Özdemir Asaf Alıntıları

Konuşmak küçülmüş küçülmüş
Adı değişmiş susmak olmuş
Ağlamak büyümüş büyümüş
Adı değişmiş susmak olmuş

Bir şey yitirilmiş,
Hiç eskimeyecektir,
Onarmak zordur.

Ölümü düşünmüyorduk,
Düşündürdü.

Sözün bitim yerini
olay ya da konu seçmez,
söz seçer.

Başlangıcını da olduğu gibi.

Dokunan doku, ekilen tohum,
Taşınan yük, düşünen beyin,
Yeri yerleriyle öper.

Yere son düşmedir ölüm,
Kalanlar yeri düşleriyle,
Ölenler kendileriyle öper.

Senin ben yarısıyla seni ben tamamlarım.

Sizsiz sizi yaşanılmış bir şarkı.

Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye;
Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye..
Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.

Ben kendimi
Sensizliğe alıştırıyorum.
Sen de kendini
Bensizliğe alıştır deye.

Konuşmak susmanın kokusudur.
Ya sus git, ya konuş gel, ortalarda kalma.
Yalan korkaklığın tortusudur.
Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.