel bir algı oluşturur.

Hayrettin Taylan, imge merkezli çağdaş şiirin olanaklarını irfanî ve metafizik bir duyarlılıkla, yer yer mistik deneyimin sezgisel boyutlarıyla buluşturarak okuru metnin edilgen bir alımlayıcısı olmaktan çıkarır; anlamın inşasına dâhil eder. Şiirlerde yer alan dinî ve tasavvufî semboller, öğretici bir dile yaslanmadan aşk, varoluş ve insan olma hâllerini derinleştiren poetik eşikler olarak işlev görür. Bu yönüyle Şehrinaz, estetik bir arayışın ötesinde, dil sorumluluğu ve metafizik hassasiyet etrafında şekillenen tutarlı bir poetik duruş sergiler; modern Türk şiiri içerisinde kalıcılık potansiyeli taşıyan özgün bir yer edinir.

Sır kitabı, kişisel gelişim alanında geniş kitlelere ulaşmış bir eserdir. Eser, temel olarak “çekim yasası” kavramı etrafında şekilleniyor ve düşüncelerin hayatı doğrudan etkilediği fikrini savunuyor. Anlatım dili oldukça sade ve akıcı, bu da eserin geniş bir okuyucu kitlesi tarafından kolayca anlaşılmasını sağlayan etkenlerden biri. Ama kitabın içindeki bilgiler, bilimsel temellerden ziyade daha çok inanç ve motivasyon üzerine kurulmuş. Bu nedenle, eleştirel bakış açısına sahip okuyucular için bazı noktalar tartışmalı görünebilir.

Kitapta verilen örnekler ve başarı hikâyeleri, okuyucuyu motive etmeyi amaçlıyor ama yazarın bazen tekrara düştüğünü söyleyebilirim. Yazarın yaklaşımı, pozitif düşüncenin gücünü vurgulamak açısından etkileyici olsa da, gerçek yaşamın karmaşıklığını yeterince yansıtmadığı düşünülebilir. Bununla birlikte, motivasyon arayan ya da hayata daha olumlu bir perspektiften bakmak isteyen okuyucular için ilham verici bir okuma olma ihtimali var.

Genel olarak değerlendirildiğinde, eser kişisel gelişim alanında popülerliğini hak eden ancak içerik açısından daha derinlikli bir yaklaşım bekleyenler için sınırlı kalabilecek bir yapıda bence. Okuyucuya sunduğu mesajlar basit ama etkili olabilir; yine de bu mesajların uygulanabilirliği ve sürekliliğinin de kişiden kişiye değişeceğini de unutmamak gerekiyor.
.
.
Kitapla ve bilgiyle kalınız...