KEŞFET

"Umudum var,
Göreceksiniz...
Bir gün yaptıklarınız gerçekten işe yaramış,
Dilediğiniz her şey gerçekleşmiş...
Dönüp bakacaksınız geriye ve güleceksiniz başınızdan geçenlere...
Ve kendinize:
'Bunların hepsini nasıl atlattım?' diye soracaksınız.
Sadece, umudunuzu asla kaybetmeyin!
Sadece, hayal kurmaktan vazgeçmeyin!
Ve asla eksik etmeyin yaşamınızdan
SEVGİYİ!.."

Kıtabın ismi, Süt Kardeşler filminden dolayı size tanıdık gelecektir. Ancak konu bakımından tamamıyla aynı değiller. Kitabın konusu çok daha sade ve akıcı.

Periler, cinler ve diğer tuhaf yaratıklar tarafından istila edilmiş bir konağı ve bu doğaüstü yaratıklarla garip bir şekilde yolu kesişen insanları anlatıyor. Tabii bunların gerçeğe dayandırılmasını da okudukça şaşkınlıkla keşfettim. Bana kalırsa cin musallatı değil de insanların hem cinlere, hem de diğer insanlara musallatı diye değiştirirsek yerinde olur.

Servet-i fünun'un bağımsız yazarlarından Gürpınar, kendisine mektup gönderen bir ninenin isteğini kırmayarak, aile sohbetlerinin enerjisini artıracak tanıdık tabirlerle yalın hâle getirilmiş, kısa ama birçok mesaj barındıran bir hikaye yaratmış.

Kalemine sağlık diyorum ve okumayı sevmeyenlere bile film tadındaki bu eseri gönül rahatlığıyla öneriyorum.

Bizim nesil dış dünyayı sinema perdelerinden tanımıştır: Aya ilk
insanın ayak basışını, 1966 Dünya Futbol Kupası finallerini ve "Batı dedikleri"ni sinemayla öğrendik. Avrupa'da ortaçağın ne demek olduğunu, uzak denizlerin ve diyarların fethini, papalarla kralların çatışmasını, engizisyonu ve tabiî Amerikan tarihinin ana hatlarını böylece hıfzettik. Bu tedrisat esnasında yanlış şeyler öğrendiğimiz
olmuyor değildi: Zencilerin yamyamlığını, beyaz adamın medeniliğini, Kızılderililerin vahşetini, Çinlilerin sinsi kalleşliğini bize sinema
öğretmiştir (!). Meselâ Alamo kalesine saldıran Meksikalıların neden alçak olduklarını hâlâ bilemem.

Erkek, kendisine yeterince kadın sunulduğu takdirde, kolayca yılda yüz çocuk meydana getirebilir; kadın ise, istediği kadar çok erkeğe sahip olsun, ikiz ihtimalini hesaba katmazsak, yılda sadece bir çocuk dünyaya getirebilir. Bu nedenle erkeğin gözü hep başka kadınlardadır; kadın ise buna karşılık tek bir erkeğe sımsıkı sarılır: Çünkü doğa onu içgüdüleri gereği ve hiç düşünmeden, gelecekteki doğumun besleyicisi ve koruyucusunu yanında tutup korumaya sürükler. Bundan ötürü erkeğin eşine sadakati yapaydır, kadınınki doğaldır; dolayısıyla da, kadının ihaneti, nesnel olarak, sonuçları bakımından olduğu kadar, öznel olarak doğaya aykırılığı bakımından da erkeğinkinden çok daha az bağışlanabilir bir ihanettir.

Bana verdiğin mutluluğu
Paylaşacak kimsem yok
Sevincimi içimde
Ve yalnız taşıyorum.
(Biliyorsun ya
Susarak yaşamak zorundayım seni)
Bu yüzden gecelere ve sözcüklere
Bölüyorum ağırlığını
Yüzünü gözbebeklerime çiziyorum
Kırık kalemleriyle kirpiklerimin
Baktığım her yerde seni göreyim
Ve eksilmesin diye imgen
Uykularımda bile
Ömrümün evinden
Sır vermez derininden kalbimin.

Yazarın Huşu Ağacı kitabından sonra okuduğum 2. kitabıdır.Çok sürükleyici ve etkileyici bir anlatımı var.Kitabın ruhunuza dokunduğunu fark ediyorsunuz.Bizim değerlerimizi bizim hayatımızı o kadar güzel anlatmış ki içinde herkesin kendinde bulabileceği acı ve sevinçleri barındırmaktadır.Ağlayarak okuduğumu itiraf etmeliyim, Hüma'nın bölümlerinde sarsıldım.Derviş babanın öğütleri, Zeynep'in kendini arayışında size söylenmiş ruhsal çözümlemeler bulabilirsiniz.Serinin devam kitaplarını çok merak ediyorum.Herkese tavsiye ederim.