George R. R. Martin

Tyrion, babasının altın lekeli yeşil ve sert gözlerine baktı. “Suçlu,” dedi, “çok suçlu.
Duymak istediğiniz bu mu?”
Lord Tywin bir şey söylemedi. Mace Tyrell başıyla onayladı. Prens Oberyn biraz hayal
kırıklığına uğramış gibi görünüyordu. “Kralı zehirlediğini kabul ediyor musun?”
“Öyle bir suç değil,” dedi Tyrion. “Joffrey’nin cinayetinde masumum. Ben çok daha
şeytani bir kabahatten suçluyum.” Babasına doğru bir adım attı. “Doğdum. Yaşadım. Bir cüce
olmaktan suçluyum, itiraf ediyorum. Ve iyi babam beni kaç kez affetmiş olursa olsun şenaatte
ısrar ettiğim için suçluyum.”
“Bu saçmalık Tyrion,” dedi Lord Tywin. “Şu anki meseleyle ilgili konuş. Cüce olduğun
için yargılanmıyorsun.”
“İşte orada yanılıyorsun baba. Ben bütün hayatım boyunca cüce olduğum için
yargılandım.”
“Savunman için söyleyecek bir şeyin yok mu?”
“Şundan başka bir şey yok: Ben yapmadım. Ama şimdi keşke yapmış olsaydım
diyorum.” Yüzünü salona döndü, solgun yüzler denizine. “Hepinize yetecek kadar zehrim
olsun isterdim. Size bakınca, olmamı istediğiniz canavar olmadığım için esef ediyorum ama
gerçek bu; ben masumum, lâkin burada adalet bulamayacağım. Bana tanrılara münacat
etmekten başka bir seçenek bırakmadınız. Dövüşle yargılama talep ediyorum.”

Taş kalelerinde ateşler yaktılar,
taş kalelerinde keskin mızraklar yaptılar.
Ben dağlarda yalnız yürüyordum,
gözyaşlarımdı tek gerçek dostum.
Beni gün ışığında köpeklerle avladılar,
beni gece vakti meşalelerle avladılar.
Devler ışıkta yürürken hala,
küçük adamlar dik duramaz asla.
aaah ben son devim,
şarkının sözlerini iyi öğrenin.
Çünkü ben gittiğimde sesler susacak,
ve sessizlik çok, çok uzun olacak.”

“Lord Janos. Size Bozkalkan’ın komutasını veriyorum.”
“Bozkalkan... Bozkalkan, yabanıl
arkadaşlarınla birlikte Sur’a tırmandığın yerdi...”
“Öyleydi, Kabul etmem gerekir ki kale acınacak durumda.
Onu mümkün olan en iyi şekilde onaracaksınız. İşe ormanı geri iterek
başlayın. Hâlâ ayakta duran yapıları tamir etmek için, çökmüş olanlardan
taş çalın.” Bu iş zor ve acımasız olacak, diye ekleyebilirdi. Taş üstünde
uyuyacaksınız, şikâyet edemeyecek ve komplo kuramayacak kadar yorgun
olacaksınız. Çok geçmeden, sıcağın nasıl bir şey olduğunu unutacaksınız
ama erkekliğin nasıl bir şey olduğunu hatırlayabilirsiniz. “Otuz adamınız
olacak. On adam buradan, on adam Gölge Kule’den ve on adam da Kral
Stannis tarafından bize geçici olarak verilenlerden.”
“Ne yaptığını anlamadığımı mı sanıyorsun? Janos Slynt kolayca
kandırılacak bir adam değildir. Sen henüz kundağına pisliyorken ben Kral
Toprakları’nın güvenliğinden sorumluydum. Harabeni kendine sakla piç.”
Size bir şans veriyorum lordum. Bu, sizin babama verdiğiniz her şeyden
daha fazla. “Beni yanlış anladınız lordum,” dedi Jon. “Bu bir teklif değil,
bir emir. Buradan Bozkalkan’a yirmi fersah yol var. Silahlarınızı ve
zırhınızı toplayın, vedalarınızı edin ve yarın sabah ilk ışıkla birlikte yola
koyulmak için hazırlanın.”
“Hayır.” Donarak ölmek için uzaklara uysalca gitmeyeceğim. Hiçbir vatan hainin
piçi Janos Slynt’e emir veremez! Dostlardan yoksun değilim, seni
uyarıyorum. Hem burada, hem de Kral Toprakları’nda dostlarım var. Ben
Harrenhal Lordu’ydum! Harabeni, senin için oy kullanan kör aptallardan
birine ver. Ben o harabeyi almayacağım. Beni duyuyor musun çocuk?
Almayacağım!”
“Alacaksınız.”
“Lord Janos,” dedi Jon, “size son bir şans
vereceğim. O kaşığı masaya bırakın ve ahıra gidin. Atınız eyerlendi ve
dizginlendi. Bozkalkan’a kadar uzun ve zorlu bir yol var.”
“O halde yola koyulsan iyi olur çocuk. Bozkalkan senin gibiler için harika bir yer bence. İmanlı
iyi insanların epey uzağında. Senin üstünde canavarın işareti var, piç.”
“Emrime itaat etmiyorsunuz demek?”
“Emrini alıp o piç kıçına sokabilirsin,”
“Nasıl isterseniz. Lütfen Lord Janos’u Sur’a götür...”
“...ve onu as,” diye bitirdi Jon.
“Hayır,” diye itiraz etti Lord
“Hayır, beni bırakın. O sadece bir
çocuk, bir piç. Babası vatan hainiydi. Onun üzerinde canavarın işareti var,
kurt var... Beni bırakın! Janos Slynt’e el uzattığınız güne pişman
olacaksınız. Sizi uyarıyorum, Kral Toprakları’nda dostlarım var...”
Lord Janos’un, “Eğer bu çocuk beni korkutabileceğini sanıyorsa,
yanılıyor,” dediğini duydular. “Beni asmaya cesaret edemez. Janos Slynt’in
dostları var, önemli dostları, göreceksiniz...”
Bu yanlış, diye düşündü Jon. “Durun.”
Emmett döndü, kaşları çatılmıştı. “Lordum?”
“Onu asmayacağım,” dedi Jon. “Onu buraya getirin.”
Bowen Marsh’ın, “Ah, Yedi bizi korusun!” diye bağırdığını duydu.
Lord Janos’un gülümsemesinde, bayat yağın bütün tatlılığı vardı, ta ki
Jon, “Bana bir kütük bulun,” deyip Uzunpençe’yi kınından çıkarana kadar.
Uygun bir kütük bulunduğunda, Lord Janos vinç kafesinin içine kaçtı
ama Demir Emmett kafese girip adamı dışarı sürükledi. Emmett tarafından
yarı itilip yarı çekilerek avlunun karşısına götürülürken, “Hayır!” diye
feryat etti Slynt. “Beni bırakın... bunu yapamazsınız... Tywin Lannister
bunu duyduğunda hepiniz pişman...”
Emmett, Janos’un ayaklarını yerden kesti. Efkârlı Edd, Janos’un sırtına
bir tekme indirerek dizlerinin üstünde kalmasını sağlarken, Emmett kütüğü
adamın başının altına yerleştirdi. “Eğer kıpırdamadan durursanız bu iş daha
kolay olur,” dedi Jon, Janos’a. “Darbeden kurtulmak için kenara çekilmeye
kalkarsanız, yine de ölürsünüz ama ölümünüz daha çirkin olur. Boynunuzu
uzatın lordum.” Jon, piç kılıcının kabzasını iki eliyle birden kavrayıp silahı
yukarı kaldırdığında, bıçağın üstünde solgun sabah ışığı gezindi. Jon, son
bir küfür bekleyerek, “Eğer son bir sözünüz varsa, söylemenin tam
zamanıdır,” dedi.
Janos Slynt, Jon’a bakmak için kafasını çevirdi. “Lütfen lordum.
Merhamet. Ben... ben gideceğim... ben...”
Hayır, diye düşündü Jon. O kapıyı kapattın. Uzunpençe aşağı indi. Janos
Slynt’in başı çamurlu zeminde yuvarlanırken, “Çizmelerini ben alabilir
miyim?” diye sordu Öküz Owen. “Çizmeleri yeni sayılır. İçleri kürk kaplı.”
Jon, arkasına dönüp Stannis’e baktı. İki adamın gözleri bir an için
buluştu. Sonra kral, başını onaylar gibi salladı ve kulesine geri döndü.

"Hayır, dinle beni Daenerys Targaryen. Cam mumlar yanıyor. Yakında beyaz kısrak gelecek. Ve onun ardından ötekiler. Deniz canavarı ve kara alev, aslan ve grifin, güneşin oğlu ve maskaranın ejderhası. Hiçbirine güvenme. Ölümsüzleri hatırla. Parfüm kokulu kethüdaya dikkat et." "Reznak mı? ondan neden korkayım? Eğer benim için bir uyarın varsa, açıkça konuş. Benden ne istiyorsun Quathie?" "Sana yolu göstermek istiyorum." "Yolu hatırlıyorum," dedi Dany. "Kuzeye varmak için güneye, doğuya varmak için batıya gitmeliyim. İlerlemek için geri dönmeliyim. Ve ışığa dokunmak için gölgelerden geçmeliyim. Bilmecelerden bıktım Qarth'ta bir dilenciydim ama burada bir kraliçeyim. Sana emrediyorum." "Ejderhanın kanı." Ama ejderhalarım karanlıkta kükrüyor. "Ölümsüzleri hatırlıyorum. Bana üçün çocugu dediler. Bana üç binek vadetiler. Üç ateş ve üç ihanet. Biri kanda, biri altında ve biri..."

"Bin Taht Salonuna gidip Safkanlılara senin canıni bağışlamaları için yalvardığımda, onlara senin küçük bir çocuk olduğunu söyledim," "Fakat fevkalade Egon emeros ayağa kalkıp, 'O aptal bir çocuk,' dedi, 'çılgın, pervasız ve hayatta kalması tehlikeli.' Ejderhaların küçükken kerametti. Büyüdüklerinde ölüm ve tahribat oldular. Dünyanın üzerinde duran alevli bir kılıç." Xaro gözyaşlarını sildi. "Seni Qarth'ta öldürmeliydim."

Durrandon Hanesinin Fırtına Kralları, bir zamanlar büyük hisarlari Fırtına Burnundan, Gazap burnundan Yengeç Koyuna kadar westerosun doğu yarısına hukmediyorlardı ama asırlardır egemenlikleri kan kaybetmekteydi. Topraklarına batıdan menzil kralları dadanıyordu, Dornelular güneyden saldiriyordu ve Kara Harren ile demirdogumlulari onları üç dişli mizraktan ve karasu koyunun kuzeyinden kovmuştu. Son Durrandon, Kral Argilac bu gerilemeyi bir süreliğine durdurmayı başarmış, henüz çocukken bir dorne istilasını püskürtmüş, Yaztarlası Savaşında Menzil kralı VII. Garse Gardeneri katletmişti. Güneyde ve doğuda, Fırtına kralının sancaktarlari Kral Harreninkilerden daha sadık olduklarını gösterdiler. Küstah Argilac, Fırtına Burnunda büyük bir ordu topladı. Yaşlı savaşçı Kral, Harren gibi, kendi kalesinin içinde ağzına elma tıkılmış bir domuz misali pişmeyi düşünmediğini kükredi. Savaşa aşina olan Kral, kılıcı elinde, kendi kaderini kendi tayin edecekti. Böylece Küstah Argilac, Fırtına Burnundan son kez yola çıktı. Fırtına kralı da egerinden düştü. Ancak Argilac savaşmaya devam etti. Orys baratheon çamurlu tepeden kendi adamlarıyla indiğinde, yaşlı Kralı yarım düzine askere karşı safını tutar halde ve ayaklarının dibinde bir o kadar cesetle buldular. "Açılın" diye emretti Baratheon. Kralları eşit şartlarda dovusebilmek için atindan indi ve Fırtına kralına teslim olması için son bir fırsat verdi. Argilac teslim olmak yerine ona lanet okudu. Ve carpıştılar; uzun beyaz saçlı, yaşlı savaşçı Kral ile Aegonun zorlu, siyah sakallı eli. iki adamında birbirini yaralamayı başardığı anlatılır ama sonunda durrandonlarin umduğunu buldu ve elinde kılıcı, dilinde küfürle can verdi.

Bu kitapta alisik oldugumuz kilit 5 li karakterlerin(dany jon tyrion arya bran) yerini yan karakterlerin povlari alacak. Cersei, davos gibi karakterleri Pov olarak okuyacagiz. Greyjoylari sevmemis olmama ragmen bu kitapta kral şurasi bolumlerini cok begendimi soylemeliyim. Ayrica Asha karakterine de hayran kaldim.

Taht oyunlarından ne yazık ki dizisi yapılınca haberim olmuştu. Diziyi izlerken 7 kitaplık serisini almıştım. Devam eder diye düşünüyordum ki seriyi bitiremedi yazarı. Dizisi çok saçma ilerledi sonlara doğru bunda yazarın motivasyonunun düşmesi sebep gösterilebilir. Keşke George R. R. Martin bütün seriyi bitirdiğinde dizisini yapsalardı bu eserin.

Taht oyunlarına gelince çok iyi bir başlangıç kitabıdır. Hikaye her zaman "Bir yabancı bir yere gider" ya da "Mahalleye yeni biri taşınır" başlangıcından yola çıkıyor. 7 Krallığın kralı kuzeye Winterfell'e gidiyor mahiyetiyle. Kuzeyin koruyucusu Ned Stark'ı kral eli yapmak istiyor. Ned Stark da istemese de bunu kabul ettiğinde dalaverenin, entrikanın harman olduğu bu hikaye başlıyor.

Kitap sürükleyici, bazı karakterlerin gözünden anlatılıyor olaylar. Pov denilen bölümler şeklinde yazılmışlar. Dizisini izleyen mutlaka okumalı. Fantastik kitapları sevenler mutlaka okumalı.

Keşke seri bitseydi ama yine de güzel.