Alıntılar

Gizli şeyler, kimseyle paylaşılmayan sırlar çocuklar için kıymetlidir. Ben de kendimce annemi bu şekilde yüceltmiştim belki de. Fotoğ­raflarını saklayarak yüceltmiş, kaybederek cezalandırmıştım onu. Kim bilir ...

Nedir liberté? Özgürlük. Ne özgürlüğü? Herkese, yasalar çerçevesi içinde her istediğini yapabilme hakkı. Her istediğini ne zaman yapabilir insan? Milyonları olunca. Herkese birer milyon veriyor mu özgürlük dedikleri? Hayır... Milyonu olmayan insan nedir? Milyonu olmayan insan, her istediğini yapabilen değil, her istenilenin yapılabildiği insandır. Ne anlam çıkıyor bundan? Şu anlam çıkıyor: Özgürlükten başka bir de eşitlik var... (Syf. 76)

Sermayesi olmayan birey, özne olmaktan çıkıp başkalarının iradesine boyun eğen bir nesneye dönüşür. Çünkü özgürlük, tek başına eksik ve işlevsiz kalır; ancak sınıfsal eşitlikle beraber gerçek bir anlama kavuşur.

Açgözlü kuyu, o günkü payını, yani aşağı yukarı yedi yüz işçiyi yutmuştu; işçiler şu anda o kocaman karınca yuvasında koşuşuyor, toprağı dört bir yanından kazıyor, kurtların yiyip bitirdiği tahtalar gibi delik deşik ediyorlardı.

Bana sorsanız, ben artık kadın kalmadı, diyorum. Niçin mi? Şimdiki kadınların hepsi birer erkek Fatma! Sokak bunlar için, kalem bunlar için, tiyatro, sinema bunların. Gitmedikleri neresi var? Amma kabahat kimde? Gene erkeklerde. Bizim zamanımızda bir kadın dar çarşafla sokağa çıksa, polisler çarşafını yırtarlardı. Bir kadın, bir erkek, bir arabaya binemezlerdi.

Bir cahillik edip süs yapacak olsak, eve gelince hemen yüzümüzü, gözümüzü yıkardık ki babamız görüp de bize darılmasın diye, bir kere sevaptır diye sürme çekmiştim, babam rahmetli görmüş, nur içinde yatsın, hiç böyle şeyleri sevmezdi, hemen anneme söylemiş:
“Bir daha o kılıkta karşıma çıkmasın” demiş. Bir daha kimin haddine düşmüş. Şimdikilerde o korku, o saygı da yok.