Kollektif Alıntıları

Gözün görüyor, elin tutuyor, nefes alıp verebiliyorsan hayat güzeldir.
Hastalık hariç.
Onu dahi hoş tutanlar var. Bu da bir mertebedir. “Kahrın da hoş, lütfun da hoş” diyenlerin mertebesi. Yüksek makam.

İnsan kendini beğenmez ise götürüp denize atar denilmiş. Yani dünyadan vazgeçmek o kadar kolay değil. Evet, bir an için “her şey boş” denebilir. Lakin o bir “an” içindir. Ya sonra?
Sonrası şu: Herkes tuttuğu işin, beslediği hayalin, arzunun kulpuna yapışır.
Hayat güzeldir.

duyulan, bir yüreğin bahar ezgileridir
kar suyunda eriyor gecenin gülüşleri
hayal neden kaçıyor güneşin gözlerinden
belki de bir doğuşun başlangıcıdır zaman
uzatıp kollarını dağların sînesine
koparır en zehirli kalbin dikenlerini
şimdi ne çöl kalmıştır içimizde, ne serap
ıtır kokmalı artık bu tepede ıstırap