Bazı insanlar nasip değil
imtihandır.
Allah’ım
kalbime yük olacak insanları
ne yoluma çıkar
ne de gönlüme dokundur.
Kalbimi kıracak olanı benden uzaklaştır
huzuruma vesile olacak
güzel kalpleri karşıma çıkar.
Beni taşıyamayacağım yüklerden
hak etmeyen insanlara verdiğim değerden
ve ruhumu yoran her şeyden koru.
Çünkü artık biliyorum
her gelen kalmak için gelmiyor.
Bazıları bize
neyi hak etmediğimizi öğretmek için geliyor.
Annem beni ne güçlü yaratmış…
Bunca şeye rağmen
hâlâ gülebiliyorum.
Belki de en büyük gücüm
kırıldığım yerde kalmamak.
Geçmişe bakıp iç çekmek yerine
huzuruma dönüp gülümseyebilmek.
Çünkü bazı yaralar
insanı eksiltmez…
Kendine döndürür.
Ve ben artık
beni yoranı değil
bana huzur vereni seçiyorum.
~