Umudun bittiği yerde çaresizlik başlıyor. Dört duvar arasına sığmayan, nefes almanı bile zorlaştıran bir çaresizlik. Ve ben o kadar çaresizdim ki, gün doğana kadar sokak sokak dolaştım. Nefes alabilecek bir yer aradım kendime...

Yaşayacaklarının daha yarısını görmemişti.
Hayatın gerçekleri daha şiddetli bir şekilde karşısında dikilecekti.
Bu gerçeklerle her yüzleştiğinde, içinde saklanan yönlerini keşfedecekti.