Nefret bir tohumdur. Özünde bütün suçları taşır. Çiçekleri kötülüğe açar. Bu çiçeklere konan arılar, kötülük polenlerini tüm yeryüzünde dolaştırır. Kötülük, bulaşıcı bir hastalık gibi insanların arasında kol gezer böylece. Yapılan her kötülük yeni bir kötülüğün başlangıcı, cesaretlendiricisidir. Nefretle başlayan ve bir bir bütün suçlara evrilen kötülük hastalığının ilacı yalnızca iyiliktir. Ön yargılarla üzerlerine suç yapıştırılan iyi insanlar, kötü insanlara cevaplarını yine iyilikle vereceklerdir.