Depresyon bir hastalık değil, anormal hayat deneyimlerine verilen normal bir yanıt.

Eşitsizliğin daha fazla olduğu toplumlarda her türlü ruh hastalığı daha yaygındı.

Depresyonun da bir tür yas olduğunu fark ettim - ihtiyaç duyduğumuz ama sahip olmadığımız tüm o bağlar için tutulan bir yas.

Depresyon bir nevi sınırlanmış bilinçdir.

Egonuz sizin bir parçanız. Bütününüz değil.

Kusursuz bir ahiret hayatını sevdiğin insanlarla sürekli birlikte olmak olarak hayal ediyorsan, neden bugün hâlâ hayattayken sevdiğin insanlarla tam anlamıyla birlikte olmayı tercih etmeyesin? Neden başka şeylerle oyalanmak ister ki insan?

Savaşçıyım ben. Kendimi iyi hissediyorum.

"Kendinize ülkem benim için ne yapabilir diye değil, ben ülkem için ne yapabilirim diye sorun."

Depresyonun söz konusu nedenleri hakkında düşünmektense insanlara ilaç veriyoruz ve "ilaçlar bir sanayi haline geldi".

İnsanlar birbirlerine bakışlarıyla selam verip kapılarını kapatıyor. Bağlantısızlık Batı dünyasının tamamına yayılmış durumda.