Abdullah Galib Bergusi

​"Yoldaki Mühendis" edebi bir başyapıt olduğu için değil taşıdığı yaşanmışlık ve adanmışlık için okunacak bir kitap. ​Abdullah Bergusi’nin hikayesi, Filistin davasının sadece sloganlardan ibaret olmadığını, arkasında parçalanmış aileler, feda edilmiş ömürler ve on yıldır tek kişilik hücrede süren bir irade savaşı ve daha niceleri olduğunu hatırlatıyor. Eminim ki bu adanmışlık öyküsü sizi de derinden etkileyecektir.

Filistin direnişinin simge isimlerinden Abdullah Galip’in, yani asıl adıyla Abdullah el-Bergusi’nin kaleme aldığı “Yoldaki Mühendis”, yalnızca bir hayat hikayesi değil,aynı zamanda bir inancın, bir mücadelenin ve bir ruhun zindanda bile teslim olmadan nasıl dimdik durabileceğinin canlı bir belgesidir.

Kitap, İsrail tarafından 67 müebbet ve 5200 yıl hapis cezasına çarptırılmış bir adamın kaleminden çıkıyor. Bu gerçek bile başlı başına bir ağırlık taşıyor. Bergusi, yalnızca siyasi bir figür değil, aynı zamanda düşünceleriyle, ilkeleriyle ve yaşadıklarıyla insanın içini sarsan bir anlatıcı.

Anlatımı sade ama etkileyici. Her kelime, her satır bir çığlık gibi. Gözaltı merkezlerinde geçen geceler, hücrede geçen aylar, direnişin anlamı ve insanın iç dünyasındaki sarsıntılar… Tüm bu detaylar öyle yalın ama derin bir şekilde aktarılıyor ki, zaman zaman okurken nefes almakta zorlanıyorsunuz.

“Yoldaki Mühendis”, bir mühendisin hesap kitap dünyasından çıkıp vicdan terazisine doğru yürüyüşünü anlatıyor. O artık sadece yolları, yapıları değil, kalpleri, zihinleri, umutları da inşa ediyor.

Bu kitap politik bir anlatıdan çok daha fazlası. İçinde inanç, acı, sabır, ümmet bilinci, yalnızlık ve sonsuz bir özgürlük özlemi var. Tüm bu duygularda, kelimelerin arasından sızarak okuyucunun yüreğine çarpıyor.

Esir bir şehrin acıya yutkunan şairiyim.
Vakitsiz kurşunlar yağıyor gökten.
Kırıldı güvercinlerin beyaz kanatları.
Bedenim ateş...
Kemiklerim toz...
Ruhumda şiddetli yara parçaları...

Haddini aşan düşman,
Korkaktı ve de zalim.
Çocuk bombalayan şeytan-ı lain....
Muhkem bir kalbe işlemez kurşun.
Güvendik semadan gelecek zafere.
Rücû ettik Mevlâ'ya ve merhametine.

Şimdi zeytin ağaçların küs,
Göğün ağlamaklı,
Kan kokan sokakların, yolların harlı
Ezan sesidir saran yaraları...

Filistin, gönlü prangalı değilsin.
Filistin, düşmanlar önünde eğilsin.
Şahinler gibi uç, aç kanatlarını.
Bir dolunay gibi parla, Filistin.