KEŞFET

Çok bilinen ve hakkında çok konuşulan bir kitap. Uzun zamandır merak ediyordum ben de ancak bugün kısmet oldu. Aynı isimli, Jorge Angel'dan bir kitap okumuştum. Aralarındaki tek benzerlik simyacılık ve felsefe taşıydı. Ancak Paulo'nun Simyacı'sı daha detaylı ve uzun bir serüvenden bahsediyor.

♤♤♤♤

Santiago isimli bir gencin kendi Kişisel Menkıbesinin peşinden koşmasını anlatıyor. Amacı için, Endülüs'teki kendi sıradan hayatından, ailesinden, çobanlık ettiği koyunlarından ve aşık olduğu çöl kadınından vazgeçiyor. Rüyasında gördüğü bu hazineye ulaşmak için türlü sıkıntılar ile karşılaşıyor ancak Evren, amacına ulaşmasını delikanlıdan da fazla istiyor ki ona her zorlukta yardım edecek birini çıkarıyor karşısına.

Demin yürürken namaz kılan, yaşlıca bir adamın önünden geçtim. Adam namazını bozup 'Koskoca çölde neden önümden geçersin be hey gafil!' dedi bana. Ben de dönüp dedim ki 'Ben Leyla'yı düşünürken seni görmedim de sen Mevla'yı düşünürken beni nasıl gördün?'"

'Şiir, yalnızca yazmak ve anlamak değil ise
yaşamak ve yaşadığını ruhun derinliklerinden
gelen duygularla
donatılmış sözcüklere dökmek ise ben de öyle yaptım;
Yaşadım yazdım, yazdıklarımla yaşadım.

Ne mavi tam ne de sarı...
Ömrümüzün dökülen baharları gibi
hazan dalları arasından sızan hüzmelerdir
yüreğimizde ışıldayan.

Yazılan her şiir okunduktan
sonra şairini terk eder.
Satırlar bambaşka düşlere dönüşür.
Ve şair "okumak pahasına"
yeni düşlere uyanır. '

Eğlendiğimiz, yiyip içtiğimiz mekânlar, bindiğimiz arabalar, taktığımız mücevherler bizi soylu kılmaz. Soyluluk ötekini işitebilmekten yapılma bir mücevherdir. Soylular, kalplerini bir mücevher gibi taşıyan ve kalpleriyle düşünen insanlardır. Bu ülkenin en soylu insanları, diğerlerinin acısını en çok içinde hissedenlerdir.

Felsefe kitapları okumak için bir başlangıç noktası arıyordum. Felsefe ile ilgili güzel içeriklere sahip bir kanal sayesinde İlyada ve Odysseia destanlarının, felsefeye başlamak için ideal kitaplar olduğunu gördüm.

Antik Yunan, bu iki kitaptan da anlaşılacağı üzere hem dindar hem de ataerkil bir yapıya sahiptir. Birçok farklı amaçla şölen düzenlerler; evlilik ve ölüm törenleri, kendilerine has bir kültüre dayanmaktadır. Ayrıca Platon ve Sokrates gibi filozoflar da Homeros'un kitaplarına gönderme yapar. Bu sebeple hem Yunan mitolojisindeki tanrıları hem de diğer filozofları anlayabilmek için bu iki kitabın okunmasının gerekli olduğunu düşünüyorum.

İlyada kitabından farklı olarak bu iki kitapta Troya Savaşı'ndan sonrası yer alır. Özellikle Odysseus karakterinin birçok farklı mitolojik yaratık ve sorunla karşılaşmasını, karşısına çıkan problemleri keskin zekası sayesinde aşarak evine dönmeye çalışmasını işler. İsminin anlamı da zaten 'çileli' olup, başına gelenlerle tamamen uyumludur.

Bir yarı titan olan Kirke'nin hüzünlü dünyası ve dertleri, biz sıradan insanlarınkinden farklı değil. Nankörlük, intikam, öfke ve hayal kırıklığı tanrıların dünyasında da mevcut. Kirke ise bu açıdan çok şanssız. Diğer tanrılar gibi umursamazlıkla ölümsüzlüğünün tadını çıkaramıyor. Yaşadığı her uzun asır boyunca yalnızca ihanet ve nankörlüğü taşıyor beraberinde. Insanların imrendiği sonsuz hayat ve güç, Kirke için ıstırap kaynağından başka bir şey değil. Tamamıyla yalnız geçiriyor hayatının büyük bir kısmını. Güveneceği ve kendisini seven kimsesi olmuyor. Öyle hüzünlü bir dışlanmışlık ile yaşamak zorunda ki başlarda onun kederli hayatını sıkıcı bulmuştum. Ancak hep böyle kalmıyor. Gelişiyor ve diğer tanrıların gücüne kafa tutabilecek kadar güçleniyor. Özellikle bu kısımları okumak tatmin ediciydi. Başına gelenlere ağlamaktansa ayağa kalkıp adapte olmanın bi' yolunu buluyor.

Kitabı okumadan önce sıkıcı olacağını düşünmüştüm. Mitolojik şeyler pek ilginç gelmiyor. Ancak Kirke'nin hikayesi tamamıyla farklıydı. Bu akşam kitabı bitirebilmek için saatlerce ara vermeden okudum. Yıllardır ilk defa bu kadar uzun bir süre geçirdim okuyarak. Normalde yüz sayfayı geçmem bir gün içinde ancak bu kitabı bitirmek için büyük bir istek duydum. Kirke'nin hayatını nasıl noktalayacağını okumadan uyku girmezdi gözüme.

Mitolojiyle ilgilenmiyor olsanız da okumak keyif verici olacaktır.

Kitabın Adı: Vatan Yahut Silistre
Yazarı: Namık Kemal
Yayınevi : @mavicatiyayinlaricomtr
Türü: Tiyatro
Basım Yılı: 2016
Sayfa Sayısı: 173 Sayfa

Düşünceler: Namık Kemal ' Vatan Şairi ' olarak bilinir. Döneminin önde gelen milliyetçi, vatansever simalarından birisidir. Ömrünün büyük kısmı sürgünlerde geçmesine rağmen devletine asla küsmemiş ideallerinden de vazgeçmemistir.

Toplumsal mesajların tiyatro yoluyla verilebileceğine inanan yazar bu tür eserler vermiştir. 1873 yılında ilk yayınlandığı ve sahnelendiği andan itibaren büyük ses getiren bu eser dört beş dile de çevrilmiştir.

Silistre Osmanlı Döneminde Bulgaristan , Romanya ve Kırım 'a kadar uzanan bir sancakbeyliğidir. Silistre Kalesi 'de Tuna Nehri 'nin yanında Kırım Yarımadası 'nada yakın bir yerdedir.

Tiyatro türünde epik bir hikaye olan eserde kahramanlık, milliyetçilik ve aşk temaları işlenir. Yazar adeta Vatan sevgisini imbekte geçirip yazmıştır bu eseri. Vatanı için canını hiçe sayan kahramanların ışığı bugünü değil geleceği de aydınlatır aynı zamanda

Kitabın ikinci bölümü yine Tiyatro eseridir. Savaş teması daha az işlenir. Evlilik, sadakat gibi olgular üzerinde daha çok durulur. Yazarın " İntibah " romanındaki Mahpeyker'e benzeyen bu kötü kadın ihtirasları uğruna felaketlere neden olur. Ama kendi sonuda en az kötülükleri kadar acılı ve acıklı olacaktır.

Türünün eşsiz örneklerinden olan bu eseri herkesin okumasını isterdim. Hatta okumakla kalınmasa tüm okullarda Tiyatro olarak gösterilse keşke

Not: Okuduğum her kitabı paylaşmıyorum. Polemiğe neden olacak eserleri paylaşmadığım için 82 'den 84'e atladım. Bilgilerinize arz olunur)

Yalnızlıklar Efendisi

Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kadiredir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı?
Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler semâ
Dantellerim siyah,
Banklarım yaralı,yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan Viata

pek de önemli biri olmamaktan gurur duyuyorum. Entrikacı biri de değilim, bununla da gurur duyuyorum. Gizli saklı değil, hiçbir oyun çevirmeden, gayet açık bir biçimde hareket ederim ve kime, nasıl zarar, hem de büyük bir zarar vereceğimi bilmeme rağmen Krestyan İvanoviç, elimi böyle işlerle kirletmem. Bu anlamda ellerim gayet temizdir.