Yazar: ELŞEN İSMAİL *** *** *** "Yine hayallere mi daldın, Deniz?" diye sordu babası masasının arkasına geçerek. Sesi kuru ve duygusuzdu. "Bugün Melis’le görüşmelisin. Babasıyla büyük bir anlaşma imzalıyoruz. Bu izdivaç, holdingimizin geleceğini garanti altına alacak. Sen sadece benim varisim değil, aynı zamanda bu ailenin yeni yüzü olacaksın." Deniz derin bir nefes alıp babasına döndü. "Baba, ben senin çizdiğin o 'garantili' hayat kâğıdında bir figür olmak istemiyorum. Benim dünyam renkler, atölyeler. Benim mutluluğum senin yatırım planlarında değil." *** *** *** Aynı saatlerde şehrin bambaşka bir noktasında, bir devlet kurumunun dumanlı ve gürültülü yemekhanesinde Güneş, elindeki ağır tabakları masalara diziyordu. Alnındaki teri koluyla silerken bile o vakur ve gururlu duruşunu bozmuyordu. Ailesi mutfakta "kırk yıllık sefaletten" kurtulmanın yollarını ararken, Güneş’in aklında sadece Deniz’le geçirdiği o kısa ama sonsuz anlar vardı. "Yine nerelere daldın, Güneş?" diye fısıldadı yanına gelen arkadaşı Aylin öğretmen. Güneş gülümsedi. "Deniz’e doğru, Aylin. Onun yanındayken bu yemekhanenin kokusu, ailemin o ağır planları uçup gidiyor. Ama bazen korkuyorum... Bu 'zalim' hayat bizi birbirimize çok görür mü diye?" Aylin elini onun Omuzuna koydu. "Senin gururunu ve sevgini hiçbir sefalet boğamaz. Ama dikkatli ol Güneş; seni o Serhat’la evlendirme planları hâlâ masada duruyor." *** *** ***