Osamu Dazai

Ben teslim olmak istemiyorum. Kimsenin içimdekileri görmesini istemiyorum. Ne var ki bu, gelgeç bir çaba olur. Yoksa?! Yazarlar hep böyle insanlar mıdır acaba? İtirafta bulunurken bile süslü sözler kullanıyorum. Yoksa ben canavarın biri miyim? Gerçekten insani bir yaşam sürebilir miyim ki? Şimdi bunları yazarken bile, kalemimden çıkan cümleleri kafama takıyorum.

Bu gençler her zaman ciddi bir şekilde tartışmaz. Karşılıklı olarak birbirlerinin bam teline basmamaya büyük özen gösterir ve kendi kutsallarını da titizlikle korurlar. Alay konusu olmamak için her şeyi yaparlar. Yine de bir kere incinmeye görsünler, ya karşılarındakini ya da kendilerini öldürecek kadar kafaya takarlar. Bu yüzden de tartışmaya girmekten hiç hoşlanmazlar. Nabza göre şerbet verecek lafları iyi bilirler. Esasen "Hayır" anlamına gelen tek bir kelimeyi bile onlarca farklı şekilde rahatlıkla ifade edebilirler. Bir tartışma doğmadan karşı tarafla uzlaşmak için göz teması kurarlar. En sonunda gülerek el sıkışırlarken hepsinin aklından geçen tek kelime şudur: "Gerizekâlı!"

Kurgu ve gerçeklik arasında gidip gelen bir öyküye sahip bir eser. Bilinenin aksine Japonya'nın içinde bulunduğu ahlaki bozukluğu yansıtan ve intihar oranının yüksek olduğu japonya ülkesinin içinde bulunduğu ruhsal çöküntüyü fark edebileceğiniz bir eser. Ceviriden mi kaynaklı bilemiyorum ama çok akıcı bir üsluba sahip değil. Zaten " ben roman" türü eser olduğu için kurgudan ziyade bir yazarın hayatının kesik kesik anlatıldığı bir eserdir.

YETİŞKİNLER İÇİN 📚🤍💐 AÇIKLAMA 👇

"Her şey birer birer gelip geçiyor.” Osamu Dazai

📙✒️Ana karakter Yoza, küçüklüğünden itibaren farklı olduğunun bilincindedir. İnsanları bir türlü sevemez ve günlük hayatın içinde yapması gereken birçok sosyal davranışı samimiyetle yapamaz. Yine de bir müddet olmadığı gibi davranmaya insanları güldürerek toplum içinde barınmaya çalışır. Fakat toplumun isteğine göre büründüğü rolden nefret eder çünkü olduğu kişi bu değildir.

📙✒️Yozo kendisini; " toplum dışı, insanların hayatından sürekli kaçan, zayıf ve aptal biri " olarak nitelendiriyor.

📙✒️ İnsan ilişkilerinden birçok kişiden, davranıştan korkar bu korku zamanla katlanılmaz bir hale gelir.

📙✒️ Sürekli bir intihar düşüncesi içinde yaşayan Yazo'nun hikayesini depresyona meyilli, melankolik okuyuculara önermiyorum. Bunun yanında insan olmanın, bir toplum içinde yaşamanın zorluğunu anlamak adına, Japon edebiyatının ince detaylarını gösteren bir eser olduğunu belirtmeliyim.

📙✒️" Yüce Tanrım bana güçlü bir irade ver. Bana insan olmanın özünü öğret. İnsanın insanı itmesi günah değil mi? Bana öfkemi ardıma gizleyeceğim bir maske ver."

📙✒️ Kitabın beni en çok etkileyen yanı Yozo'nun insanlardaki samimiyetsizliğe katlanamamasıydı. Aynı zamanda ana karakter ne kadar ön planda olursa olsun onun yaşamının; ailesini ve ilişki kurduğu kadınları da derinden etkilediği gerçeği beni üzdü. Ana karaktere ne kadar üzülmüş olursam oluyum, kendinin bu kadar farkında olan bir insanın hayatına başka insanları dahil edip , evlenip onların zor yaşamlarını daha da zorlaştırmasini doğru bulmadim.

📙✒️ Bir roman karakteri gibi görünse de Yozo'nun yasadiklarinin yazarın kendi hayatından da izler taşıdığı gerçeği kitaa daha sarsıcı hale getiriyor. Bir yan karakterin çıkıp Yozo'ya yardım etmesini diliyor okuyucu.

️"Acı çekenler, başkasının acı çektiğini hissederler."

📙✒️Son olarak söyleyebilirim ki aklıma Goethe ; “Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir.” sözünü tam olarak Yozo icin söylemiştir. Doğan Kitap