RUH BUTCHERY

Bir kadın gözlerini açtığında kendisini nerede olduğunu bilmediği bir mezbahanın içinde, tavandan sarkan kancalardan birine asılı halde bulur. Fakat burası sıradan bir mezbaha değildir. Burada hayvanlar değil, insanlar işlenmektedir. Daha doğrusu insanların bedenleri değil; **korkuları, suçlulukları, yasları, sessizlikleri, inançları ve merhametleri.** Duvarlarda ruhların işlenmesine ilişkin kayıtlar tutulur. Kancalarda insanlar asılıdır. Defterler kendiliğinden yazılır. Kasaplar, insanın içinde yıllarca taşıdığı duyguları birer parçaya ayırarak sınıflandırır, tartar, saklar ve başka insanlara aktarır. Kahraman kısa süre içinde kendisinin de bu sistemin bir parçası olduğunu öğrenir. İlk olarak korkusu kesilir. Ardından sessizliği, suçluluğu ve inancı… Her işlemden sonra biraz daha hafifler; fakat hafifledikçe kim olduğunu da kaybetmeye başlar. Karşısına çıkan aynalar ona geçmişini gösterir. Özellikle babasına ilişkin bastırılmış yas, bütün sistemin içinde tekrar tekrar karşısına çıkar. Ancak burada hiçbir duygu yalnızca kişisel değildir. Herkes başkasından devraldığı bir yükü taşımaktadır. Kahraman daha sonra **Artık Oda'ya**, ardından **Taşıyıcılar Koridoru'na** girer. Burada gerçeği keşfeder: Kasap tek bir kişi değildir. Kasap, insanların birbirlerine aktardıkları korkuların, suçlulukların, suskunlukların ve zorunlu merhametin oluşturduğu bir sistemdir. Daha da korkuncu, bu sistem artık dışarıdan yönetilmemektedir. **Sistem insanlara dönüşmüştür.** Kahraman ilk kez kendisine verilen bir yükü taşımayı reddettiğinde sistemin kuralları sarsılır. Çünkü Ruh Butchery'nin asıl amacı insanların ruhlarını kesmek değildir. Onları, kendilerine ait olmayan şeyleri taşımaya ikna etmektir. Kahraman sonunda mezbahanın dışına çıktığında dünya değişmemiştir. İnsanlar hâlâ korkularını birbirlerine aktarmakta, birbirlerini etiketlemekte ve başkalarının yüklerini taşımaya zorlamaktadır. Fakat artık kahraman bunun farkındadır. Elinde bıçak yoktur. Etiket yoktur. Yağ yoktur. **Yalnızca seçim vardır.** Ve hikâye tam burada sona ermez. Çünkü kesim bittiğinde, asıl mesele başlar: **İnsan kendi ruhunun sahibi olmayı seçebilir mi?**