Eğitimin tek ayağının olmadığı, teoride herkesin malumu. Fakat pratikte herkes eğitimci, herkes psikolog. Bu sarmaldan çıkmanın yolu, sorumluluğu hissedenlerin taşın altına ellerini koymalarıyla veli, öğretmen ve öğrenci üçlüsünün birbirini anlamaya çalışmalarından geçiyor. Eğitime hem öğretmen hem de veli penceresinden baktıktan sonra kaleme alınan bu hikayeler, ümit ediyoruz ki eğitimin taraflarının kendilerini tekrar gözden geçirmelerini, belki biraz da empati yapmalarını sağlar.
