“Sevdalı Buluşma”yı okurken, Kemal Özer’in sözcüklerle kurduğu o sakin ama yoğun dünyaya adım attığımı hissettim. Şiirler, abartıya kaçmadan ama duygu yüklü bir biçimde ilerliyor; ben de her sayfada kendi iç sesimle yeniden karşılaştım. Aşkın hem yaralayan hem de iyileştiren tarafını, yalın bir anlatım içinde adeta içime doğru çöken bir sıcaklıkla deneyimledim. Kitabı bitirdiğimde, kısa ama kalıcı bir sarsıntının içimde yer ettiğini fark ettim.