Gerçi hayat bana öğretmişti; kul kurar, felek gülerdi. Her il­meğini planlayarak ördüğünüzü sandığınız atkı, gün gelir boy­nunuza dolanıverirdi. Ölüm diye bir şey vardı çünkü. O varken yarın ne demekti, planlar neye yarardı!