KEŞFET

Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.

Her şeyin fazlasını istedik evet!
Sevginin mesela
iliklerine dek unutulmayacak kadar.
Hele de güzel bakmayı ...
İçini ısıtacak ruhunu saracak kadar.
Oysaki yürek ,
Hasrete
hüsrana
yıkılmışlığa hapsolmuş esire döndü.
Aşk harbinden yürek,
Yaralı kurtuldu....

Yok olmaya mahkum iki devletin arasında kalmış bir ülkenin, yeniden dirilişi ve nasıl kurtulduğunu anlatılmış. Ekonomik, sağlık, kültür, eğitim gibi bir çok alanda finlandiya’yı eğitmek daha iyi bir yaşam alanı oluşması bilim adamı , siyasetçi olan Snelman üstüne düşen görevi yerine getirmesi için büyük mücadeleyle hizmet etmiştir. Finlandiya ‘yı Beyaz zambaklar ülkesine çevirdi.
Yazarın kitabı oluşmasında da elyazmalarına bir çok çabadan maddı ve manevi destekler sonucunda tekrar yayınlandı. Kitabın en çok başarı yakaladığı ülke olan Türkiye’ de çok farklı bir bakış açısı var.
Çok değerli ve anlamlı
bu kitabı okuyun ve okutunuz 😊

Tarihi bir mekânın sadece fon değil, karakter gibi işlendiği nadir romanlardan biri. Efes Antik Kenti betimlemeleri oldukça güçlü. Zaman yolculuğu teması romantizmle ve gizemle birleşiyor. Özellikle Roma dönemine geçiş sahneleri atmosfer açısından etkileyici. Tarih ve sürükleyicilik sevenler için tavsiye edilir.

Mukaddesat uğruna, gençliğine doymamış.
Cennet-âsâ yurduma, nâmahremi koymamış.

Yürekleri kocaman, ne muhteşem erlerdi.
Tek vatan yaşasın da, biz ölelim derlerdi.

Daha oyun yaşında, bıyık henüz terlemiş.
Budanmış da kol kanat, bu vatanı vermemiş.

Bu yüzden Çanakkale, geçilmedi geçilmez.
Bir karış toprağına, hiç bir paha biçilmez.

Mevzu vatan oldumu, gencelmişti yaşlısı.
Dualarla gönderdi, onca gözü yaşlısı.

Sakalları ağarmış, dizlerinde feri yok.
Gözlerinde en ufak, mehafetin yeri yok.

Şehâdet şerbetini, kevser diye içtiler.
Bu toprağın bağrına, tohum oldu düştüler.

Bu yüzden Çanakkale, geçilmedi geçilmez.
Bir karış toprağına, hiç bir paha biçilmez.

Ne geldiyse elinden, koştu ninesi kızı.
Onların da var idi, elbet çorbada tuzu.

Çarığında delikler, libasında yamalar.
Ne yiğitler doğurmuş, o kahraman analar.

Ölene ne bir kefen, ne bir mezar buldular.
Kalanlar zaten sakat, genellikle duldular.

Bu yüzden Çanakkale, geçilmedi geçilmez.
Bir karış toprağına, hiç bir paha biçilmez.

Çanakkale bir destan, ne ütopya ne masal.
Nesillerden nesile, zikredilecek misal.

Onurluca yaşayıp, onurluca gittiler.
Bitmediler aksine, filizlendi bittiler.

Onlara ölü denmez, onlar farklı hayatta.
Her dakika saniye, diri dimdik ayakta.

Bu yüzden Çanakkale, geçilmedi geçilmez.
Bir karış toprağına, hiç bir paha biçilmez.
Mutlu Kılıç

Tarihsel ve tasavvufi atmosferi güçlü bir roman. Şems-i Tebrizî ekseninde ilerlerken günümüz karakteri üzerinden sorgulama yapması metni derinleştiriyor. Özellikle diyaloglar düşündürücü. Tasavvuf ve içsel yolculuk temalarını sevenler için anlamlı bir eser.

Ilk bölümünde insanları suni olarak nasıl ürettiklerinden bahsediliyor. Az oksijen vererek zeka seviyelerini düşürüyorlar ve işçi grubuna dâhil olacak insanları üretiyorlar. Ya da sıcak havaya maruz bırakarak ileride sıcak bölgelerde yaşamalarını ve o civarın demircilik gibi mesleklerini yapmalarını sağlıyorlar.

Kısaca insanlık artık normal bir şekilde doğup sevgi dolu ebeveynlerin yanında yetişmiyor. Tamamen yapay ve şartlandırma yoluyla istedikleri sınıfları özenle oluşturuyorlar.

Bu yeni uygar dünyanın yanı sıra bir de ayrı bölgelerden bahsediliyor. Uygar dünyada yaşayan, hastalık, ölüm, yaşlanma, ebeveynlere sahip olma ve başkasını sevme gibi "zayıflıklardan" arınmış insanlardan farklı olarak ayrı bölgelerde bizim için normal olan insanlar yaşıyor. Bir anneden doğuyorlar. Bu da uygar dünyadaki insanlar için korkunç bir şey.


Detayları bir kenara bırakırsak müthiş güçlü bir hayal gücü barındıran dystopia kurgusu. 1984, Son Ada, Fahrenheit 451, Otomatik Portakal sevenlerin de ilgisini çekecektir mutlaka. Başlarda kitabı ısınmak biraz zor oluyor yine de bitirmeye değerdi bence.

Empati yoksa, yakınlık da yoktur.

Çünkü empati, “haklı mıyım?” demeden önce
“acaba ne hissediyor?” diye sorabilmektir.

Her şeyi affetmek değildir.
Yanlışı yok saymak hiç değildir.
Sadece şunu bilmektir:
Karşındaki de senin gibi bir geçmiş taşıyor.
Yaraları var. Korkuları var.
Belki söyleyemediği ihtiyaçları var.

Empati, tepki vermeden önce bir an durmaktır.
Sözünün, sessizliğinin ya da davranışının
karşındaki kalpte nasıl yankılanacağını düşünmektir.

İlişkiler sadece sevgiyle değil,
anlaşılma hissiyle ayakta kalır.

Empati bizi insan yapar.
Yokluğu ise mesafe yaratır.
Soğukluk yaratır.
Ve en çok da görünmez yaralar bırakır.

Anlaşılmak bir lüks değil,
ruhun temel ihtiyacıdır.

Ve empati,
iki insan arasında kurulan en insani köprüdür...

#alinti

Kitabın Adı: Bülbülü Öldürmek
Yazarı : Harper Lee
Yayınevi : @epsilonyayinevi
Türü : Roman
Basım Yılı : 2025
Sayfa Sayısı: 358 Sayfa

Düşünceler : Her yazarın eserlerinde yaşadıklarının az ya da çok etkisi bulunur. Kimi biraz esinlenerek aktarır bunları kimisinin yazım tarzına yansır kimi ise yaşadıklarını tamamen anlatır. Bu eserde bu tip bir roman. Ama yazar bunu bize direkt söylemiyor okurken ,araştırırken anlıyoruz bunu.

1960 yılında yayınlanan ve yayınlanır yayınlanmaz büyük ses getiren eser bir yıl sonrada Pulitzer Ödülü kazanmış. 40 küsür dile çevrilmiş ,filmlere ilham olmuş bu romanın 55 yıl sonra devamı yazılmış olmadan asla bir öncekinin ününü yakalayamadı.

Kitap Scout ( Jean) isimli 9 yaşında bir kız çocuğunun gözünden ırkçılığı anlatır. Çocukların masum dünyasında yer etmeyen ayrımcılık ,nefret gibi olguları irdeleyen ,eleştiren eser Amerikan Edebiyatının en büyük romanlarından birisidir.

Scout ve abisi Jem 1929 yılındaki Büyük Buhranı atlatmaya çalışan Amerika Toplumunun içindeki ufak nüvelerdir. Yaşadıkları toplumda zencilere uygulanan ikinci sınıf vatandaş muamelesini bir türlü anlamlandıramayan çocukların toplumda gördüğü direnç aynı zamanda neredeyse günümüze kadar gelen ayrımcılığın karanlık bir resmidir.

Babaları Atticus 'un suçsuz bir siyahiyi savunması aynı zamanda adaleti ,hukukun üstünlüğünü anlatan bir destana dönüşür ama siyahi adam yinede suçlu bulunur. Çünkü adalet herkese aynı kararlılıkla işlemez Abd 'de. George Orwell 'in 'Hayvan Çiftliği ' romanındaki gibi " Bazı hayvanlar daha eşittir."

Masumiyet ,adalet , sevgi ,nefret ,önyargı gibi duyguları ayrıntılı olarak işleyen bu güzel eserin sürpriz ve hoş bir finali de var.

Güzel ,akıcı ,etkili bir eserdi. Tüm kitap dostlarına zevkle tavsiye ediyorum bu başyapıtı