Esra Pekin

Esra Pekin'in kalemi gerçekten eğip büktüğü yerlerde durup cümleyi iki kere okuduğum oldu, öyle ki bazen ana hikâyeyi gözden kaçırdığımı fark ettim. Dili bu kadar ustalıkla kullanması etkileyici ama anlatılan olayın arka planda kalması okuma keyfimi bir yerden sonra törpüledi. Sanki yazar önce cümlenin güzelliğine, sonra katilin izine bakıyor gibiydi. Yine de bu türden bir suç anlatısında böyle bir dil tercihi cesur; sadece benim gibi olay örgüsünü önceleyen okurlar için biraz yorucu. 🌕