Vladimir Bartol Alıntıları

Onlar için mutlulukların en büyüğü olan şey sende dehşet uyandırıyor olabilir. Lâkin sana sınırsız mutluluk veren bir şey de bir başkasında tahammül edilemeyecek derecede sıkıntı yaratabilir.

O gülümsüyor, öyleyse ben somurtmalıyım. O affediyor öyleyse ben merhametsiz olmalıyım. O etrafındakilere şefkat dağıtıyor öyleyse ben de korkuyorum sallayalım.

Biliyoruz ki ancak zerre kadar bir bilginin efendisiyiz. Kalan sonsuz büyüklükteki bilinmezliğinse kölesiyiz.

Biliyoruz ki ancak zerre kadar bir bilginin efendisiyiz. Kalan sonsuz büyüklükteki bilinmezliğinse kölesiyiz.

Dilin kararlı ama inancın hiç de öyle değil. Fedakarlık gerektirmeyen şeylere inanmak kolaydır. Ama inancımızı hayatımızla ispat etmemiz gerekirse işte o zaman ak koyun kara koyun ortaya çıkar.

Üzerimizdeki yıldızlar sessiz. Sırtımızda yanılgılarımız savrulup gidiyoruz...

“Gecenin sessizliğinde yalnız onun varlığını hissettim; kalbim titredi.”

Onlar için mutlulukların en büyüğü olan şey sende dehşet uyandırıyor olabilir. Lâkin sana sınırsız mutluluk veren bir şey de bir başkasında tahammül edilemeyecek derecede sıkıntı yaratabilir.

Ah, eski sevgilim benim. Aşk et yemek gibi bir şey. Dişler ne kadar eskirse kuzunun o kadar körpe olması gerekir.”

Oku, dünyayı tanı. Hiçbir şeyden korkma. Her türlü önyargıdan uzak dur. Hiçbir şeyi aşırı yüceltme gözünde. Hor da görme. Her şeyi araştır. Cesur ol.