Şiir

20 Yaş 35 Yaş 40 Yaş ve bugünki ben

-Şunları bir araya toplayayım. Bir güzel muhabbet edelim- diye düşündüm.;
Mutfak işinden de anlarım.
Donattım sofrayı.
Bayağı uğraştım.
Hepsinin, ayrı ayrı ne yemekten, ne içmekten hoşlandığını iyi bilirim.
Bayağı da para gitti.
Birinin yediğini öbürü yemez.
Ötekinin içtiğini beriki içmez.
Dört kişilik sofra kurdum.
Mumları da yaktım.
Bak hepsi, Erick Satie severdi.
Hatırladım.
Müziği de ayarladım.
Geldiler.
20 yaşında ben,
35 yaşımda ben,
40 yaşımda ben ve
bugünkü ben dördümüz.
Birden 20 yaşımı, 35 yaşımın karşısına oturttum.
40 yaşımın karşısına da, ben geçtim.
yirmi yaşım, otuz beş yaşımı tutucu buldu.
Kırk yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi.
Yatıştırayım dedim.
-Sen karışma moruk- dediler. Büyük hır çıktı.
Komşular alttan üstten duvarlara vurdular.
Yirmi yaşım kırk yaşıma bardak attı.
Evin de içine ettiler. Ben de kabahat.
Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine… Can Yücel

GELDİM İŞTE

Geldim…
Sözle değil, yürekle.
Sessizce ama kararlı,
Bakışlarının derinliğinde durmaya geldim.

Geldim işte,
Yılların öğrettiği gibi usulca,
Kendimden emin, senden etkilenmiş halde…

Ve gözlerine bakarak diyeceğim sana:
Geldim…

Geldim…
Suskun geçen mevsimlerin ardından,
Kalbimde sakladığım en net hisle geldim sana.

Geldim işte…
Yorgun değil, umutla.
Kırılmış değil, kabullenmiş bir kalple.
Sadece senin gözlerinde dinlenmeye geldim.

Ve gözlerine bakarak,
hiçbir kelimeye sığmayacak bir sessizlikle diyeceğim:
Geldim...

Geldim...
Usulca, rüzgârın tenine dokunduğu gibi…
Sessizce, ama içimde binlerce sözcükle.
Yolumun sonu senmiş gibi,
Ve kalbim sana çoktan varmış gibi geldim.

Geldim işte…
Yılların ağırlığını dışarıda bırakıp,
Sadece sevgimi aldım yanıma.
Bir bakışına sığınmak,
Bir gülüşünde soluklanmak için geldim.

Ve gözlerine bakarak fısıldayacağım:
Geldim…

öylesine geçip gitti işte gizem bize değmeden.
bir ara-zamanda duyar gibi olduk bir şeyleri.
dökülen inci seslerini belki de.
yitikgillerden bir şey ele geçirilen ve hemen kaybolan.
bir öte-zaman sesi aralık bir kapıdan.
yanıp sönen bir şey iç denizlerimizde.
göksel bir şey sıyırıp geçen bizi.
ondan kalan incinmiş kanatlarla uçmaya çalışıyoruz şimdi...

ve ne kadar da güzeldir
ümitli insanların arasında gülümsemek
üstelik bir yaz günü denizin kenarında
dünyayi değiştirecek bir çocuk gibi hissetmek
belki de diyorum kendi kendime bugün yapılacak en güzel şeydir
gücümün yettiği kadar koşabilmek
düşün ki bu günler bir daha gelmeyecek
yaşamak gerek
yaşamak gerek.

Murat Ali Ersan

bir yağmur... atların birden çöküp yan yattığı...
bir yağmur... garlardan... cılız gar çiçeklerinden...
sonuna dek el sallayanlardan... herşey bittikten sonra dönüp gene bakanlardan... onlardan işte en çok onlardan bir yağmur... bırakılmış cam ayakkabılardan... bırakılmış ülkelerden...
bırakılmış insanlardan bir yağmur...

ortasına bırakıldığım bir ülke... eylül ülkesi...
mistikler gibi geçilen belirsiz geceler...

Gözlerinde kaybolur her yolum,
Bir bakışınla başlar sonsuzluğum.
Geceye düşen yıldızdan parlak,
Kalbime dokunan en derin durgunluk.

Her nefeste adını taşırım,
Sessizliğe bile seni yazdırırım.
Bir gülüşünle açılır baharım,
Aşkınla yanar, yeniden doğarım.

Gözlerine esirim, kurtulmam imkânsız,
Sevdanla çevrili bu dünya sınırsız.
Ne zaman baksam ufuklar genişler,
Yalnız seninle ruhum serinler.

Ellerin dokunsa, zaman donar,
Kalbim coşar, gönlüm kanatlanır.
Sevda dediğin, sende vücut bulur,
Ömrüm seninle anlamla doludur.

Gözlerine esirim, sen bilmezsin,
Aşkınla yanarım, hiç sönmezim.
Bir ömür yetmez seni sevmeye,
Sonsuzluk istiyorum, yalnız seninle…

✒️ 2014 yılında yayınlanan şiir kitabım 🤗 https://www.edebiyatdefteri.co ..

https://www.edebiyatdefteri.co ..

https://www.karahankitabevi.co ..

Beni hor görme kardeşim
Sen altındın ben tunç muyum
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım

Ne varise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da be aç mıyım

Kimi molla kimi derviş
Allah bize neler vermiş
Kimi arı çiçek dermiş
Sen balsın da ben cec miyim

Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum

Tabiata Veysel aşık
Topraktan olduk kardaşık
Aynı yolcuyuz yoldaşık
Sen yolcusun ben bac mıyım Âşık Veysel

Ben giderim adım kalır,
Dostlar beni hatırlasın.
Düğün olur, bayram gelir,
Dostlar beni hatırlasın.

Can bedenden ayrılacak,
Tütmez baca, yanmaz ocak,
Selam olsun kucak kucak,
Dostlar beni hatırlasın.

Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş, kim gülecek
Murat yalan, ölüm gerçek,
Dostlar beni hatırlasın.

Gün ikindi akşam olur,
Gör ki başa neler gelir,
Veysel gider, adı kalır
Dostlar beni hatırlasın Âşık Veysel

Vatan sevgisini içten duyanlar
Sıtkı ile çalışır benimseyerek
Milletine, Ulusuna uyanlar
Demez neme lazım, neyime gerek

Her ferdin hakkı var, bizimdir Vatan
Babamız, dedemiz döktüler al kan
Hudut boylarında can verip yatan
Saygıyle anarız, şehit diyerek

Vatan aşkı ile çalışan kafa
Muhakkak erişir öndeki safa
Tesir nüfuz olur her bir tarafa
Herkes onu büyük tanır severek

Olmak istiyorsan dünyada mesut
Hakka halka yarayacak bir iş tut
Çalıştır oğlunu, kızını okut
İnsan olmak için okumak gerek

Vatan bizim, ülke bizim, el bizim
Emin ol ki her çalışan kol bizim
Ayyıldızlı bayrak bizim, mal bizim
Söyle Veysel öğünerek, överek. Âşık Veysel

Umursama dünya gelse üstüne
İçinde büyüyen bir ahın olsun
Elbet bir gün devran döner tersine
Tahammül en büyük silahın olsun

Boşver hayallerin gerçek olmasın
Yeşersin yeter ki umut solmasın
Derde talip ol ki dertli kalmasın
Garibin gözyaşı günahın olsun.

Olsun be aldırma Yaradan yardır
Sanma ki zalimin ettiği kardır
Mazlumun ahı, indirir şahı
Her şeyin bir vakti vardır

Yunus Emre