Vurduğu her çekiç, demirle birlikte zihninin en girift köşelerindeki düşünceleri de dövüp biçimlendirirdi. Ancak bir süre sonra yorgunluk yüreğini bir mengeneyle sıkar, bilekleri kaskatı kesilir, kor demiri suya batırdığında çıkan tıslama, göğsünden fışkıran öfkeye dönüşürdü.

Onlar savaşa girmeden önce muasır medeniyet düzeyini yaratmak için çaba gösterirken, biz bırak yaratmayı, yakalamayı filan, nasıl yaparız da sermayeyi daha çabuk tüketiriz diye uğraşıyorduk. Nedeni işte bu!