Hayranlık, genelde bir dışa dönüklüğün, bir yüceltmenin işaretidir. "Ne kadar güzel!", "Ne kadar zeki!" gibi ifadelerle büyüyüp yeşerir. Karşımızdaki insanın bir özelliğine, bir başarısına ya da sadece varoluşuna karşı duyduğumuz saygı ve beğenidir. Ama aşk, hayranlığın ötesine geçer. Aşk, bir yüceltmeden çok bir teslimiyettir. Hayran olduğumuzda uzaktan bakarız; âşık olduğumuzda ise o uzaklığı yok ederiz.