Sonra kuşlar geldi aklına, gökyüzünde dolaşıp duran kara kara kuşlar... Belki kuşlar onu kurtarabilirdi. Yine kapattı gözlerini, gözünün önünden hiç gitmeyen babasının kanlı gözlerini kovdu, onun yerine kuşları düşünmeye başladı.