Alıntılar

Bilmem Bursa'yı gezerken gördünüz mü? Haffaflar çarşısının ortasında bir meydan var. Bu meydan sakat bazı hayvanların darülacezesidir. Kanadı veya bacağı kırık leyleklere, bunamış kargalara, kör veya sağır baykuşlara burada halkın sadakasıyla bakılır. Haffaf esnafının aylıkla tuttuğu, belki yüz yaşında, baktığı sakat leylekler kadar elden ayaktan düşmüş bir ihtiyar, toplanan sadaka parasıyla her gün işkembe alır, temizler, parçalar ve insan merhametine sığınan bu zavallı kuşlara dağıtır. Haffaflar çarşısındaki leyleklerin bir iki tanesini buraya aldım. Ben de artık bir ihtiyar kuştan farklı mıyım? Bu köşe onlar ve benim için gurebahanedir. Son günlecimizi burada birlikte yaşayıp bitireceğiz.
Onun için binaya "Gurebahane-i Laklakan" ismini verdim.
Gurebahane-i Laklakan

Cığara içmek için bu millet
Yılda bır trilyon 200 milyar sayıyor...
Bu zebellâ meblağın yüzde altmış
Dalaylı vergi olarak kaydediliyor
Bütçenin yüzde yani...
Madem emir büyük yerden geliyor
Be bakın bütün kokarcalar
"Zehir Bu İçtiğiniz!" diye bas bas bağırıyor,
- Sağlığımızı geçtik. yok ya zaten!-
Sırf görülsün diye kim mert, kim namert

Düşünceli görünüyorsunuz Turgut. Ne korkunç bir iftira. Beni mi düşünceli görüyorsunuz? Hiç âdetim değildir: düşünmem. Hayır, düşünceli görünüyorsunuz. Muhakkak bir sıkıntınız var. Demek yakalanmak için bir tuzak bu.
Düşünceli görünüyorsunuz. Düşünmeyince kurtuluyorsunuz. Neyin var, düşünceli görünüyorsun. Bu sözden sakınmalı. Düşüncesiz de olma.

"Gelse de trenden ikimiz insek
camları buğulu iki tas çorba
bir kitap — çantana korkup tutunmuş
kâğıdı samandan şiiri zorba

ve o hışırdayan uykudan geçsek
sobanın ayrımsız adaletinden
çok büyük bir yağmur işte başlamış
kimse çıkmayacak bugün evinden

böyle susuyorum ben çok değiştim
sense nasıl denir – hâlâ o kızsın
dinle ağlayarak çıkrık sesini
işte şu dünyada yapayalnızsın

her neyi dilesek burada olmaz
en büyük erdemi bunun, susamak
yalar yarasını içte bir geyik
hepsi bu kadardır: adı yaşamak."
Hudayinabit
Süleyman Çobanoğlu

"Japonya yaygın okuma-yazmanın da gerçekleştiği ilk yeryüzü ülkesidir. 18. asırda halkın ortalama %40'ı okuma-yazma biliyordu. Kadın ve erkek okuryazarlık oranı birbirine yakındı ve bu süreç okuldan çok din adamlarının ve samuray denen köy, mahalle baronlarının öğretmenliği ile başarılmıştı.Bu oran, 18. yüzyılda Avrupa' dan çok daha yüksekti."

"İşte çocukların yaşamı, köprünün altında ve çevresinde böyle çocukça hayaller içinde akıp gider. Ama delikanlılık çağına gelince, köprünün üstüne kapiya'ya taşınırlar. ... İlk aşk hülyaları, bakışmalar, laf atmalar ilk iş görüşmeleri hep burada başlar, pazarlıklar, kavgalar ve anlaşmalar burada yapılır, ilk randevular burada verilir."
Drina Köprüsü

“Acı çeken kalp, ancak Allah'a yönelmekle sükûn bulur

Korku çeken kalp, ancak Allah'ın ünsiyeti ve yakınlığı ile korkudan kurtulur. Sıkıntı çeken kalp, ancak Allah'ı tanımakla, O'na güvenmekle ve itaat etmekle huzura kavuşur.

Tereddütlü kalp, ancak O'nunla irtibat kurup O'na sığınmakla sükûnete erer.

Hasretle yanan kalp, ancak O'nun emrine, nehyine, kaza ve kaderine rıza göstermekle ve O'na kavuşma vaktine kadar sevgisine sabretmekle ateşini söndürür.

Yoksul olan kalp, ancak O'nun muhabbetiyle, O'na yönelmekle, O'nu devamlı zikretmekle ve O'na tam manasıyla inanmakla fakirliğini giderebilir.

Şayet dünya ve içindekiler o kalbe verilse, kesinlikle onun yoksulluğu giderilemez."

(...) ben her şey olacağım cumhurbaşkanı ben başbakan ben kendimi bütün bakanlar yapacağım her tarafa yetişeceğim herkesin elini tutup doğru çizgiler çizdireceğim bütün kurumları düzelteceğim tabiî kimse itiraz etmeyecek itiraz dünyadan kaldırılacak bugüne kadar bütün insanlığı geri bırakan itiraza yer verilmeyecek (...)

Daha fazla kazanmak için çekilen onca zahmet neticesinde elde edilen mutsuzluktan başka bir şey değildir. Sürekli üretim ardından sürekli tüketimi getirmektedir. Gözünü yükseklere diken insan kazandıkça harcayan harcadıkça kazanan; mutsuz oldukça tüketen, tükettikçe mutsuz olan kısır bir döngünün içine girmektedir.

"Haçlıların, ele geçirdikleri bazı şehirlerde yağma ve katliamla yetinmeyip insan eti yedikleriyle ilgili kayıtlar, dönem kaynaklarında mevcuttur. Pierre I' Ermite'in haçlı seferleri sırasında İzmit ve civar köyleri yağmalayan haçlıların çocukları kızartıp yedikleri, Anna Komnena'nın eserinde yazılıdır."
Cüneyt Kanat
Sorularla Haçlı Seferleri Tarihi

" Kül Tigin ile konuşup anlaştık: Babamızın ve amcamızın kazanmış oldukları halkın adı sanı yok olmasın diye Türk halkı için gece uyumadım, gündüz oturmadım; kardeşim Kül Tigin ile, iki şad ile ölesiye yitesiye çalıştım, çabaladım. Öylece çalışıp çabalayıp birleşik halkı ateş ile su gibi birbirlerine düşman etmedim."

Şair, geleceği bugüne çeker. Bizden bir kaç yüz yıl ilerde yürür. Ülkümüzün, geleceğin yüzüne işlenmesini istiyorsak -ki bundan başka kaygı kaygı olmağa değmez ve yaşamak bunun için olursa bir anlamı var demektir-, onu, bugünden, şirin ve edebiyatın, sanatın, kültürün malı yapalım. Çünkü, bugün şiir ve edebiyata giren, yarın, hayata girecektir.