Boş Valiz

Tek yönlü biletti babamın yolculuğu

şiir yağıyor gökten
şapırdanan asfaltı çiğnerken arabalar
nerede uyuyor kuşlar
hangi mevsimi örtüyor kanatlarıyla

akşamın cebinde birkaç veda
başını döndürür ıslak şehrin
gölgeler biraz daha yaklaşır
gül kazar toprağa avuçlarıyla

ayaklarında demir halka
ve sırtında yırtık hırkasıyla
bütün hızıyla koşuyor annesine
istasyonda terk edilmiş zaman

valiz hiçbir ayrılığı taşımaz
raylara dayar sırtını
peronlara dolar da peşi sıra
boş bir koltuğa düşer sesi