Albaya Mektup Yok, çağımızın en büyük yazarlarından Gabriel García Márquez`in en güzel uzun öykülerinden biri. Ülkesi uğruna savaşarak yaptığı hizmetlerin karşılıksız kaldığını anlayan, emekliye ayrılmış yaşlı bir askerin öyküsü. Bir türlü gelmeyen emekli aylığını her cuma günü karısı ve horozuyla birlikte bekleyen emekli bir albayın komik, ama bir o kadar da trajik hikâyesi. Gabriel García Márquez`in 1982`de Nobel Edebiyat Ödülü`ne değer görülmesinde, hiç kuşkusuz, Albaya Mektup Yok`un da payı var. Büyülü gerçekçilik ustasının anlattığı her sahne, karakterlerin her davranışı, umarsız görünen bir dünyada yaşama sevincinin türküsünü söylüyor, ölüme ve yalnızlığa meydan okuyor. Her cümle, yaşamın uçsuz bucaksız boşluğunun suskunluğunu kırıyor."İmge, gerçekliğe ulaşmanın aracıdır," diyen Gabriel García Márquez`in buruk bir alaycılık içeren bu öyküsü neredeyse görsel bir edebiyat başyapıtı.
Albaya Mektup Yok- Gabriel Garcia Marquez Yorum: 2014 yılında 87 yaşında aramızdan ayrılan Marquez 1982 Nobel Edebiyat Ödülü sahibidir. Bu kitap Nobel almasında etkili olsada benim alıp okumamda Nobel almasının hiç bir etkisi olmadı doğrusu. Değişik yazarların , değişik kitaplarını okumaya çalışıyorum. Bu kitapta ilginç geldi aldım, okudum. Kitap emekli olan bir Albay ile karısının etrafında şekillenen bir öykü. Emekli olmasına rağmen uzun yıllar boyu emekli maaşını bekleyen Albay açlık ve yoksulluk İçinde kıvranmakta Knut Hamsun'un Açlık'ındaki gibi açlığı , Albert Camus' un Yabancı'sındaki yalnızlığı çekerken bir yandan da güzel şeyler olacağına dair boş hayaller ile günlerini doldurmaktadır. Kendisine göre daha realist olan karısı bu hayallere inanmamakla birlikte yinede yaşama sevincini kaybetmemeye çalışır. Ama gün geçtikçe umutları azalmakta ve kaçınılmaz sona yani ölüme doğru birlikte ilerlerken hayatın tekdüzeligine de yenik düşerler. Yoksulluk, umutsuzluk ekseninde güzel bir eserdi doğrusu. Tüm dostlara tavsiye ederim
