Saltanat değil, milli egemenlik vardı.

Şahıslar değil, millet vardı. " Türk halkı dünyanın en realist, en müspet kafalı bir milletidir." Gazi, o günlerde oldukça bunalmış gibiydi. Eski mücadele arkadaşlarının günden güne muhalif saflara savruluşu onu oldukça düşündürüyordu. Biraz hava almak ve ferahlamak adına yaverleriyle Çankaya sırtlarında dolaşmaya çıktığında uçurtma uçuran bir çocuğa rastladı. Çocuğun adı Cemil'di. Ayrancıda oturuyordu. Okula yeni başlamıştı. Gazi, kısa bir sohbetin ardından, "Peki, ben kimim?" diye sordu. Cemil, "Sen Gazi Paşa'sın," diye cevap verdi. Gazi gülümseyerek "Olmadı Cemil" dedi: "Ben Gazi Paşa değilim, beni benzettin sen." Cemil kendinden emin şekilde, "Yok, benzetmedim," dedi.

Yaralarla bu kadar oynamayı seviyorsan sana güzel haberim var; son olmayacak o aldığın yara.