Keşfet

2026 -37.Kitap

Kitabın Adı : Yıldırım Bayezid
Yazarı : Okay Tiryakioğlu
Yayınevi : Timaş Yayın Grubu
Türü : Tarihi Roman
Basım Yılı: 2013
Sayfa Sayısı: 335 Sayfa

Düşünceler : Okay Tiryakioğlu tarihi romanları ile bilinir. Bugüne kadar onsekiz eser üreten yazarın eserleri genellikle gotik tarzda yazılmıştır. Gotik tarz bize biraz karanlık ,biraz gizemli birazda korkulu bir atmosfer sunar.

Tarihin öğrenilebilmesi için tarihi romanların önemi büyüktür. Bazı insanlar tarihi anlatan düz metinlerden sıkılır ve tarihi öğrenmek istemez. Oysa hele tarihi gerçeklere sadık tarihi romanlar ile hem okuma alışkanlığı pekiştirilebilir hemde tarih öğrenilebilir.

Yıldırım Bayezid 'in hayatı ve ölümü en önemli tarihi dönemeçlerimiz arasında olmasına rağmen maalesef bu dönem üzerinde pek durulmaz. Oysa bu dönem tarihi dersler bakımından dikkatle üzerinde durulması ,yorumlaması gereken bir dönemdir.

Tarihsel gerçeklere bağlı kalınacak yazılan romanda 1. Murad 'ın 1. Kosova Savaşı'nda öldürülmesi ile tahta geçen 1. Bayezid 'in taht mücadelesi , Anadolu 'daki birlik çabaları ve Niğbolu Savaşı anlatılıyor. Ancak Ankara Savaşı 'na değinilmeyen roman Niğbolu Savaşında bitiyor. Keşke yazar döneminin sonuna kadar anlatsaydı Yıldırım Bayezid 'in. Ankara Savaşı'nı hâttâ ölümünü de.

Milletin birliğinin ,vatanımızı dirliğinin önemini daha iyi kavrıyor insan okurken. Devamlı uyanık olmamız gerektiğininde bir kez daha farkına varıyor.

Bir solukta okunası bir romandı bu. Büyük bir zevkle bazende olayların tarihsel gerçekliğini sorgulayarak okudum bu eseri. Zevkle tavsiye edebilirim.

Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı tarafından, Dîvânu Lügâti’t-Türk’ün tıpkıbasımı dijital erişime açılmış şu bağlantıdan indirebilirsiniz.
https://ekitap.yek.gov.tr/urun ..

Yazar, insanların fazla çalıştığı için yorgunluk, yeterince dinlenememek ve hayattan keyif alamadıkları için yaratıcılıklarını ve zekalarını körelttiklerini öne süren bir iddiayı savunmuş. Ütopya kitabındaki üretkenliğe tamamen zıt bir düşünce okuyacaksınız.

Tembellik fikrine gelirsek ben de tembel insanlardan biriyim. Ancak tembelliği bu kitap kadar övmezdim. Bu kitabın da agresif bir dilde yazılmasını dönemin şartlarına, proletarya sınıfının sömürülmesine tepki olarak görüyorum.

Tam da kitabın seslendiği kitleye özel kısa ve öz yazılmış. Sıkılmaya fırsat bulamadan bitirebilirsiniz.

İnsanların bana karşı olumsuzlukları oldu da, benim bunu yaşayacak ne günahım oldu da,
Cenab-ı Hak bu belayı hangi günahlarım yüzünden müstehak gördü, bunu tefekür etmek lazım! Tamam onlar çok hatalıydı ama kendini hesaba tutmak tarafı çok zor, başkasına çamur atmak çok kolay...

geleyim , 5 dakika olsa da göreyim ,
ben eski kafalı aşığım
uzaktan olsun göreyim
gözlerinin içinde kaybolayım
aşılır elbet kilometrelerce yol
hani diyorum geleyim de 5 dakika olsa da göreyim

Samankapan, yalnızca bir cinayet romanı değil. İç içe geçmiş karakterler, keskin diyaloglar ve sarsıcı gerçeklerle dolu bir edebi inşa. Aypâre’nin yaşadığı istismar, toplumun görmezden geldiği kadim bir yarayı ortaya çıkarıyor. Onun ölümü ise bir kıvılcım: örtülen acıların, bastırılan gerçeklerin ve inkâr edilen suçların patlaması.
Roman, klasik bir cinayet kurgusuyla başlasa da hızla metafizik ve varoluşsal bir zemine evriliyor. Samankapan Evi, romanın karanlık kalbi. Burada sadece insanların değil, zamanın ve gerçekliğin de sınırları bulanıklaşıyor. Yazar, sadece karakterleri değil, okuru da zihinsel bir arayışa davet ediyor. Gerçek nedir? Suç yalnızca failde mi aranmalı? Yoksa hepimiz ortak bir suskunluğun suç ortakları mıyız?
Çağan Kayı’nın dili açık ve sade. Ancak cümlelerin arkasında güçlü simgeler, felsefi alt metinler ve tarihsel göndermeler mevcut. Samankapan, kolay okunan ama kolay hazmedilmeyen bir roman. Uzun süre etkisini sürdüren derin bir deneyim.

"Kan bağı kalmamış insanlarda
can bağı"
ifadesi, biyolojik bağların ötesinde,
seçilmiş aileler ve kurulan derin
dostlukların önemini vurgulayan
oldukça etkileyici bir yaklaşım.
​Bu kavram, insanın hayatında aidiyet
ve sadakati sadece biyolojiye değil, paylaşılan yaşanmışlıklara ve
ruhsal yakınlığa dayandırdığını gösterir.
​Seçilmiş Aile:
Biyolojik ailemizi seçemeyiz ancak
hayatımızın ilerleyen dönemlerinde
bizi biz yapan, zor zamanlarımızda
yanımızda olan ve değerlerimizi paylaşan insanlarla "can bağı" kurarız.
Bu, bazen kan bağından çok daha
güçlü ve iyileştirici bir bağ olabilir.
​Ortak Yaşanmışlıklar:
Bir insanla uzun yıllar geçirmek,
ortak acıları paylaşmak veya birbirinin
karakterine şahitlik etmek,
kanın getirdiği zorunlu yakınlıktan
ziyade, ruhsal bir hizalanma yaratır.
Bu da "can bağı"nın temelini oluşturur.
​Koşulsuz Kabul:
Kan bağı olan bireyler arasında bazen
beklentiler ve geçmişin getirdiği yükler
olabilir. Ancak seçilen dostluklarda
veya derin ilişkilerde genellikle
birbirini olduğu gibi kabul etmek ve
"kendi isteğiyle orada olmak" esastır.
Bu gönüllülük, bağı daha sağlam kılar.
​"İnsan, hayat yolculuğunda karşılaştığı
ve ruhunu aynı frekansta duyumsadığı
herkesle aslında görünmez bir bağ
kurar. Kan, sadece biyolojik bir
zorunluluktur; ancak can bağı,
iki insanın birbirinin kalbine attığı
imza gibidir."