R. F. Kuang Alıntıları

Tek günahım edebiyatı çok sevmek (...)

Sırf “ezilen” ve “ötekileştirilmiş” oldukları için canları ne isterse yapıp söyleyebileceklerini düşünen insanlar bunlar.

Birinin iyi olmadığımı bilmesine ihtiyacım var.

Yazmak gerçek sihre en yakın şey. Yazmak hiçlikten bir şey yaratmak, başka diyarlara kapılar açmak demek. Yazmak gerçek dünya canınızı fazla acıttığında kendi dünyanızı şekillendirme gücü verir insana. Yazmayı bırakırsam ölürüm.

Hiçbir şey bilmediğimiz durumlarda hüküm yağdırmamayı ne zaman öğreneceğiz acaba?

Kabu­ğuma çekilip kitaplara sığınmıştım o dönem. Uyanık olduğum bütün saatleri fantastik dünyalarda geçiriyordum, sonuç olarak iletişim becerileri zayıf, antisosyal birine dönüştüm galiba.

Gidin biraz temiz hava alın. Twitter gerçek hayat değil.

İşçiler sözleşmeli köle şeklinde nitelendirilmesine itiraz ediyorum.

Ama hakkımdaki tartışmaları takip etmek ağrıyan bir dişi dürtmek gibi. Sırf çürüğün ne kadar derine gittiğini görmek için kurcalamak zorunda hissediyorum kendimi.

Siz yazarlar internette çok takılıyorsunuz.