KEŞFET

Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili okuduğum güzel ve anlamlı kitaplardan biri idi benim için. İşgal sırasında kurulan Mim Mim grubu adındaki istihbarat örgütünün önde gelenlerinden olan Topkapılı Mehmet bey'in ağzından anlatılan roman; Atatürk ile beraber bazı önemli bölgeleri ziyaret ederek anılarını ve yaşadıklarını tarihe not düşmek adına anlatması olarak ilerliyor.
Yaşanan acıları ve zorlukları, ülkenin kurtuluş yolunda yaşananları birinci ağızdan dinliyorsunuz.
Mustafa Kemal'in insan yönünü, fedakarlıklarını, vefasını, cefasını, vatan sevgisini yeniden anlıyor ve yaşıyorsunuz.
Bu anı romanını özellikle unutulmaya yüz tutmuş değerleri yeniden yaşamak ve hatırlamak isteyenler, özellikle gençler ve genç yetişkinlerin okuması gerektiğine inanıyorum. Topkapılı Mehmet beyin ağzından kitabın son böülümünde yer alan anlatım ve uyarılar çok değerli, hele böyle bir zamanda...

"Gençler bu yazdıklarımı iyi okuyun ve bu vatan için, bugünlerimiz ve yarınlarımız için canını veren kahramanlarımızın geleceğe ve sizlere kazandırdığı bu güzel vatanın kıymetini iyi bilin. YERYÜZÜNÜN EN BÜYÜK KAHRAMANLIK DESTANLARINDAN BİRİ OLAN İSTİKLAL SAVAŞI'MIZIN MUCİZESİNİ YARATANLARI HİÇ UNUTMAYIN. Onlar Türklüğün onurudur, gururudur, cesaretidir."
"Geldikleri gibi giderler" deyip , yedi düvel düşmanın geldiklerinden biraz daha hızlı gitmelerini sağlayan Mustafa Kemal'e selâm olsun...

Her şeyi bilen anlatıcılar olarak bir araya gelmiştik. Allı morlu çayırların üzerinde, soframızı kurmak için telaş içindeydik. En bilge olanımız, "Rızık temiz yere iner" deyince, içimizden en saf olanı sofra kuracağımız yeri temizlemeye başladı, geri kalanımız içimize baktık. Sağ en baştaki içimde bir kalbim var, ben temizim dedi, onun yanındaki kalbimin içinde inanç var, ben temizim dedi onun yanındaki inancın içinde samimiyet var en temiz benim dedi, onun yanındaki parmağı ile dilini tuttu, ben temizim diyenler dudaklarını ısırdı böylece, Sofrayı insan kurar, rızkı Hak indirir. Dilini temizleyene, ruhunu temizleyene, hayalini, aklını ve zihnini temizleyene, sırrını temizleyene rızık iner. Saf olanımız bir taşı kaldırıp koydu kenara. Sağ en baştaki, onun yanındaki bir kan lekesini, onun yanındaki yırtıcı bir hayvanın dişini, onun yanındaki vahşi bir kuşun tırnağını kaldırıp koydu kenara. Nice şair kendini kaldırıp koydu kenara.

Şimdi, kitapların oldukça sık başka kitaplardan söz ettiklerini ya da sanki kendi aralarında konuştuklarını fark ediyordum...
Uzun, yüzyıllar süren bir mırıltı, bir parşömenle bir başka parşömen arasında görünmez bir söyleşiydi demek ki kitaplık;...

Osmanlı Gerçekleri Timaş Yayınları Ahmet Şimşirgil
Bu konu Neşrî Tarihi'nde "Bir hikâyet" başlığı altında geçer. Buna göre Timur, Rum vilayetini zapt edip Karamanoğlu'na vermiş, Bayezid Han da bunu işitince çok üzülmüş, incinmiştir. "Düşman elinde zebun olup memleketi yabancılar elinde görmektense ölüm yeğir," diyerek yüzüğündeki zehri içerek intihar etmiştir. AşıkPaşazade de "Semerkand'a götürüleceğini işitince kendi maslahatını gördü," diyerek o da intihar ettiğini ileri sürer.

Neşrî ve Aşıkpaşazade'nin bu ifadelerini alan yerli-yabancı bazı tarihçiler, romancılar, hikâyeciler Yıldırım'ın kendisini zehirlediği tezini ortaya attılar.
Oysa aynı Neşrî bu hikâyeyi nakletmeden önce vefatına iki neden gösterir. Birincisinde Yıldırım Bayezid Han'ın çok kederlenip eser-i humma olduğunu ve bu hastalığın günden güne büyüyerek vefatına yol açtığını yazmaktadır.
Mevlana Mehmet bin Kutbüddin İzniki'den naklettiği ikinci rivayetin sonunda ise Neşrî, hünkârın humma-yı muhrikadan hasta olup vefatına sebep olduğunu işittiğini yazar.
Timurlu tarihçilerden Şerefettin Yezdî de Yıldırım Bayezid'in nefes darlığı ve boğaz ağrısı çekerek vefat ettiğini yazmaktadır. Nizamettin Şamî ise Zafername'sinde, zamanla yerleşmiş olan hastalığı, kederinin de tesiriyle artarak kuvvetten düşüp vefat ettiğini yazar. Bu iki tarihçinin Yıldırım'ı tedavi eden doktorlardan bilgi almış olmaları kuvvetle muhtemeldir.

.....................

Ayrıca ne Yıldırım Bayezid Han'a gelinceye kadar ne de ondan sonra gelen Osmanlı padişahlarının savaşlara girerken yüzüklerinde zehir taşıdıklarına dair bir rivayet vardır, hiçbir kaynakta gösterilemez. Hele Yıldırım Bayezid gibi cesur, kahraman ve dinine bağlı bir hükümdarın savaşa girmeden esareti ve intiharı düşünüp yüzüğüne zehir koymasını tasavvur etmek kadar safdillik olamaz.

Bu meseleyi kaynakların ışığında ve tarih metodu çerçevesinde değerlendirdiğimizde anlaşılıyor ki, ülkesinin maruz kaldığı dehşetli felaket karşısında duyduğu üzüntü, bu büyük Türk hakanını çeşitli hastalıklara müptela ederek ölüme kadar götürmüştür.

Kitap Adı : Bir Noel Şarkısı
Yazarı: Charles Dickens
Yayınevi: @isbankasikulturyayinlari
Türü: Roman
Basım Yılı: Mart 2023
Sayfa Sayısı: 88 Sayfa

Düşünceler: " Oliver Twist " romanını okumuştum uzun yıllar önce. Etkili diline , anlatımına hayran kalmıştım. ( Yeniden okuyacağım müsait bir zamanda) Elime geçtikçe zevkle okuyorum yazarın kitaplarını.

Bu eser İş Kültür 'den bir kaç yıl önce çıktı. Ben yeni okuma zevkine nail oldum.

Neyse konumuza dönelim. 1843 yılında yazıldığında büyük ses getiren eser Ebenezer Scrooge isimli pinti , huysuz ,kimsenin sevmediği bir adamın dönüşümünü anlatıyor. Kitap o kadar etkili olmuş ki scrooge "pinti " anlamına gelen bir sözcük olarak ingilizcede kullanılmış hatta sözlüklere dahi girmiştir.

Her zamanki huysuzluğu ile Noel 'i kutlamadığı gibi çevresinde kutlayanlara da hayatı zehir eden Scrooge insanların sevinmesine kızar, bağırır çağırır.

Derken kendisine bir gün ara ile üç hayalet görünür. O 'na geçmişte yaşadıklarını, bugün yaşıyor olduklarını ve gelecek neler yaşayacağını gösterir. Haliyle geleceği oek parlak değildir. Kimseye yardımı dokunmayan bu huysuz adamın gelecekteki cenazesine kimse katılmaz.

Bunları goren Scrooge zihinsel bir değişim ve dönüşüm yaşayarak artık iyi bir insan olmaya karar verir. İyi günde ve kötü günde onların yanında olmaya çabalar.

Defalarca sahnelere ,tiyatroya ve filme konu olan bu güzide eseri herkese büyük bir zevkle tavsiye ederim. Bu gibi eserler su gibi içilmeli ve herkes tarafından mutlaka okunmalı

Dünyada iki insan ırkı olduğu sonucuna varabiliriz. Sadece iki: Düzgün insanların oluşturduğu “ırk” ve ahlaksızların “ırkı.” İkisi de her yerdeydi, toplumdaki tüm gruplara sızmış haldelerdi. Hiçbir grup tamamen düzgün ya da tamamen ahlaksız insanlardan oluşmuyordu.