Neden kelimelerim,
taştan örülmüş kalbinin eşiğinde
bir yankı bile uyandıramıyor?

Taştan yüreğin,
vaveylalarımı işitmiyor mu?

Ey kayanın ardına gizlenmiş pamuklar!
İşitin sesimi.
Kaderin sessiz tezgâhında,
aşkın ince ipliklerinden bana bir kilim dokuyun.

Öyle bir kilim olsun ki,
iki kalbin arasına gerilmiş uçuruma serilsin;
ben de ona basıp
sana varayım.