Bu kitabı bir bu?yu?ğe ithaf ettiğim için ku?cu?klerden beni bağışlamalarını diliyorum. Bunun için, çok önemli nedenlerim var: Bu bu?yu?k adam şu du?nyada en iyi arkadaşımdır. İkinci nedenim: Bu bu?yu?k adam her şeyi anlayabilir, çocuk kitaplarını bile. Üçu?ncu? nedenim ise: Bu bu?yu?k adam,
Fransa’da aç yaşıyor ve u?şu?yor; teselliye ihtiyacı var. Eğer bu nedenler yeterli göru?lmezse, ben de kitabımı, bu bu?yu?k adam bir zamanlar çocuktu ya, işte ona ithaf ederim. Bu?tu?n bu?yu?kler bir zamanlar çocuktu (ama pek azı hatırlar bunu).
İnsanların artık anlamaya zamanları yok. Mağazalarda istedikleri her şeyi parasını vererek satın alıyorlar. Ama dostlukların satıldığı bir mağaza olmadığı için ne yazıkki insanların dostları yok!
Normalde bu kitabı daha önce defalarca okumuştum ama her yaşta bana bambaşka duygular hissettirdi. İlk kez elime aldığımda henüz 10 yaşındaydım ve o zamanlar çok daha saf duygularla okumuştum. İkinci kez 13 yaşımda okudum; bu sefer 10 yaşıma göre daha derin şeyler hissettim ve farklı yerlerinden etkilendim. Şu an, 15 yaşımdayken tekrar okuyorum ve yine bana çok şey öğretti, öğretmeye de devam edeceğine eminim.
Büyük konuşmak gibi olmasın ama ne kadar kitap yazılırsa yazılsın, “Küçük Prens”in yerini tutabileceğini sanmıyorum. Benim için çok değerli bir kitap.
Buraya da bir söz bırakıyorum: 30 yaşımda tekrar okuyacağım ve yine bir inceleme yazacağım.