Emine Seçeroviç Kaşlı

Her gün babamla bakkala gidip sepetimi doldurmak benim hakkim, diyemedim. Agabeylerimle top oynamak istiyorum, size ne erkek değilsem, top oynamayi seviyorum işte, diyemedim. Dum dum diye ses çikaran kudüm isterim, bum bum kurşun seslerini degil. Okula baslayacagim, öğrendigim harfleri öğretmenime göstereceğim. Kış gelince, kar yağacak, dağa gideceğim, kartopu oynayacağim. Dağlardan yağan kurşunları istemem.

Bir solukta okudum dediğim kitaplardan biri oldu.
Kurşunların da Rengi Var’ın yazarı Emine Hanım şu an yolda ve Rize’ye geliyor. Yarın kendisiyle sohbet etme şansına sahip olacağım. Kitabı bugün aldım ve yaklaşık altı saat içinde bitirdim.

Her satırında savaşın insan ruhunda açtığı yaraları, kaybolan hayatları ve sessiz çığlıkları hissettim. Kurşunları yalnızca bir silah değil, acının ve vicdanın rengi olarak anlatıyor. Henüz kendime gelemedim…

Beni en çok etkileyen şey, bu satırların yaşanmış olması ve yaşayan kişi tarafından kaleme alınmış olmasıydı. Emine Hanım’ın bizzat yaşayıp yazdığı anılar, kitabı çok daha gerçek ve sarsıcı kılıyor. Yarın, sayfalarda karşıma çıkan o küçük on yaşındaki kızla tanışacak olmak, okuduklarımı bambaşka bir anlamla dolduruyor.

Mutlaka okunmasını tavsiye ediyorum.