Gizem Dindaroğlu

ve suçlu olduğumuzu

ve suçlu oluşumuzda bir suçumuz olmadığını

ve elimizden bir şey gelmeyişinde suçlu olduğumuzu

ve bunun bize yettiğini

çoktan biliyoruz

ve belki de ağzımızı tutmanın daha iyi olacağını

ve ağzımızı tutmayacağımızı

çoktan biliyoruz

çoktan biliyoruz

ve kimseye yardım edemeyeceğimizi

ve bize kimsenin yardım etmeyeceğini

çoktan biliyoruz

"Yolun ucunun nereye varacağını düşünmek beyhude bir çabadan ibarettir. Sen sadece atacağın ilk adımı düşünmekle yükümlüsün. Gerisi zaten kendiliğinden gelir."

Şems-i Tebrizi

Öncelikle aşkın bir ilişkiyi sürdürmek için ne kadar gerekli olduğunu bilmekte fayda var diye düşünüyorum. Bir ilişkiyi başlatmak için çok gerekli olsa da, sevgi ve aşkın bir evliliğe sürdürmek için ilk sıralarda gelmediğini bilerek yola başlamak lazım.

Duygularımızın hiçbiri sadece bugüne ait değillerdir. Çoğu daha çocukluğumuzda, aile içinde yaşadığımız ve deneyimlediğimiz olaylar sonucunda hissettiklerimizin bugüne taşınmış halleridir. Geçmişte hissettiğimiz onaylanmama, sevilmeme, önemsenmeme, beğenilmeme, yok sayılma gibi bireyin olumsuz olarak algıladığı duyguların temeli aileye dayanır.

İnsan ihtiyaçları çeşitlidir ve farklı ihtiyaçlarımız toplumda farklı kişiler ve mekanizmalar tarafından karşılanır. Örneğin onaylanma sadece yakın ilişkide değil, iş ortamında da tatmin edilebilir. Kadın ve erkek olarak onaylanma, özel hissetme gibi ihtiyaçlarımız ise ancak yakın ilişkide tatmin bulabilir.

Biz aslında insanları sevmeyiz. Sevdiğimiz, bir insan hakkında oluşturduğumuz fikirdir. Kısacası kendi uydurduğumuz bir kavramı ve sonuç olarak kendimizi sevmekteyizdir.
Fernando Pessoa, Huzursuzluğun Kitabı

Sağlıklı bir ilişki ancak iki bireyin bir ilişkiyi sürdürmesi ile oluşabilir. Ortak zevkleri, düşünceleri ve hisleri olan ama gerektiğinde de farklı düşünen ve bunu ifade edebilen bireyler doyumlu ve yetişkin bir ilişki içinde olabilirler.