İçimizde bir yabancı var asla bizimle konuşma niyetinde olmayan yine de az sonra konuşacakmış gibi duran. İçimizde bir yabancı var ne zamana kadar susacağını bilmediğimiz
öfkeli mi,
patlıyor mu sıkıntıdan?
kırgın mı,
mutlu mu,
karnı aç mı,
Bir hikâye yaşamak için ölmeye bile razı mı,
yoksa memnun mu bu asırlar süren durgunluktan?
Sessiz bir yabancı o tanıma imkânı bulamadığımız.
Ancak hissedebiliyoruz bazen hiç tanımadığımız biriyle karşılıklı susarken.

Birşeyden çok emindim,
kendimi üzdüğüm kadar,
kimseyi üzmedim hayatta.”