Kasıtlı olarak hayvanların evlerde aile fertleri hatta çocuklar gibi,maalesef birer menfaat nesnesi (eğlendirici, itaatkar gibi) olarak yer bulduğu bir çağdan geçiyoruz. Barınaklar, sıkılınıp sokaklara atılmış "cins" köpeklerle dolu.
Sevmek böyle bir şey mi gerçekten?

Bence cehennem, sevememekten doğan bir acıdır. Bir keresinde, zamanla, ölçülerle sınırlanmayan evrenin sonsuzluğunda manevi bir varlığa, yeryüzüne inerek “varım ve severim” diyebilmek olanağı bağlanmıştı.