Nermin Yıldırım Alıntıları

Kaçamayacğınız anladığınız gerçekler karşısında sarıldığınız bayrak bu, teslimiyet bayrağı.

Ruhunuzu ele geçiren zifiri karanlığa diri diri gömülmeye niyetiniz yoksa, kendi ölümünüze fazla kafa yormaz, o kapınızı çalmadıkça bizzat gidip hatırını sormazsınız.

Zamana ve sancıya dayanmanın en basit yolu, sonunda muhakkak geçeceğini unutmamak.

İnsan kendini sevmeyi bilmeyince, başkalarınca sevilebileceğine de ihtimal veremiyor.

İçimde bir dal çatırdayarak kırılırken, başka bir dal da hızla dikenlendi. Kandırılmış, hatta terk edilmiş gibi hissettim kendimi.

“İşlerin umduğum gibi gitmemesine az çok hazırdım ama ilk adımı attıktan sonra artık hiçbir şeyin aynı kalmayacağını biliyordum .Daha fazla vakit kaybetmek anlamsızdı. “

Oysa herkes, başı ve sonu olan bir roman sanıyordu hayatını.

En sevmediğim duygu utanmak. Hayat utanmak için çok kısa.

+Yanlış geldik diye dünyaya küsülmez.
-Ne güzel dedin. Dünyaya yanlış geldik, değil mi?

İnsan en kötü şeyleri hep kendinden bilir.