YALAN

Gecenin dilinde usul usul süzülen bir sözü
ayna kırıkları gibi dağıtır gerçek yüzü.
Bir tebessüm saklar ardında tuzlu bir iz,
güvenin kıyısında çürüyen bir gemi ve biz
Sözcükler bal olur, dilde erirken zehir,
eller uzanır ama tutamaz artık sıcaklığı kurur nehir
Her vaatte bir gölge, her gölgede bir suskunluk,
yüreğin haritası silinir, yollar kaybolur yeşerir durgunluk
Yalan, en çok kendine benzeyen maskedir,
gözlere bakar, kendi yalanını tanımaz kayıp neşedir
Bir gün düşer perdenin arkasındaki ışık,
küllerinden doğar yalnızca gerçek, usulca.Kalan, kırık bir saat ve suskun bir sabah; artık alışık
saat durur, zaman öğrenir gerçeğin adını hayat karışık


Arbazi

#arbazi