BERAT POLAT

..#Hayat #böyledir işte,
ona hazırlanamazsın,
onun için hazır olamazsın.
..Güzelliği, mucizesi de budur, seni
hep hazırlıksız yakalar, hep #sürpriz yapar.
..Gözlerin varsa,!
Her anın bir sürpriz olduğunu ve önceden hazırlanmış hiç bir cevabın,
işe yaramayacağını görürsün..

Hayat; herkesi sınar.
Kimi kayıpla, kimi bekleyişle, kimi sessiz
bir kabullenişle geçer sınavdan.
Ama geriye kim kalır biliyor musunuz.?
#İyiliğinden vazgeçmeyenler.
Yaralanıp da kötülüğü tercih etmeyenler.
Kalbi kırılsa da nezaketini yitirmeyenler.
Ben buna inanıyorum.
Güçlü kalmak bir meziyet olabilir.
Ama iyi kalmak.
O, ruhun en asil direnişidir.
İnsanı insan yapan, yüzüne güzellik katan ve onu sevdiren tek şey kalbinin temizliğidir.
Yoksa hepimiz aynıyız,
Etten ve kemikten oluşmuş bedenleriz.
Bizi birbirimizden ayıran tek şey
#Kalplerimizin özelliğidir...

#Fakir adam pazarcıya
#Allah için bana biraz #sebze ver dedi.
Satıcı kötülerini seçip verdi;
Adam baktı hep #çürük
Cebinde birkaç kuruş buldu
Bu paraya biraz daha uygunlarını ver" dedi.
Satıcı seçip verdi.
Adam
Allah'ım
çürükleri senin için
iyileri #para için verdi
dedi

Allah'm
Kalplerimizi Birleştir
Aramızı Düzelt ve Bizi Kurtuluş Yollarına İlet
Bizi Karanlıklardan Aydınlığa Çıkar
Büyük Günahların Açığından da Gizlisinden de Uzaklaştır
Senden Hidayet Takva ve Gönül Zenginliği İstiyoruz

Eylül usulca gidiyor…
Ekimin huzuru,
Kasımın yağmuru,
Aralık’ın heyecanı geliyor.
Bundan sonra biraz huzur,
biraz şans,bolca güzel haber olsun.
Giden yükünü de götürsün,
Gelen mutluluğuyla gelsin.
Çaylar demlensin,yağmurlar yağsın
bu sonbahar hepimize iyi gelsin..

Bir gün Sadi Şirazi’nin yanına zengin
ama kibirli bir adam gelir.
Adam, Sadi’ye şöyle der:
> “Ben çok zenginim. İnsanlar bana saygı gösteriyor. Ama fakir insanlar neden bu kadar küçümseniyor, bunu anlamıyorum.”
Sadi hiçbir şey söylemez.
Adamın önüne yırtık ve eski bir elbise koyar.
Sonra adama sorar:
“Bu elbise ne kadar eder?”
Adam küçümseyerek cevap verir:
“Hiçbir şey etmez.”
Sadi bu kez sandıktan çok değerli bir kaftan çıkarır.
“Peki bu kaftan?”
Adam hemen cevap verir:
“Bu çok pahalıdır. Çok değerli bir elbise.”
Bunun üzerine Sadi gülümseyerek şöyle der:
“Demek ki insanlar bazen insanın kendisine değil, üzerindeki elbiseye değer veriyor.”
Adam o anda utanır ve başını öne eğer.
Sadi sözünü şöyle bitirir:
“İnsanı değerli yapan serveti veya elbisesi değil, ahlâkıdır.”
İnsanların değeri mal ile ölçülmez.
Gerçek değer ahlâk ve karakterdir.

• Her gün üç kişiye iltifat et.
• Yılda en az bir kez güneşin doğuşunu seyret.
• İnsanların doğum günlerini hatırla.
• Yaşlılarla özellikle nazik ve sabırlı ol.
• Sıkı tokalaş
• İnsanların gözlerinin içine bak.
• Sık sık “teşekkür ederim” de
• Sıksık “lütfen” de
• Her baharda çiçek ek
• İlk önce sen “merhaba” de
• Olanaklarının altında yaşa
• Ucuz otomobil kullan ama sahip olabileceğin en iyi evi al
• Kendine ve başkalarına karşı bağışlayıcı ol.
• Ödünç aldığın her şeyi daima geri ver
• Herhangi bir konuda öğretmenlik yap
• Herhangi bir konuda öğrenci de ol
• Bir konuşmanın hemen öncesinde asla yemek yeme
• Ne satarlarsa satsınlar, çocuk satıcılardan
her zaman bir şeyler al
• Sana nasıl davranılmasını istiyorsan sen de öyle davran
• Her doğum gününde bir ağaç dik
• Her yıl iki şişe kan bağışı yap
• Yeni arkadaşlar edin ama eskilerin de kıymetini bil
• Sır sakla
• Sevinçleri erteleme
• Teşekkür mektuplarını geciktirme
H.jackson brown jr.
(Hayata dair Kitabından)

Bir insan nereye giderse gitsin yanında götürdüğü en önemli iki şeyden biri yüreği, diğeri de zihnidir.
Eğer kafası sıkıntılarla doluysa, dünyanın en huzurlu yeri bile rahatlatmaz.
Kocaman, huzur ve sevgi dolu bir kalbe sahipse de nereye giderse gitsin yalnız kalmaz.
Size doğru yolu gösterecek, yapmanız gereken şeyleri söyleyecek tek şey yüreğinizdir.
Beyin akıl verir ama ruhu yoktur.
Vicdan, merhamet, sevgi gibi duyguları barındırmaz.
Ama yürekler bize yol gösteren en büyük hazinelerdir.

Nasip…
Nasibin için kendini yorma, başkalarının hayatıyla kendi yolunu kıyaslama.
Sana ait olan rızık, hayırlı karşılaşmalar ve yaşayacağın güzel günler Allah’ın ilmindedir.
Sen henüz göremesen de Rabbimiz senin için neyin hayırlı olduğunu bilir.

İnsan #anlayana çok...
#Anlamayana eksik görünür..
Hepsi bu..
Yüreğin hafızası kötülükleri unutur,
iyilikleri ise saklar ve büyütür.
Ve bu hileli ustalık sayesinde geçmişin
yüklerini kolaylıkla omuzlayabiliriz...

Demiş olmak için kimse kimseye bir şey demesin.
Böyle kafasına çalar gibi...
Güzeldir sevildiğini duymak, söylemek...
Söyleyin elbet.
Deyin ki mesela:
Bugün nasılsın?
Üstünü ört...
Sıkı giyin...
Hadi uyu biraz...
Varınca telefon et...
Dikkat et!
Yemeğini yedin mi?
Beslenmene dikkat et.
Doktora git.
İlaçlarını almayı unutma.
Yapabileceğim bişey var mı?
Kalmamı ister misin?
Geç kaldın, merak ettim.
Özledim deyin...
Seni seviyorum ne demek bilmiyorum ben.
Beni karıştırma böyle şeylere ..
***
"Bana yağmuru anlatma, yağ”

İnsan çoğu zaman henüz yaşanmamış ihtimallerin yükünü kalbine alır.
“Ya böyle olursa, ya işler kötü giderse…” diye
düşünerek kendini yorar.
Oysa kulun gördüğü ihtimaller sınırlıdır;
Allah’ın planı ise çok daha geniştir.
Senin endişeyle düşündüğün birçok şey hiç gerçekleşmez, ama Allah’ın hazırladığı hayırlar çoğu zaman hiç ummadığın yerden gelir.
Bu yüzden kalbini ihtimallerle değil, tevekkülle rahatlat.
Çünkü Allah’ın planı, insanın kurduğu bütün senaryolardan daha güzeldir.

"Demem o ki, insanlar da zarflara benzer.
İçinden ne çıkacağını bilemezsiniz.
Dolu sandığınız boş, boş sandığınız dolu çıkabilir.
Sayfalarca yazanın, saatlerce konuşanın etkisi olmaz da, iki kelime edenin yankısı unutulmaz.
En zor anınızda gelen ''nasılsın, iyi misin'' sorusu gibi."

Kimsenin görmediklerini
görüyorum #sende,
Tebessümün ayrı hikâye
gülüşün ayrı, bakışın ayrı,
Sebepsiz bir mutluluk veriyorsun.
Sebepsiz yere sebeplerim oluyor,
Yazılası ve yaşanası hikayelere,
İlham kaynağı oluyorsun.
Sen oradasın.
Ben buradayım.
Ve ikimiz #biz olmayı bekliyoruz.
Çünkü biz,zamansız gidenlerin
hikayesinde zamanı bizim için
başlatacak olanlarız.
Mutluluk uzakta değil,
Sen uzakta değil biliyorum.

Çünkü bazen sessizlik,
yorgun bir kalbin dua biçimidir.
Bir fincan soğumuş kahve,
bir pencere kenarı,
biraz gece…
hepsi senden yanadır.
Yanlış ellerin sıcaklığı geçicidir,
ama kendi tenine dokunmanın huzuru
ömürlüktür.
Yalnızlık sandığın şey,
aslında kendine dönüştür;
bir sığınak, bir sessizliktir…

Tesadüfle başlarmış bazı hikayeler...
Ne unuta bilirsin nede sevmekten vaz geçersin
Üstüne titrediğin hikayenin sonunu merak etme
Sonu başından bellidir belkide
Kimi sevdiği için canını verir
kimi ise korkusuna yenik düşer.
Tutun sevdiğinizin elini sevinn çook sevin
Korkmayın SEVMEKTEN çünkü SEVGİkorkaklığı
KABUL ETMEZ.

Kayıtlara geçsin hakim bey !
Bu bir aşk-ı müdafa dır.
Bu aşkın tek suçlusu ben değilim,
uykuyu haram kılıp gözlerime,
gecelere doldurduğum efkar onun eseridir.
Hiç hesapta yokken kundakladı yüreğimi,
sönmek bilmeyen tutuşmalara o neden oldu.
Ne olmuş yani adına şiirler yazdıysam,
o da öyle güzel bakıp baştan çıkartmasaydı göz bebeklerimi.
Tüm çiçekleri avucunda biriktirip kıskandırmasaydı baharları.
İliklerime kadar aşk doluysam eğer,
hücrelerime kadar ele geçirildiğimdendir.
Dizlerimde hala başının yorgunluğu var hakim bey,
dökülen saç tellerini delil den sayar mısınız ?
Evet sevdim,hemde çok sevdim.
Unutmaya yüz tuttuğum o duyguyu aslında daha önce hiç yaşamadığımı o öğretti bana,
hani idam etseniz fark etmez,
İnanın hiçbir şey onsuz kalmak kadar koymaz,
bakın boynumda dudak izleri var,
ve nefesi hala sıcak, fazla uzaklaşmış olamaz.
Siz aşk nedir bilir misiniz hakim bey?
Yüreğinde taşıdığın bir okyanustur aşk,
tökezleyip taşırırsan kaybeder,
taşırmadan yaşayabilirsen hak edersin,
yemin ederim ben bu aşkın tek zerresini ziyan etmedim.
Söyleyeceklerim bu kadar hakim bey.
Senden önce o verdi zaten hüküm'ü.
Çoktan teslim oldum kirpiklerine.
Müebbet bir sevdaya çarptırdı beni,
demem o ki hakim bey,
sen kalemi kırsan da ben bir tek ona diz çökerim
ve cezam aşık olarak ölmekse
ben bu sevdayı seve seve çekerim.

İçten bir gülüş kaç para eder usta?
Ya da tüm kalbinle
sevmenin kilosu kaça?
Özlemek mesela..?
İçin rahat etsin diye
sesini duymak ya da..?
Haber alamadığında meraklanmayı,
Sevdiğini gördüğünde elini ayağına dolaştıran telaşı,
Kaç paraya yok edersin mesela.
Ben hesapladım usta..
Dünya kadar malın olsa ne fayda.
Bazı şeyleri satın alamıyorsun parayla.
Çıkarsız,
riyasız,
yalansız seviyor ve seviliyorsan
En zengin sensin bu hayatta!..

“İnsan, uğruna emek harcadığı şeyi sever
ve insan sevdiği şey için emek harcar.”
“Etrafınızda her şeyi para ve başarıya
bağlayan bir sistem var.
Oysa değerli olan, doğru bir amaç uğruna harcanan çabalardır.”
Bir şeyi yapmak isterseniz,
bir yolunu bulursunuz...
İstemezseniz de bir bahane bulursunuz..

Sorunları ne olursa olsun, herkesi ikna etmeye çalıştığım tek bir şey var:
“#Kendini #sevmek.”
Sevgi, harika bir tedavidir.Kendimizi sevmek hayatımızda mucizeler yaratır.
Aşırı gurur, küstahça bir kibir ya da kendini beğenme gibi şeylerden bahsetmiyorum. Bunlar sevgi değil, korkudur.
Kendimizi sevmek; kendimize saygı duymak, mucizevi bedenimiz ve aklımız için minnettar olmaktır.

"Paylaşacak dostların yoksa,
iyi Şeylere sahip olmanın anlamı yoktur.
Eğer gönülden verecek kadar Zengin değilsen,
kazandığın Şeylerin önemi yoktur.
Dinlemeden yargılıyorsan birini,
Elde ettiğin sonucun önemi yoktur.
Anlamıyorsan bir kalbi,
Verdiğin değerin önemi yoktur."

İnanın ki;
"Benden kıymetli değil’' demeye
başladığınız an,
her şey daha da güzelleşiyor...
Ben yaşamın bana sunduğu tüm güzellikleri görmeye niyet ediyorum.
Boş verilmesi gereken dünler,
İçilmesi gereken çaylar,
Sevilmesi gereken insanlar var..
Yüreğinizden geçen tüm güzellikler
dokunsun her güne..

Bugüne not;
Bazen kendini kötü hissedebilirsin yorulmuş bitmiş hissedebilirsin bu çok normal gizlemeye çalışma üzüntünü yaşa ve ayağa kalk pes etmek sana göre değil bunu sakın unutma.
Kimsenin seni üzmesine gününü mahvetmesine müsaade etme.
Mutlu olmaktan bunu yaymaktan vazgeçme

_Seninle geç kalmayı sevdim bu hayata..
Hiç yetişemediğimiz trenlerin, yarıda kesilen duaların, hiç oturamadığımız o çay bahçelerinin hatırına...
?Birini kaybedince mi tükenir insan..
Yoksa çoğalır mı içindeki o ağır sessizlik...
Hangi sokağa dönsem senin geçmediğin bir rüzgâr,
Hangi masaya otursam karşımdaki sandalyede derin bir devriklikKavuşmak zaten nasip değildi bize, biz aynı yangında ayrı ayrı eksildik__