‎ﺵ şîn 

‎kadın sis dolunay savrulan duman
‎yüzüme çarpıyor nazlı anılar
‎samyeline karşı solunan zaman
‎tutuşur düşlerim tuzludur yaram
‎
‎seyrederim koru kül olana dek
‎dolunay altında  şîn ile gece
‎bir yumru çullanır ki yastığıma
‎istanbul boğazı gönül hisarı
‎
‎dalgalar kıyıya mahiyet serer
‎ateşe yenilen kahve misali
‎deli bir su gibi sığmaz kabına
‎omuzlarıma zan bırakır nesim
‎
‎bilge yıllarını kıskanır kalbim
‎her defasında mı cahil kalınır
‎gözlerine etraflıca bakamam
‎izlerken çoğalan tümcelerini
‎
‎şiir gibi bir şey bu ah besbelli
‎uzunca dağınık sise yazılan
‎yüzüme çarpıyor nazlı anılar
‎kadın sis dolunay savrulan duman
‎