kadın sis dolunay savrulan duman
yüzüme çarpıyor nazlı anılar
samyeline karşı solunan zaman
tutuşur düşlerim tuzludur yaram
seyrederim koru kül olana dek
dolunay altında şîn ile gece
bir yumru çullanır ki yastığıma
istanbul boğazı gönül hisarı
dalgalar kıyıya mahiyet serer
ateşe yenilen kahve misali
deli bir su gibi sığmaz kabına
omuzlarıma zan bırakır nesim
bilge yıllarını kıskanır kalbim
her defasında mı cahil kalınır
gözlerine etraflıca bakamam
izlerken çoğalan tümcelerini
şiir gibi bir şey bu ah besbelli
uzunca dağınık sise yazılan
yüzüme çarpıyor nazlı anılar
kadın sis dolunay savrulan duman
Yorum Yapın
Yorum yapabilmeniz için üye olmalısınız.
Yorumlar
