“Günaydın, nasılsın bakayım. Bizde masayı hazırlıyorduk. Hadi bir şeyler yiyelim” dedi gülümseyerek.

  

“Günaydın kuzucuğum, Deniz Hanımla konuştuk. Ufaklık pek iyi değilmiş dün akşamdan beri. Aklım onda kaldı, ben hemen gideyim” dedim.

  

“Hadi ya, inşallah iyidir. İyi, gitmek istersen git, ama sende dinlen. Kendine de vakit ayır. Öyle ya da böyle bu kızın bir babası da var. İlgilenmeli onunla” dedi. Galiba Beren bana şaka yapıyordu. ‘Yok artık’ dercesine bir bakış attım.

  

“Sadece bir gece eve gitmedim diye bunlar olmuş, gerisini sen düşün. Senin Ateş amcanın babalığı bu kadar maalesef” dedim. Bazı gerçekler hiçbir zaman değişmeyecekti. Hak etmeyen hiçbir kadın veya erkek anne veya baba olmamalıydı.