eMINeYZAMAN

Bir günden bugüne ne kadar zamanın geçtiğini hesaplamaktı hayat ( Sàndor Màrai )


Bostan görmemiş korkuluk gibi yaşamışım hayatı
Değerini bilmeden ömür vermişim zamana

Söylesene Nini değer miydi ?
Parçalanmış sözlerle ruhumu kirletmeye
Yılların ayarına kilit vurup geçmeye

Sanki şimdi ne oldu
Geçen yetmişbeş ömrün
Kırkbir yıl kırküç günü ziyan
Yaşlanmış gençliğimle ölü anılardı kalan

Yuttuğum her lokmada tadım tuza bulandı
Ekmekti kibirliğim
Suyum ihanet ahusu
Eskinin tozlarına karışıp eceli sıvamışım usulca

Şatolarda büyümek yetmiyormuş meğerse
Ahşap kaplı duvarlara geçmezmiş fikirler de
Aynı güneşi görüp görmezden gelmişim ya
Daha doğmaz herhalde son batıştı gözümde

Dostluğumun köküne bulaşan kara leke
Göğsümdeki yangını sadece körükledi
Ne sevdam kaldı benle ne de onun gölgesi
Yalnızlığın sesinde tükendi nefesleri

Geç kaldım Nini !
Biten bitti giden zaten gitmişti
Bildiğimi sandığım cevaplardı düşmanım
Kendimi yenemedim ki hesabını vereyim

Tek miras elimdeki kadife kaplı defterdi
Şimdi ise ateşin siyah külleri
Ve yine cesaret edemedim tabiki !


Henrik savaşta yaralanan toprağın ölü bedeni gibi
Keşkelere gömülü Nini !

27/07/2026
01:19
eMİNeYZAMAN

" Ne yaşadıysanız yüzünüze yansır ve insan yüzü bir kitap gibi okunabilir "


Eskimiş, eskitilmiş hikâyelerin
Hayat belirtisiydi kitaplar
Toprağında karışık tohumlar
Köklerine sızan göz pınarları


Aynı şehrin ortasında ayrı kaderler
Zaman içinde gerçeklerle yüzleşirler


Güneş saçlarını aralar her sabah
Mavi kokulu gözlerde uyanır gün
Sonrasında ise yazılanı yaşarmış insan
Bazen bir boşluk hüzün dolu
Bazen de tarifsiz bir huzurlq bedelli uyku

Gecenin kara gözlerinde toplanır her hikâye
Ve böylece arabesk saatlerin imzası atılır
Her satıra hece hece


Ömür dedikleri
Yazıldığı gibiydi aslında
Kiminin dudaklarında hayat bulur
Kiminin kaleminde

Kişi göğsünde taşıdıklarını ezber ederken
Gölgeler s'aklar herşeyi
Yazar İLBER ORTAYLI boşuna dememişti
En büyük düşman hafızanın
Onunla savaşmak için yazıp yaşamalısınız

İhtimaller dünleri
Sabır bugünü
Hayaller ise kalanı gösterir
Eğer 'Bir Ömür Nasıl Yaşanır " diye sorsalar
Yazılanı okumakla derdim.


21/04/2026
23:25
eMİNeYZAMAN

Ya da göğün saçaklarından aşağı mı sallandırmalı
Hangi gücün ışına kanıp
Görkeminde ermiştir
O herşeyin en güzelini yazan kalem ucu
Fikrimin yüzü
Gözlerimin tırmandı şehir



Ay çok yazasım geldi ama gideyim.

Harika olmuş şiirin ...kalbi tebriklerimi

Matmazel Noroliya

‎bağları çözülmüş ruhumun
‎dört nala koşan adımlarına takılıyorum
‎bir yanım cennet
‎diğer yanım enkaz yığını
‎

‎
‎başı dönmüş şehrin ışıklarında ruhum
‎adres yok
‎odalar çıplak
‎camlarında aralanmış yalnızlık çıkmazı
‎

‎hep mi aynı bakar güneş
‎aydan arta kalan yanıyla
‎herkes mi susar
‎sessizliği ağırlar kapısında
kimliksiz
dipsiz
‎

‎
‎ben mi kaybolmuştum
‎zehirle ıslatılmış kalbimde
‎fikrimin duvarlarına çarpan o karanlık kimindi

‎
‎ben mi kördüm Noroliya
‎dibine düşmeyen düşüncelerin
‎yarım ağız sohbetlerindeki eksik hecesi koltuğunun
‎

‎
‎aynası kırılmış yüzüme dönüp
‎özümün toprağıyla aldığım abdeste yemin olsun ki
‎çatallanmış ellerime düşen her yaş için
‎bin secde eder başım

‎
‎batan günün ardından doğacak tek gülüşe
‎üşümüş düşlerimin yuvasından
‎kaybolduğum her sokağa
‎vatanım demek için yeniden geldim dünyaya

ben Ferit
d ile
hayır t ile

Emine Güner Eyzaman

Yağmur demişken
En son hangi bulutun dudakları söyledi
Gözlerimin rengini
Hangi mevsim d'okudu yazılmamış duyguları
Yazılmış gibi
Şehrim ışıklara görüldüğünden beri
Gördüğüm tek şey ayın gölgesi



Şiirle ve sevgiyle kal şair.


Dua ile...

Hangi duygunun ayak sesleriydi
Zihnimde yankılanan
Kimin gözlerine kaçmıştı gece
Hep karanlık hep siyahtı düşler
Yastığında pişman uykular.



Yüzümden silme geçti güneş ve yine karanlığın rengi düştü bakışlarıma


Var ol şiir... tebriklerimi şairim.

Ki o yağmur göğümden gönlüme doluyor
Mevsimsiz baharlar vuruyor kirpiklerime
Eteklerimde tutuşan rüzgarı saymıyorum
İçimin kelebeklerini vuruyor gözlerin



Çok güzelsin be şiir ... ❤️

Aklımın duvarlarında gezinen kedi gibi kaçamaklardan lokmalarını toplamış.keyfini sürmek için yoluna düştüğü adımlar bir korkuyu da adrenalin ile pekiştirmek.olsun dediği gibi ayakları toprağa değdi ya yeter bencede :))


Gönlünüze sağlık huriye hanımcım.

Sevgimle

Kaç şarkı fısıldanır
Kaç sözcük dolanır dilimize
Baharı geçmiş gibi ömrün
Ama güneş hala tepemizde



Öyle değil mi merve hanımcım.


Dahası da gelsin bizde şahit olalım kalemine

Ve tabiki sevgiler :)

Kavhem deniz kokarken gözlerimin ucunda kısalır gider sonsuzluk. En çok da içimde birikenler benden koparken omuzlarımdaki hafifleme...bir de üstüne misler gibi abla sohbeti.tadından yenmez....acaba akşama ne olacak :)))

Kahramanlar şiirin hikayelerin dilinde büyür ve çoğalıtlar.onlar ki hayatın tokatlarını yiye yiye beslenirler .yılların üzerine ne çekersen çek ayakları hep dışarıdadır... bakalım ne kadar üşüyecek ayaklar ve kalem ... tebrikler ...

Hayat keşke hep aynı baksa, elleri aynı koksa saçlara bulaşan rüzgar hep aynı yönden esse . Keşke .... ömrün merdivenlerini çıkarken mecburiyetler iz bırakır aslında ...
Gerçek bir hikayeden kaçmış cümleler zamanla kitaba dönüşür bence . Hayırlı olsun ,yolun açık olsun diyelim o halde bizde .bakalım daha neler olacak ;)