Edebiyat

Kitap okumanın en güzel anları… Bir düşünceyle ya da bir hisle karşılaştığın zamandır. Özel olduğunu düşündüğün şeylerin ele alınış tarzı. Sana özel şeylerin. Biri tarafından düşünülmüş, hiç tanımadığın, belki uzun zaman önce ölen biri tarafından. Ve bu sanki; bir elin ortaya çıkıp, senin elinle yazması gibi bir şey…

"Nereye gidiyorsun?" dediler. "Kendime," dedi.

Bu penguen rotasını şaşırmadı, o bir tercih yaptı. Sıradanlığın güvenli kollarındansa, belirsizliğin şiirini seçti. Yazmak ve okumak da böyle bir eylem değil midir?

​Sıradan olandan sıkılanlar için. Başka bir yolculuk mümkün. 👇

Abdurrahman Seyhan
Virga Yağışları Aşkın Yolculuğu

Matmazel Noroliya

‎bağları çözülmüş ruhumun
‎dört nala koşan adımlarına takılıyorum
‎bir yanım cennet
‎diğer yanım enkaz yığını
‎

‎
‎başı dönmüş şehrin ışıklarında ruhum
‎adres yok
‎odalar çıplak
‎camlarında aralanmış yalnızlık çıkmazı
‎

‎hep mi aynı bakar güneş
‎aydan arta kalan yanıyla
‎herkes mi susar
‎sessizliği ağırlar kapısında
kimliksiz
dipsiz
‎

‎
‎ben mi kaybolmuştum
‎zehirle ıslatılmış kalbimde
‎fikrimin duvarlarına çarpan o karanlık kimindi

‎
‎ben mi kördüm Noroliya
‎dibine düşmeyen düşüncelerin
‎yarım ağız sohbetlerindeki eksik hecesi koltuğunun
‎

‎
‎aynası kırılmış yüzüme dönüp
‎özümün toprağıyla aldığım abdeste yemin olsun ki
‎çatallanmış ellerime düşen her yaş için
‎bin secde eder başım

‎
‎batan günün ardından doğacak tek gülüşe
‎üşümüş düşlerimin yuvasından
‎kaybolduğum her sokağa
‎vatanım demek için yeniden geldim dünyaya

ben Ferit
d ile
hayır t ile

Emine Güner Eyzaman

Son satış verilerine baktığımda beni en çok gülümseten şey şu oldu:
Kitaplarımın yolu en sık Ankara’ya düşmüş.
Aynı şehirde farklı zamanlarda, farklı ruh hâllerinde okunan satırlar…
Belki bir masa lambasının altında, belki bir otobüs yolculuğunda,
belki de sessiz bir gecede.
Bir yazar için bu rakamlar sadece istatistik değil;
okunmuş olmak, bir yerde birine değmiş olmak demek.
Ankara’daki (ve diğer şehirlerdeki) tüm okurlara gönülden teşekkür ederim.
Yolumuz kelimelerde kesişmeye devam etsin 🌿

ellerini sabunlar, sabunlar, tırnaklarını fırçalar, fırçalar, peşinden suyu boşaltır; sonra yine sabun, fırça, su; bir daha, bir daha, bir daha ve eller yorulup da öfkelenen sabunu zaptedemeyecek hâle gelinceye kadar, hayalî kirleri temizleme ameliyesi devam ederdi.

Dükkânlardan geçerken gözüme bir gelinlikçi çarpıyor. Öyle ya Bayram'da teyzemlere gittiğimde de yollar hep gelinlikçilerle dolu. Keşke şu gelinlik dükkânlarının yerini kütüphaneler alsa diye kaç kez geçirirdim içimden. Pahalı elbiselerin, marka ayakkabıların yerini güzel ciltli kitaplar alsa ne kaybederiz ki?

Serenay Özkan

Yaşamın sıkıcı, aceleci tarafıyla ilgilenmekten ne giden baharı ne de gelen ekim ayının tadını çıkarabilmiş, mütevazı bir dairede tek başına yaşayan, işinde başarılı, orta hâlli ve belki de biraz üstü bir yaşam süren kırklarında bir adamım ben.
(Serenay Özkan)
Serenay Özkan

Tanrım, uzun zamandır kapını çalmadım, biliyorum. Açıkçası beni hâlâ dinler misin, emin değilim. Ama hâlimi görüyorsun. Bunalıyorum. Bana ya hakiki bir aşk ver –ver ki kurtulayım bu sıkıntıdan, sıkışmışlıktan- ya da beni öyle duyarsız yap ki hayatımda aşk olmayışını umursamayayım.

Gülüm Çamlısoy-DİLERDİM

Keşke bir ressam olsaydım,
Çizseydim seni tuvale.
Keşke bir kuş olsaydım
Uçabilseydim özgürce.

Ya da bir şarkı olsaydım,
Haykırıp coşkumu getirebilseydim dile.
Bir kıvılcım da olabilirdim aslında
Ateşinde yanan.
Bir ağaç, bir yaprak da olabilirdim
Doğada hayat bulan

Belki bir dalga kayalara vuran,
Belki de ufuk çizgisi
Denizin gökle buluştuğu o eşsiz an.
Bir rüya görseydim
Ayrılığın ve özlemin hiç olmadığı.
Sonlar olmasın dilerdim,

Kayboluşların hüküm sürdüğü.
Her başlangıçta bitişler
Ve her bitişte yeni başlangıçlar.
Buna rağmen yaşamak sevmek de güzel.