Muhakeme gücümden gurur duyan ben! Kabiliyetleri yüzünden kendine değer veren ben! Ablamın tedbirsiz saflığıyla hep alay eden, manasız ya da beyhude kuşkularımla fark etmeden kibrimi besleyen ben! Bu keşif ne kadar utanç verici! Öte yandan ne kadar yerinde bir utanç!
Şu ‘ölesiye âşık’ sözü o kadar beylik, o kadar kuşku uyandıran, o kadar muğlak bir laf ki bana pek bir fikir vermiyor. Samimi, güçlü aşklar için olduğu kadar yarım saatlik muhabbetten doğan hisler için de kullanılıyor.