eMINeYZAMAN

Kırkbir yıldır hiç birşey ve herşey arasında yaşıyorum

Günün birinde birşeyler olgunlaşır ve kelimelere dönüşür.

Ve ben hayatın güneşli tarafında yürürken sen kasten gölgede kaldın

Ormanın derinlerinde gece yaşamaya devam eder

Başka insanların da olduğu dünyayı ortadan kaldıramadığı için ayıları, karacaları ve geyikleri öldürüyordu

Ne yaşadıysanız yüzünüze yansır.insanın yüzü bir kitap gibi okunabilir.

Becerilerinize gerçekten uyan mesleği seçiniz.kendi kapasitenizin altında çalışmayın.kendinize bol ya da dar gelen bir gömleği giymekten kaçının.

Bunları yapacaksınız ama karşınızda bir düşman bulacaksınız.esas onunla savaşmanız gerekecek.O DÜŞMAN HAFIZANIZ...

Yalnızlık öyle sert ve kırılgan hale geliyor ki , kurumuş bir kurabiye gibi yutmak mümkün değil.

Sonsuza dek yer altında kalacak,bayat hava ve nem kokacak

Ben kendi kendimin annesi,babası,dayısı,teyzesi,uzaktan akrabası çocuğuydum.Kızılacaksa kendi kendime kızardım.

Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlası'tı...!