Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi

Sen giderken
kapı değil,
içimde bir mevsim kapandı.
Duvarlar sesini unuttu,
saatler yürümeyi reddetti.

Ayakkabıların eşiğe değdiğinde
kalbim geriye doğru düştü.
Söylenmeyen cümleler
boğazımda pas tuttu,
adını anmak bile
geceyi uzattı.

Bir elin havada kaldı,
vedaya cesaret edemeyen.
Ben baktım,
çünkü bakmamak
tamamen yok olmak gibiydi.

Sen giderken
ben kaldım.
Aynı odada,
ama senden önceki biri değil.
Gülüşümden bir harf eksildi,
umut kelimesi yarım kaldı.

Şimdi her şey sessiz.
Sessizlik bile senden bahseder gibi.
Bir gün dönmeyeceğini bilmek,
gitmenden daha ağır.

Gözlerinde kaybolur her yolum,
Bir bakışınla başlar sonsuzluğum.
Geceye düşen yıldızdan parlak,
Kalbime dokunan en derin durgunluk.

Her nefeste adını taşırım,
Sessizliğe bile seni yazdırırım.
Bir gülüşünle açılır baharım,
Aşkınla yanar, yeniden doğarım.

Gözlerine esirim, kurtulmam imkânsız,
Sevdanla çevrili bu dünya sınırsız.
Ne zaman baksam ufuklar genişler,
Yalnız seninle ruhum serinler.

Ellerin dokunsa, zaman donar,
Kalbim coşar, gönlüm kanatlanır.
Sevda dediğin, sende vücut bulur,
Ömrüm seninle anlamla doludur.

Gözlerine esirim, sen bilmezsin,
Aşkınla yanarım, hiç sönmezim.
Bir ömür yetmez seni sevmeye,
Sonsuzluk istiyorum, yalnız seninle…