Nikos Kazancakis Alıntıları

Zorba her şeyi, her gün ilk kez görmektedir...

Genç­sin, dedi, ihtiyarlara kulak asma! Dünya, ihtiyarları dinleseydi, çok çabuk ıssızlaşırdı.

“Her acı, yüreğimi ikiye böler patron,”...
“Ama o kırk yaralı yürek hemen kaynar ve yara görünmez; kaynamış yaralarla doluyum ben; onun için dayanıyorum.”

Yüzyıllık yasaları oldubittiye getirmek öldürücü bir günahtır; ölümsüz uyumu güvenle izlemek insanın borcudur.

Yeryüzünde her şey nasıl da düşünülmüş ve eksiksiz olarak birbirine uymuş! Hele toprak, insanın kalbine nasıl da uygun!

“Ulan, insan canavar be!” dedi. “Kitapları bırak, utanmıyor musun, insan canavardır, canavarlar okumaz!”

Sen bu hayatı mutluluk olarak kabul edersin, kuşkusuz. Mademki öyle kabul edersin, öyledir de...

Cebin delikse, hiç olmazsa güzel zamanlara sahip olmalısın.

“Ulan, insan canavar be!” dedi. “Kitapları bırak, utanmıyor musun, insan canavardır, canavarlar okumaz!”

Sana kaç kez söyleyeceğim Kadın, sonu gelmez bir konudur.