Kahraman Tazeoğlu Alıntıları

Yürürken unutkanlıklarıyla sevişebilen birisi olmaktan korkuyorum.

Sana aşkın iki kişilik bir yalan olduğunu öğretmediler mi? Neden her seferinde kanıyorsun öyleyse?

Haklısınız, yaşamak için erken, ölmek için geç bir zamanmış!

Zaten her şeyi içimden söyleyebiliyorum, sesim yok.

Kimi kendini anlatmak, kimi de kendini gizlemek için yazar.

Aklım sende kala kala senden gidiyorum. İnsan yarısında terk ettiği filmin sonunu merak eder mi? Ediyorum. Tüm yelkenlerim yırtılmış ama ben hâlâ rüzgârdan medet umuyorum...

Kahkahası gürültülü insanların sessiz gözyaşları vardır.

Bir gün köklerinden kopartıp atacağı bir çiçeği neden sular ki bir insan?