Kitap_kasifii

Bir insanı anlayabilmek için , o insanın baktığı açıdan bakmayı becerebilmelisin.

Çoğunluğa bağlı olmayan tek şey insanın vicdanıdır .

Roman, 1930’lu yılların Büyük Buhran döneminde ABD’nin Alabama eyaletindeki küçük bir kasabada geçiyor. Hikaye, küçük bir kız olan Scout Finch’in gözünden anlatılıyor . Anneleri öldükten sonra Scout, ağabeyi Jem ve avukat olan babaları Atticus Finch ile birlikte yaşıyor .Kasabada siyahlara yönelik önyargı ve ırkçılık çok yaygın. Avukat ,Kasabada yaşanan bir olayda siyahi bir adam Tom Robinson’ın savunmasını üstlenir. Atticus, tüm baskılara rağmen adaletin yanında durur ve mahkemede Tom’un suçsuz olduğunu kanıtlayan güçlü deliller sunar. Ancak jüri, toplumdaki ırkçı bakış açısı nedeniyle Tom’u suçlu bulur.Kasabanın gizemli kişisi Boo Radley hakkında da fazlasıyla önyargılar vardır ama çocuklar durumun farklı olduğunu düşünür . Ön yargıyı yıkıp Tom’u kurtarmak için el birliğiyle çabalarlar .


Adaletin yalnızca mahkeme salonlarında değil, asıl olarak insanın vicdanında başladığını kanıtlayan bir eser. Roman, sadece geçmişte yaşanan ırkçılık sorununu değil, günümüzde yabancılara ve “ötekileştirilen” herkese karşı duyulan önyargıyı da ele alıyor. Bu yönüyle zamana bağlı kalmayan, evrensel bir kitap haline geliyor.

Hepimiz hayatımızın bir döneminde farklı düşündüğümüz ya da farklı göründüğümüz için dışlanmadık mı? Şahsen ben bunu fazlasıyla yaşadım ve hala,o dönemde yapılan haksızlık ve adaletsizlik yüzünden kaybedilmiş bir geleceğin ağırlığını hissediyorum.Kitabın, olayları küçük bir çocuğun saflığıyla anlatması; yetişkinlerin yarattığı toplumsal çürümeyi çok daha çarpıcı ve sarsıcı kılıyor. Okura empatiyi, adaleti ve ahlakı sorgulatan güçlü bir anlatı sunuyor. Dilinin sade, anlaşılır ve akıcı olması da eserin etkisini artırıyor.

Umarım bir gün hoşgörü, saygı ve insan hakları yalnızca kitaplarda değil, hayatın her alanında gerçekten hakkıyla yaşanır.

Anne ve babasının ölümünün ardından büyük bir mirasa sahip olan bir adam, kimsenin sahip olmadığı şeylere sahip olma tutkusuyla yaşar. Ancak tüm bu ayrıcalıklar ona gerçek bir mutluluk vermez; çünkü iç dünyası tamamen hissizdir. Başlangıçta bu durumdan rahatsızlık duymaz. Ta ki sevgilisinden aldığı ayrılık mektubuna kadar… Bu mektup onda beklenmedik bir hüzün uyandırır.Bir gece, peş peşe yaşadığı olaylar zinciriyle ilk kez korku, heyecan ve suçluluk gibi duyguları derinden hisseder. Artık hissetmenin ne demek olduğunu anlamıştır ve hayatı daha yoğun yaşamak, daha fazla deneyimle duygularının tadını çıkarmak ister.


Bir gecede yaşanan olaylar, insanın tüm hayatının akışını değiştirebilir mi? Kitap bu temel soru üzerinden ilerlerken; iyilik, vicdan ve ahlak kavramlarını da sürekli sorgulatıyor. İyilik yapabilmek için önce acıyı, sefaleti ve karanlığı görmek mi gerekir? Vicdanla iyilik iç içe midir? İyilik içten mi gelir yoksa sonradan öğrenilen bir davranış mıdır?

Başkahramanın yaşadığı ahlaki açıdan tartışmalı deneyimler, onu iyiye ulaştıran bir farkındalığa sürükler. İyilik yaptıkça huzur bulması, toplumdan kopuk yaşamdan insanlarla iç içe bir hayata yönelmesi kitabın ana eksenini oluşturuyor . Zweig’in kalemi burada yine insan psikolojisi üzerine güçlü bir gösteri sunuyor .Eleştirdiğim nokta ise kitapta kadının zaman zaman metalaştırılması oldu; bu durum benden biraz düşük not aldı. Ancak bunu dönemin bakış açısıyla ya da yazarın karakter üzerinden bilinçli bir eleştirisi olarak değerlendirmek mümkün. Nitekim Zweig’in diğer eserlerinde kadını çoğunlukla yücelten bir yaklaşımı olduğu için yazarı tek bir kitapla yargılamadım.Ayrıca eserin, ölen bir subayın eşyaları arasında bulunan notlardan yola çıkılarak, yazar tarafından isimler değiştirilip sayfalara açıklamalar eklenerek yayımlanmış . Kısa ama insan psikolojisi üzerine düşündüren bir eserdi. Zweig’in diğer kitaplarına kıyasla benim için orta seviyede kalsa da, türü sevenlere kesinlikle tavsiye edilebilecek bir kitap.

Kadim Zamanlar ve Diğer Vakitler, Birinci ve İkinci Dünya Savaşı sırasında Polonya’nın küçük, hayali bir köyünde yaşayan bir ailenin ve onlara yakın kişilerin üç kuşak boyunca süren yaşamlarını anlatıyor. Doğa, hayvanlar ve meleklerle iç içe geçen bu köy, dört bir yandan melekler tarafından korunur; bu yönüyle gerçek Polonya topraklarında geçmesine rağmen farklı bir alemde var oluyormuş hissi uyandırıyor.
Roman boyunca yaşanan acılar, savaşın yıkımı ve işgal edilen ülkenin katledilişi destansı ve sembolik bir anlatımla sunuluyor. Her bölümde farklı bir karakterin “zamanı” ele alınır; Tanrı’nın sırrına ermek isteyen toprak sahibinin zamanı, oyunun zamanı, gerçeğin zamanı gibi farklı zaman dilimlerine yer veriliyor . Zamanın akışının, kuşaklar değiştikçe nasıl biçimlendiğine özellikle vurgu yapılıyor.

Hikaye, sıradan görünen insanların doğum, ölüm, aşk, acı ve yalnızlık gibi evrensel deneyimlerini doğanın ve zamanın diliyle aktarıyor. Her karakter, zamanın farklı bir “vakti”ni temsil eder. Dünyanın düzeninin bozulduğu anlarda insan hırsının ve arzusunun yarattığı yıkım ön plana çıkar; birine umut olan şeyin, bir başkası için acıya dönüşebileceği gösteriliyor. Roman fantastik, masalsı ve büyülü bir atmosfer içinde ilerlerken; hayal ile gerçek sürekli iç içe geçer. Romanın merkezine “kadının çilesi ” yerleştiriliyor .Savaş bitiyor, hayatlar değişiyor ; ancak ruhlar hala enkazın altında …

Nobel Edebiyat Ödülü almış bu kitabı yorumlamakta oldukça zorlandım; çünkü yazarın anlatım tekniği son derece sıra dışı. Belki de eseri farklı ve bu kadar ilgi çekici kılan tam olarak budur. İnsana dair ne varsa, acısıyla ve güzelliğiyle hiçbir ayrıntıyı atlamadan ele alıyor; duyguları okura güçlü ve derin bir biçimde aktarıyor. Kitabı okurken fazlasıyla etkilendim. Uğruna bütün ömrümüzü verdiğimiz şeylerin aslında hiçbir zaman bize ait olmayabileceğini çarpıcı bir şekilde yeniden fark ettim. Hatta bazı bölümlerde durup uzun uzun düşünme ihtiyacı hissettim. Bence müthiş bir kalem; mutlaka şans verilmesi gereken bir eser.

Hasan Sabbah, kendini peygamber ilan edip fedailerini kendine bağlamak için zekice bir düzen kurar. Genç ve yoksul erkekleri kaleye alır, onlara cennet fikrini aşılar. Özel olarak hazırlanan bahçeleri hurilerle doldurur ve afyon içirerek o bahçede gözlerini açan fedailere cenneti yaşattığını düşündürür ve sonra onları yeniden gerçek dünyaya döndürür. Böylece fedailer, Hasan Sabbah’ın emirlerini sorgulamadan yerine getirir; çünkü onun cennetin anahtarına sahip olduğuna inanırlar. Hasan Sabbah’ın ideolojisini tüm dünyaya yaymak için önündeki tek engel Selçuklu Devleti’nin güçlü veziri Nizamülmülk’tür. Yetiştirdiği fedailerle vezire bir suikast düzenlemek ve gücünü de kanıtlamak ister .
Selçuklu döneminde geçen Roman üç karakter üzerinden şekillenir:
Hasan Sabbah, insanları inanç ve korku üzerinden yönetir.Nizamülmülk, devlet gücü ve düzenle hükmeder.Ömer Hayyam ise özgür iradenin ve sorgulamanın tarafında durur.

1930 yılında kaleme alınan bu eser, Avrupa’daki ideolojik atmosferde propaganda amacıyla yazılmış olsada çok geniş bir okur kitlesine ulaşmayı başarmıştır. Roman boyunca inanç, kör bağlılık, manipülasyon ve iktidar temaları güçlü biçimde işleniyor. İnanç bu kitapta bir hedef değil, amaçlara ulaşmak için kullanılan bir araçtır; bu yüzden ön yargısız okunması gereken eserlerden biri.
Hasan Sabbah’ın asıl gücünün kılıçtan değil, insan zihnini yönetebilme yeteneğinden geldiği özellikle vurgulanan kitapta yazar, Sabbah’ı yalnızca bir lider olarak değil; filozof, akıl mühendisi ve adeta bir psikiyatrist gibi kurgular. “Amaç uğruna her yol mübahtır” temasının hakim olduğu romanda, beyin yıkamanın ve insan zihninin ne kadar kolay yönlendirilebildiğinin çarpıcı örneklerini gözler önüne seriyor ve Okuruna sürekli şu soruyu sorduruyor:
“Gerçek nedir? İnandığımız şeyler mi, yoksa bize inandırılmak istenenler mi?”
Bu yönüyle de eser, yalnızca bir hikaye değil; okuyucuyu kendi gerçeklerini sorgulamaya iten düşünsel bir serüven oluyor.

Aksiyon, politika, felsefe ve tarih gibi pek çok türe hitap eden bu kitap, benim için hayatımda okuduğum ve tekrar tekrar okuyacağım en iyi eserlerden biri oldu. Yazarın akıcı dili ve keskin zekasına hayran kaldım. Ne kadar anlatsam eksik kalacak bir eser; bu yüzden benim için yorumu bile sınırlı. Mutlaka okuyun, hatta okutturun.

Emin, Ethem ve Ekrem; eşleri Hülya, Nurten, Sevgi ve anne babaları… Dışarıdan bakıldığında hepsi mutlu, düzenli hayatlar yaşayan; işi gücü yerinde, mal mülk sahibi, çocuklu ve “örnek” bir ailedir. Ancak bu kusursuz görünen tablonun ardında, her birinin sakladığı karanlık sırlar vardır.
Bir gün bu sır perdeleri aralanmaya başlar. Gerçekler ortaya çıktıkça dengeler bozulur, geçmişin gölgeleri bugünü kasıp kavurur. Olayların merkezinde ise ortanca çocuk Ethem vardır; en çok zarar gören, en ağır bedeli ödeyen de odur.Peki, her şeyi bir de aile bireylerinin kendi ağzından dinlesek?
Gerçekten hayatları dışarıdan göründüğü kadar masum ve sorunsuz mu?
Yoksa herkes, kendi gerçeğini saklamanın ustası mı?

Ailelerin çocukların omuzlarına yüklediği sorumluluklar, onların hayatlarını nasıl şekillendirir? Çocuklukta yaşananlar, tüm gençlik ve yetişkinlik dönemimize nasıl izler bırakır? Hemen her ailede az ya da çok vardır; anne babanın bir kardeşi daha çok sevdiği ya da kayırdığı hissi… Peki anne babalara göre gerçekten böyle midir?
Bu kitap, tam da bu soruların merkezine dokunuyor. Küçükken içinde büyüdüğümüz evin, ilerleyen yıllarda kurduğumuz hayatlara ve kendi aile düzenimize nasıl yansıdığını çarpıcı bir şekilde gösteriyor. Öyle bir kitap ki, altını çizmeden, durup düşünmeden geçebileceğiniz tek bir satırı bile yok.
Yazar, her karaktere kendi hayatını kendi gözünden anlatma fırsatı veriyor. Okurken zaman zaman “haklısın” diyoruz, sonra bir başkasına geçince yine aynı şeyi hissediyoruz. İşte usta kalemin asıl başarısı da burada: Okuru empatiye zorlamak, “bunu böyle yapıyor ama mutlaka bir bildiği vardır” dedirtebilmek.
Kitabın hiç bitmesini istemedim; hep sürsün, ben de okumaya devam edeyim istedim. Kapağını kapattığımda ise içimde izler bıraktı ve unutamayacağım kitaplar arasında yerini aldı.
Çocuk kitapları dahil tüm eserlerini okuduğum bu yazarın her kitabını bitirdiğimde kendime aynı soruyu soruyorum: Daha ne kadar iyi olabilir? Kendi toplumumuzun içinden çıkan, kendi yaralarımıza cesurca parmak basan ve gerçeği gözlerimizin önüne seren bir kalem…
Hep yazsın, biz de hep okuyalım.

Kasabada herkesin önceden bildiği bir cinayetin, kimsenin engelleyemediği (ya da engellemek istemediği) hikayesi anlatılır. Santiago Nasar, işlemediği bir suçun “namus” gerekçesiyle öldürüleceğini bilmeden son gününü yaşar. Gerçek suçlunun kim olduğu sır olarak kalır .



Gerçek hayattan uyarlanan bu roman, konunun üzerinden toplumsal çürümeyi ve sorumluluk almaktan kaçışı işler. Okurken sık sık “Acaba bu olaylar bugün yaşansaydı nasıl kitaplar ortaya çıkardı?” diye düşündüm. Kitap boyunca sürekli sorular sorduran ve okuyucuyu düşünmeye iten yazar, ruh çözümlemelerini ve empati kurabilmeyi son derece başarılı bir şekilde aktarmış . Kitap başında olay verilmesine rağmen sonuna kadar merakla okutmasında ne kadar usta bir kalem olduğunun kanıtı .

Ne yazık ki aradan yıllar geçse de “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” mantığı hiç değişmemiş.

Petersburg’un aydınlık yaz gecelerinde geçen, yalnızlık ve platonik aşk üzerine melankolik bir hikayedir. Toplumdan uzak, hayalperest bir genç ; Nastenka adlı genç bir kadınla tanışır ve kısa sürede ona derin duygular besler. Ancak Nastenka geçmişine ve beklediği adama bağlıdır. Birkaç gecelik yakınlık, genç adama kısa bir mutluluk sunsa da hikaye, karşılıksız sevginin acısıyla ve insanın yalnızlığıyla yüzleşmesiyle son bulur.

Yazarın ilk dönem eserlerinden olan Beyaz Geceler, dünyanın en sıradan hikâyesini bile yüzyıllar boyunca okutan ve üzerine düşündüren bir güce sahip. Üç gecelik bir aşkı sayfalarca okutabilmesi, bu metnin ne kadar ustaca bir kalemden çıktığını açıkça gösteriyor. Diğer eserlerine kıyasla bunu daha az sevdiğimi söyleyebilirim; ancak bunun sebebi aşk temalı metinleri çok tercih etmemem olabilir. Yoksa eseri eleştirmek haddime değil. Ayrıca Dostoyevski’nin kitaplarında sıkça karşıma çıkan bir durum var: erkek karakterlerin daha sadık, kadın karakterlerin ise daha ikiyüzlü ve sadakatsiz çizilmesi. Beyaz Geceler de bu düşüncemi destekler nitelikteydi. Yanlızlık , umut, aşk temalı olan kitap klasik severlere tavsiyedir .

Hikaye, üniversite öğrencisi Ömer ile genç ve saf bir kadın olan Macide etrafında şekilleniyor. Babasının ölümlünden sonra yalnız kalan Macide vapurda Ömer’le tanışır ve onu bir başlangıç olarak görür.Ömer kararsız, zayıf iradeli ve çevresinin etkisine açık bir karakterdir; hayatındaki başarısızlıkların sorumluluğunu sürekli dış etkenlere yükler.Macide ise daha sağlam değerleri olan, sevgiye ve dürüstlüğe inanan bir karakterdir. İlişkileri ilerledikçe Ömer’in tutarsızlığı, bencilliği ve sorumluluktan kaçışı ilişkilerini karmaşaya doğru sürükler ve içinden çıkılmaz bir hal aldırır .

Yazar kitapta yalnızca iki insanın hayatını anlatmıyor; kocaman bir ayna tutarak bizi anlatıyor. İnsanın gerçekten sevmeden sevdiğini sanmasını, birine zarar verirken bile onun iyiliğini düşündüğüne kendini nasıl inandırabildiğini gösteriyor. Ve insanın en çok da kendinden kaçamayacağını anlatıyor.
Bana göre romanda “şeytan” diye bahsedilen şey, insanın kendi zayıflığına bulduğu koskoca bir bahane. Kim olduğunu bilmeyen herkese, kim olduğunu acı bir dürüstlükle hatırlatıyor.Bir kadının bir erkeğin gölgesinde yavaş yavaş nasıl eridiğini; severek adam büyütmeye çalışan, birini iyileştirmek için kendini unutan bir kadını ve sahip olmayı sevmek sanan, her fırsatta kaçan bir adamı okuyorsunuz.
Ve kitap, okuyucuyu şu soruyla baş başa bırakıyor:
Kendi hayatımızın sorumluluğunu ne kadar alıyoruz?

Roman boyunca aydın çevreler, sahte entelektüellik, ikiyüzlülük ve ahlaki çöküş sert ama gerçekçi bir dille eleştiriliyor. Kaleminin ustalığını anlatmak ya da eleştirmek benim haddim değil; sadece hissettiklerimi söyleyebilirim.
İlişkiler üzerine olan herkesin mutlaka okuması gereken bir roman.

Gilead Cumhuriyeti, bir darbe ile ele geçirilir. Darbeden sonra ülkede insanlar katı sınıflara ayrılır. Erkekler Komutanlar, Muhafızlar ve Gözler olarak konumlandırılırken; kadınlar Eşler, Marthalar ve Damızlık Kızlar gibi rollere ayrılır. Her sınıfın giydiği kıyafet bile renklerle belirlenmiştir.Bu düzende okumak , düşünmek konuşmak her şey kadınlara yasaktır. Hatta dükkân tabelalarındaki yazılar bile kaldırılmış, yerlerine satılan ürünlerin resimleri konmuştur. Aşk yoktur, özgürlük yoktur. Kadınların birey olarak hiçbir değeri kalmamıştır.Damızlık kızlar, yalnızca üreme hakkı tanınan kadınlardır. Üst düzey yöneticilere çocuk doğurmakla görevlidirler. Tek görevleri, her ay düzenlenen aşağılayıcı “tören” ile komutanlarla birlikte olmak ve onlara çocuk doğurmaktır.
Kendisi de damızlık olan kahramanımız Offred bu düzenden derin bir rahatsızlık duyar; çünkü eski hayatında bir eşi ve çocuğu vardır. Geçmişteki özgür günlerini hatırladıkça yaşadığı baskı daha da ağırlaşır. Gilead’da sürekli gözetim altında yaşarken, küçük direniş planları yaparak bu düzenden kurtulmanın bir yolunu bulmaya çalışır.

Damızlık Kızın Öyküsü distopya olarak sınıflandırılsa da, ben bu kitabı korku duyarak okudum. En üzücü tarafı ise romanda anlatılanların, bugün birebir yaşayan kadınlar olduğunu bilmek. Söz hakkı alınmadan istemeden evlendirilen hayatı boyunca düşünmesi konuşması yasak olan kadınlar bu yüzden kitapta geçen pek çok senaryo bana hiç de uzak gelmedi ,aksine fazlasıyla tanıdık hissettirdi. Belki de kitabı etkileyici kılan şey yalnızca edebi başarısı değil, anlattıklarının kurgu olmaktan çıkıp gerçeğe bu kadar yaklaşması.Kitapta özgürce yaşama hakkı yalnızca erkek komutanlara tanınmış gerçek dünyaya baktığımızda kimler acaba ?Özgürce yaşayanlar gerçekten kimler?
Romanın en düşündürücü yönlerinden biri de insanların bu denli baskıcı bir düzeni nasıl bu kadar kolay kabullendiği. Üstelik bu düzenin, yine din üzerinden meşrulaştırılması şaşırdık mı hayır peki bu kitap nasıl Distopya ? Kitap distopyaysa biz ne yaşıyoruz ?
Dizisini de severek izlediğim bu eser, sadece bir roman değil; uyarı niteliğinde bir anlatı. Bu yüzden benim için kesinlikle okunması gereken ve tavsiye edilen kitaplardan biridir. Doğan Kitap

Özdemir Asaf’ın Dokuza Kadar On adlı kitabı; kısa şiirlerden, aforizmalardan ve insanın iç dünyasına dokunan düşüncelerden oluşan bir eser. Şair, aşkın kırılganlığını, insan ilişkilerindeki çelişkileri, yalnızlık duygusunu ve hayatın küçük ama derin anlamlarını yalın bir dille anlatır.

Kitap, Asaf’ın kendine özgü ince ironi ve keskin gözlemlerini bir araya getirerek; okuyucuya hem duygusal hem de zihinsel bir yolculuk sunar. Birkaç satırlık şiirlerle büyük duyguları anlatma başarısı öne çıkar.
Aşk, yalnızlık, insan halleri ve hayatın basit görünen ama derin anlamlarını içeren kısa şiir ve sözlerden oluşan, Özdemir Asaf’ın düşünce dünyasına açılan etkileyici bir kitaptır. Şiir severlere şiddetle tavsiye 🌸

Aristokrat bir kadın olan Madam Prie’nin yavaş yavaş çöken hayatı anlatılır. Yıllarca ayrıcalıklı bir dünyada yaşamış olan bu kadının ihaneti ortaya çıkınca, toplumdaki konumunun değişmesiyle birlikte yalnızlığa, yoksulluğa ve içsel bir çöküşe sürüklenir. Bir zamanlar hayranlık uyandıran hayatının artık sadece hatıralardan ibaret kaldığını fark ettikçe, geçmişine tutunmaya çalışsa da gerçeklerden kaçamaz.
Sonunda kendi iç dünyasında kaybolan karakter, hem sınıfsal hem psikolojik bir çöküşün sembolüne dönüşür.



Zweig’in bu eseri, tarihin tozlu sayfalarından çekilip çıkarılmış gerçek bir hayat hikayesi.Kişilik analizi ve ruhsal durumları, her zamanki gibi, okuyucuya neyi yansıtmak istiyorsa ona ayna tutuyor. Toplumsal statüyle şekillenen kimliklerin ve şöhretin elden gitmesiyle geriye kalan koca bir boşluğu anlatan kitap, hem empati kurduruyor hem de sorgulatıyor.
Zweig, eserlerinde çoğu zaman bir çöküşü merkezine alırken adeta olaylardan ve karakterlerden intikam alırcasına keskin bir gerçekçilik sunuyor.
Her kitabı ayrı bir keyif; kesinlikle tavsiye ederim.

Sessiz Hasta, ünlü bir ressam olan Alicia Berenson’ın aniden suskunluğa gömülmesi ve işlediği iddia edilen bir cinayetin ardından yaşananları konu alır. Alicia, kocasını öldürmekle suçlanır fakat o günden sonra tek kelime bile konuşmaz.Bu gizemli sessizlik, onu ülke çapında bir fenomene dönüştürür. Psikoterapist Theo Faber ise Alicia’nın neden sustuğunu anlamaya, onu konuşturmaya ve gerçeğin izlerini bulmaya kararlıdır. Hastanenin karanlık atmosferi, Alicia’nın geçmişindeki çatlaklar ve Theo’nun kendi sırları iç içe geçerken, hikaye okuru adım adım şok edici bir gerçeğe doğru sürükler .

Goodreads’te yılın en iyi gerilim romanı ödülünü almış bir kitap olarak beklentimi yükseğe çekmişti; fakat ben beklediğim gerilimi bulamadım. Başında ve sonunda “ne oluyor?” hissi yaratan birkaç sahne olsa da genel olarak akıcı bir dili var. Finaldeki ters köşe başarılıydı ancak olayların birbirine bağlanışında yer yer kopukluk hissettim.

Bir diğer eleştirim ise madde kullanımıyla ilgili ögelerin gereğinden fazla ve özendirici bir tonda yer alması. Bu detay herkes için sorun olmayabilir ama benim kitaptan puan kırmama neden oldu.

Benim için bir “ödüllük” kitap mı? Hayır. Çünkü türde çok daha güçlü örnekler okudum. Yine de gerilim türüne yeni başlayanlar için iyi bir giriş kitabı olabileceğini düşünüyorum.

Yazar, Samoa’lı bir kabile reisi olan Tuiavii’nin gözünden Batılı yaşam tarzını anlatır. Tuiavii, Avrupa’ya yaptığı yolculukta insanların paraya bağımlılığını, yapay mutluluk arayışını ve özgürlüklerini fark etmeden kaybedişini gözlemler.
Kitapta Tuiavii, kendi halkına “papaligi” diye adlandırdığı beyaz adamların yaşam biçimini, onları uyandırmak için aktarır. Batılıların sürekli bir şeylere sahip olmaya çalışmasını, zamanlarının büyük bir bölümünü çalışarak tüketmesini, doğadan uzaklaşmalarını ve görünmez toplumsal baskılara boyun eğmelerini eleştirir. Gördükleri karşısında hem şaşırır hem de üzülür.Kitap;İnsanların özgür görünse de para, iş ve sistem tarafından nasıl esir alındığını,zamanın peşinde koşarken yaşamın nasıl kaçırıldığını,sahip olmak uğruna mutlu olmanın unutulduğunu,
doğadan kopup yapay bir dünyanın içine sıkıştığımızı çarpıcı bir dille hatırlatıyor.

Gerçekten özgür müyüz, yoksa kurallar, beklentiler ve tüketim kültürü arasında sıkışıp giden birer gölgeye mi dönüştük? Okuduğum her satırda bu sorularla yüzleştim .Kısacık ama etkisi büyük bu kitap, okuyan herkese kendine dönüp bakma fırsatı sunuyor; bir çırpıda okunuyor ama zihinde uzun süre yer ediyor. Kendimizi silkelemek için dönem dönem okumaklık. Birde şu tarafı var herşeyi biliyoruz farkındayız da neyi değiştirebiliyoruz ?

“Bu kadar çok parayı ne yapacaksın ? diye soracak olsan, bu dünyada giyinmekten , açlığı ve susuzluğu bastırmaktan başka ne istersin ? desen , söyleyecek söz bulamaz , ya da “Daha çok para istiyorum , daha çok , daha çok , “der. Böylece sende paranın onu hasta ettiğini , bütün duyularını ele geçirdiğini anlarsın .”

Roman, yoksul bir denizci olan Martin Eden’ın, bir gün tesadüfen tanıştığı Ruth Morse adlı genç ve eğitimli bir kadına aşık olmasıyla başlar. Ruth’un bilgili, kültürlü ve yüksek sınıftan biri oluşu, Martin’i kendini geliştirmeye iter. Okuma, yazma, edebiyat ve felsefeye sarılan Martin, sınıf atlama ve Ruth’un seviyesine ulaşma hayaliyle büyük bir içsel dönüşüm yaşar.Martin, yazarlık konusunda olağanüstü bir çaba gösterir; açlık, yoksulluk, reddedilmişlik ve yalnızlıkla mücadele eder. Zamanla eserleri fark edilmeye başlar ve şöhret kazanır. Fakat bu başarı, ona mutluluk değil; toplumun ikiyüzlülüğünü, sınıf farklarının adaletsizliğini ve kendi iç dünyasındaki boşluğu gösterir.Ruth’la olan ilişkisi de bu süreçte büyük değişime uğrar. Martin, kendisine değer verilmediğini ve aslında başarıya değil kişiliğe bakılması gerektiğini geç fark eder. Şöhretin getirdiği değişim ve çevresindeki insanların çıkarcı tavırları, Martin’i giderek daha karanlık bir ruh hâline sürükler ve hayatında süpriz bir son onu bekler .

Martin Eden, Jack London’ın kendi yaşamından izler taşıyan yarı otobiyografik bir eser… Aslında Martin, London’ın kılığına bürünmüş hâli; bu yüzden romanda hissettiğimiz tüm duygular gerçek bir mücadelenin yansıması gibi geliyor. Dönemin sanatçılarının acılarını, yokluklarını, hayal kırıklıklarını okurken insan “Böyle bir eseri bazı şeyleri yaşamadan yazmak mümkün değil” diye düşünüyor.

Roman boyunca aklımda hep şu sorular vardı:Gerçek mutluluk ne?
Bir amaca ulaşınca gerçekten mutlu olunuyor mu?
Ya sevdiğin insana kavuşmak?
Bu soruların peşinden gide gide finale geliyorsunuz ve o final… Kimse Martin’in o sonunu kolay kolay unutamaz.
Gerçek hayatta da insanların ikiyüzlülüğünden yorulup kendi kabuğumuza çekilmiyor muyuz? Kaosa güvenmek yerine kitaplara sığınmıyor muyuz? Martin’in yaşadıkları aslında hepimizin hayatından izler taşıdığı için belki de bu romanın etkisi kimsenin içinden çıkmıyor. Paranın oluşturduğu sınıf farkları ise ne yazık ki her dönemin değişmeyen acı gerçeği.
Kitabı bitirdiğinizde belki mutlu olmayacaksınız…
Ama Martin Eden, hayatınızın en unutulmazları arasına girecek.

Bu kitap, korkularımızın hayatımızı nasıl şekillendirdiğini ve çoğu zaman bizi en çok istediğimiz şeylerden nasıl alıkoyduğunu anlatan motivasyon dolu bir kişisel gelişim kitabı. Bahar Eriş, bilimsel araştırmalardan, gerçek yaşam hikayelerinden ve kendi deneyimlerinden yola çıkarak, korkunun aslında doğru kullanıldığında büyümeyi sağlayan bir güç olduğunu vurguluyor.

Kitap; konfor alanından çıkmayı, ertelemeyi bırakmayı, özgüveni geliştirmeyi, risk almayı ve potansiyeli açığa çıkarmayı cesaretlendiren bölümler içeriyor ve okura şu soruyu tekrar tekrar düşündürüyor: “Korkmasaydın gerçekten kim olmak isterdin?”

Sonuç olarak:Hayatta ilerlemek için korkunun tamamen yok edilmesi gerekmediğini, sadece onunla birlikte yürümeyi öğrenmenin yeterli olduğunu hatırlatan, ilham verici ve akıcı bir kitap.