Stefan Zweig

İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz.
Bekleyip durur insan.
Hiçbir şey olmaz.
İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür.
Hiçbir şey olmaz.
İnsan yalnız kalır.
Yalnız. Yalnız.

"Karşı koymak! İnsan nasıl karşı koyabilir ki? Onlar herkesten güçlü, onlar dünyanın en güçlüleri."
"Bu doğru değil. Dünya onlara izin verdiği sürece güçlüler. Tek bir birey herhangi bir kavramdan daha güçlüdür her zaman, fakat kendisine inanmalı, iradesine sahip çıkmalıdır. İnsan olduğunu ve insan kalmak istediğini unutmamalıdır, işte o zaman etrafını saran, beynini uyuşturan vatan, görev, kahramanlık gibi sözcükler, kan kokan, sıcak, canlı insan kanı kokan boş laflar olarak kalırlar.

Anne ve babasının ölümünün ardından büyük bir mirasa sahip olan bir adam, kimsenin sahip olmadığı şeylere sahip olma tutkusuyla yaşar. Ancak tüm bu ayrıcalıklar ona gerçek bir mutluluk vermez; çünkü iç dünyası tamamen hissizdir. Başlangıçta bu durumdan rahatsızlık duymaz. Ta ki sevgilisinden aldığı ayrılık mektubuna kadar… Bu mektup onda beklenmedik bir hüzün uyandırır.Bir gece, peş peşe yaşadığı olaylar zinciriyle ilk kez korku, heyecan ve suçluluk gibi duyguları derinden hisseder. Artık hissetmenin ne demek olduğunu anlamıştır ve hayatı daha yoğun yaşamak, daha fazla deneyimle duygularının tadını çıkarmak ister.


Bir gecede yaşanan olaylar, insanın tüm hayatının akışını değiştirebilir mi? Kitap bu temel soru üzerinden ilerlerken; iyilik, vicdan ve ahlak kavramlarını da sürekli sorgulatıyor. İyilik yapabilmek için önce acıyı, sefaleti ve karanlığı görmek mi gerekir? Vicdanla iyilik iç içe midir? İyilik içten mi gelir yoksa sonradan öğrenilen bir davranış mıdır?

Başkahramanın yaşadığı ahlaki açıdan tartışmalı deneyimler, onu iyiye ulaştıran bir farkındalığa sürükler. İyilik yaptıkça huzur bulması, toplumdan kopuk yaşamdan insanlarla iç içe bir hayata yönelmesi kitabın ana eksenini oluşturuyor . Zweig’in kalemi burada yine insan psikolojisi üzerine güçlü bir gösteri sunuyor .Eleştirdiğim nokta ise kitapta kadının zaman zaman metalaştırılması oldu; bu durum benden biraz düşük not aldı. Ancak bunu dönemin bakış açısıyla ya da yazarın karakter üzerinden bilinçli bir eleştirisi olarak değerlendirmek mümkün. Nitekim Zweig’in diğer eserlerinde kadını çoğunlukla yücelten bir yaklaşımı olduğu için yazarı tek bir kitapla yargılamadım.Ayrıca eserin, ölen bir subayın eşyaları arasında bulunan notlardan yola çıkılarak, yazar tarafından isimler değiştirilip sayfalara açıklamalar eklenerek yayımlanmış . Kısa ama insan psikolojisi üzerine düşündüren bir eserdi. Zweig’in diğer kitaplarına kıyasla benim için orta seviyede kalsa da, türü sevenlere kesinlikle tavsiye edilebilecek bir kitap.

Hayatın Mucizeleri - Stefan Zweig Yorum: Uzun bir aradan sonra yeniden bir Zweig eseri okumak güzel oldu, hoş oldu. Özlemişim Üstad' ı doğrusu. Kitap yazarın daha 23 yaşında iken yazdığı ilk düzyazı eseridir. Ilk eser dediğime bakmayın. Icerik ve anlatım olarak oldukça doyurucu bir eserdi bu. Üslûp olarak arayış içinde olduğu, olgunluğa erişemediği bu kitap diğer Zweig eserlerinde olduğu gibi güzel bir akılcılığa sahip. Ortaçağ 'da Anvers ' 'te ( Belcika'da bir şehir) Esther adında genç bir kızla Ressam arasındaki dostluğu anlatan eser aynı zamanda tarihsel dokusuylada dikkat çekiyor. Dinler ve mezhepler arasındaki çatışmaların anlamsızlığını hümanizm perspektifinde önümüze sunan yazar tarihsel detaylar ilede gerçekliği pekiştirmiş. Ben sevdim bir solukta okudum. Tüm dostlara da tavsiye ediyorum

Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
Yazarı: Stefan Zweig
Yayınevi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Türü: Öykü
Sayfa Sayısı: 59

Düşünceler: Uzun bir aradan sonra yeniden bir Zweig eseri okumanın mutluluğunu yaşıyorum. Dün başladım okumaya sindire sindire , düşüne düşüne, tadını çıkara çıkara bugün bitirdim. Bu arada belirtmeden edemeyeceğim Stefan Zweig en sevdiğim üç yazardan birisidir. ( Hatta en sevdiğimde diyebilirim )

Yahu " 59 Sayfa kitabı bir günde bitiremedin mi ? " dediginizi duyar gibi oldum. Bunu söyleyen arkadaşlar hiç Stefan Zweig kitabı okumadı sanırım. Stefan Zweig ' in anlatımı çok yoğundur, çevresel ve ruhsal tasvirleri hem ayrıntılı hemde çok gerçekçidir. Okurken yorulmazsınız ama geri döner tekrar tekrar okursunuz.

Kitap iki öyküden oluşuyor. Kitaba ismini veren ilk öykü 'Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma ' bizi Paris sokaklarında, ikinci öykü 'Prater' de Ilkbahar ' ise Viyana Caddelerinde geçiyor. Ilk öyküde yazar bir hırsızın pesinden koşarken anlatıcı olarak kendini de öyküye ekliyor. Ikinci hikâyede ise eskiye özlem duyan bir kadın ile genç bir adamın kısa aşkını uzaktan izleyip aktarıyormuş gibi betimliyor bizlere.

Dönemin Paris ve Viyana ' sı hakkında yazarın kendi tarzıyla bilgilerde ediniyoruz okurken ama esere mükemmellik veren bu değil tabi. Kısa ama yoğun anlatımı savunan Üstad yine bize 59 sayfada bunun çok daha fazlasını okumuş gibi etki altında bırakıyor. Tabi çeviri de çok önemli. Ben Stefan Zweig kitaplarını Gülperi Sert çevirileri ile okumayı seviyorum. Bu yuzden onun çevirilerini bekliyorum. Birde Can Yayınları ' nında çevirileri güzel bu yazarda.

Kitaptaki duygu yoğunluğunu, tasvirlerin betimlemelerin güzelliği kitabın sayfaları kadar yazsam yinede kifayetsiz kalır diye düşünüyorum. Iyisimi alın okuyun kendiniz görün.

Sonuç olarak bu kitabı ve tabi hayranı olduğum Stefan Zweig ' in tüm kitaplarını size hararetle tavsiye ediyorum

Kitabın Adı: Sahaf Mendel
Yazarı: Stefan Zweig
Yayınevi: @isbankasikulturyayinlari
Türü: Novella - Öykü
Basım Yılı: Nisan 2021
Sayfa Sayısı: 59 Sayfa

Düşünceler : Stefan Zweig en sevdiğim yazarlardan birisidir. Hatta liste yapmam gerekseydi eğer en üste onun ismini yazardım. Kitaplarını taze çay içer gibi hararetle okurum. Ve hemen her kitabı demli çayın damağımda tad bırakması gibi dimağımda hoş izler bırakır.

Daha bu sene yayınlanan eser iki novella ve bir kısa öyküden oluşuyor. Novella öyküden uzun ,romandan kısa bir yazım usulü. Zweig 'ın genellikle yazma tercihi novella şeklinde oluyor.

Ancak yazarın yoğun, tasvirlere sık sık başvurduğu ve kişinin ruhi durumunu profesyonelce yansıtan yazı stili en kısa novellalarını bile roman türüne yükseltiyor manevi olarak.

Kısa yazmanın gerektiğini,düşünen( hatta klasiklerinde sadeleştirilmesi gerektiğini söylemiştir), savunan ve eserlerinin büyük kisminda uygulayan yazar 50 sayfalık kitaplarında belki bunun on katı duyguyu ,olayı anlatabiliyor. ( sadece Sabırsız Yürek eserinde bu kendi kuralını çiğnemiştir. Bu kitabı ayrıca tavsiye ediyorum)

Kitaptaki olaylar genellikle 1. Dünya Savaşı zamanında geçiyor. Sanatın, bilimin,insanlığın askıya alındığı bu dönemde yaşanan maddi manevi yıkımları her seferinde farklı bir açıdan anlatmış bizlere. Hümanist ve barış yanlısı yazar görüşlerini bize o kadar etkili biçimde anlatıyor ki uygarlığın büyüklüğünü, değerini çok iyi anlıyoruz.

Ilk novellada eserleri çok iyi tanıyan, bilen yazım tarzları ile çok ilgilenmeyen bir sahafın başından geçen trajik olaylar anlatıyor. Ikinci novella savaşın yıkımının farkında olmayan kör bir koleksiyoncuyu ,son hikaye ise insanı değerleri her şeyin önünde tutan , hırstan yoksun bir adamın gerçek hayattan esinlenerek yazılmış hikayesini anlatıyor.

Dura dura okudum ama yine de hemen bitti bu güzel eser. Istisnasız herkese,tüm kitap dostlarına tavsiye ediyorum bu kitabı...

Bol kitaplı, çok okumalı günler diliyorum tüm dostlara

Aristokrat bir kadın olan Madam Prie’nin yavaş yavaş çöken hayatı anlatılır. Yıllarca ayrıcalıklı bir dünyada yaşamış olan bu kadının ihaneti ortaya çıkınca, toplumdaki konumunun değişmesiyle birlikte yalnızlığa, yoksulluğa ve içsel bir çöküşe sürüklenir. Bir zamanlar hayranlık uyandıran hayatının artık sadece hatıralardan ibaret kaldığını fark ettikçe, geçmişine tutunmaya çalışsa da gerçeklerden kaçamaz.
Sonunda kendi iç dünyasında kaybolan karakter, hem sınıfsal hem psikolojik bir çöküşün sembolüne dönüşür.



Zweig’in bu eseri, tarihin tozlu sayfalarından çekilip çıkarılmış gerçek bir hayat hikayesi.Kişilik analizi ve ruhsal durumları, her zamanki gibi, okuyucuya neyi yansıtmak istiyorsa ona ayna tutuyor. Toplumsal statüyle şekillenen kimliklerin ve şöhretin elden gitmesiyle geriye kalan koca bir boşluğu anlatan kitap, hem empati kurduruyor hem de sorgulatıyor.
Zweig, eserlerinde çoğu zaman bir çöküşü merkezine alırken adeta olaylardan ve karakterlerden intikam alırcasına keskin bir gerçekçilik sunuyor.
Her kitabı ayrı bir keyif; kesinlikle tavsiye ederim.

2020- 41.Kitap Hayatın Mucizeleri - Stefan Zweig Yorum: Uzun bir aradan sonra yeniden bir Zweig eseri okumak güzel oldu, hoş oldu. Özlemişim Üstad' ı doğrusu. Kitap yazarın daha 23 yaşında iken yazdığı ilk düzyazı eseridir. Ilk eser dediğime bakmayın. Icerik ve anlatım olarak oldukça doyurucu bir eserdi bu. Üslûp olarak arayış içinde olduğu, olgunluğa erişemediği bu kitap diğer Zweig eserlerinde olduğu gibi güzel bir akılcılığa sahip. Ortaçağ 'da Anvers ' 'te ( Belcika'da bir şehir) Esther adında genç bir kızla Ressam arasındaki dostluğu anlatan eser aynı zamanda tarihsel dokusuylada dikkat çekiyor. Dinler ve mezhepler arasındaki çatışmaların anlamsızlığını hümanizm perspektifinde önümüze sunan yazar tarihsel detaylar ilede gerçekliği pekiştirmiş. Ben sevdim bir solukta okudum. Tüm dostlara da tavsiye ediyorum

2025-36. Kitap

Kitabın Adı: İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
Yazarı : Stefan Zweig
Yayınevi: @canyayinlari
Türü : Öykü
Basım Yılı:2024
Sayfa Sayısı:319 Sayfa

Düşünceler: Zweig 'in yeni bir kitabını elime alıp ilk sayfayı çevirdiğimde uzun zamandır görmediğim bir arkadaşım aniden önüme çıkmış gibi heyecanlanıp sevinirim. En sevdiğim yazarlardan birisi olan Zweig 'in bütün kitaplarını en az bir kez ( bazılarını çok daha fazla ) okumak niyetindeyim.

Genellikle kısa novellaları ile tanıdığımız yazar bu eserinde on dört tarihsel olayı ve kişiyi kendi dilinde resmetmiş. Hepsi öykü değil aslında. Bir tanesi Dostoyevski için yazılan bir şiir. Diğeri iseTolstoy 'un bitiremediği tiyatro eserinin yazar tarafından tamamlanmış hali.

Öyküler ,olaylar ,insanlar. Kişilerin insan medeniyetine katkıları hümanist bir perspektifle anlatılmış. Rouget 'in Marseillaise Marşı , Handel 'in meşhur Messiah Orotoryosu kimse insanlık mirası eserlerin ilginç, bazen kederli hikâyeleri var.

İstanbul 'un fethi var mesela biraz batılı gözüyle . Büyuk Okyanus 'un modern dünyaca keşfi var. Ama keşif olsa da trajik sonla biten Kaptan Scott 'ın Güney Kutbu macerası da var. Lenin var, Goethe var, Cicero var, Napolyon var. Daha fazlası da var.

Zweig 'in enfes öykücülüğü ile harmanlanmış on dört tarihsel minyatür ( yazarın diliye ) bize çok şey anlatıyor.

Büyük olaylar, büyük insanlar ,derin duygular. Sabır ,sebat ,birlikte hareket , ihanet ,doğanın acımasızlığı, insanlığın dönüşümü ve daha pek çok şey var bu eserde. Pek çok altı çizilmesi gereken yer de tabi.

Müthiş bir eserdi. Tüm kitap dostlarının sıkılmadan okuyacağını düşünüyorum. Yaş sınırı olmadan herkese iştiyakla tavsiye ediyorum

Konu, 16. yüzyılda Anvers’te geçer. Yahudi genç bir kız olan Esther ile yaşlı bir Hristiyan ressam arasında gelişen beklenmedik bir dostluk etrafında şekillenir .

Öyküde: Esther çocukken Hristiyanların şiddetinden kaçıp bir asker tarafından kurtarılır; sonra bir kilisede Meryem Ana tablosu için modellik yapar .

Ressam, Esther’le tanışınca onu Hristiyanlığa yönlendirmeye çalışır; bu ilişki sevgi, güven, annelik gibi duygular üzerinden “mucize” temasını işler .

“Stefan Zweig’ın okuduğum 2. kitabı… çok karmaşık bir anlatımı vardı… sonrasında olay örgüsünü toparlayarak hikayeyi sürükleyici bir yöne çekebiliyor.”

Hikâye, bir bireyin duygusal yıkım sürecini, umut ile umutsuzluk arasındaki gidip gelmelerini ve nihayetinde geri dönülmez bir kırılma anını merkezine alır.
Yalnızca bireysel bir trajediyi değil; aynı zamanda toplumun, ilişkilerin ve beklentilerin bir insan ruhunu nasıl kuşattığını, yavaş yavaş nasıl çökerttiğini anlatır. Karakterin yaşadığı içsel çatışma ve yalnızlık, yazarın dilinde hem şiirsel hem de acımasız bir gerçeklikle verilir.
Anlatımda, kalbin çöküşü fiziksel bir felaket gibi tasvir ediyor.
hayal kırıklıkları, güvensizlikler. ihanet, kayıplar, yalnız bırakılma Ve sonunda umutsuzluk, teslimiyet
Sonuç olarak, Bir Kalbin Çöküşü, sadece bir aşkın ya da bir hayatın bitiş hikâyesi değil; insanın kendi içinde kaybolma ve yeniden doğma ihtimalini sorgulatan bir eser. Kitap bitirdiğinde yalnızca bir karakterin yıkımına tanık olmuyor, aynı zamanda kendi kırılma noktalarıyla da yüzleşiyor.

Bir "Stefan Zweig hayranı olarak", bu kitabı da çok sevdim. Üç öyküden oluşan bu eser, Zweig'ın her zamanki çarpıcı üslubuyla yine farkını ortaya koymuş. Yazar, kitapta psikolojik derinliğim ve şiddet mağduru toplumun durumunu ustaca dile getirmiş.