Otogarın taş duvarları lâldir
Her yol farklı haldir
Gözlerden ırak mecalsiz mecaldir
Ama kavuşmak
Hep bir adım uzakta hayaldir

Peronlarda yankılanır ayrılık çığlığı
Otobüs motoru umutları boğar
Bir el sallanır
Bir de düğümlenir boğazda kasvet
Dudaklarda belirsizliğin ıslığı
Hasretin notası olur göğün rotası
Tarih yazar rakamsız yası
Yaşanır yaşanmakta olan duygu selinin hası
Herkes şahit kalabalığın alası
Bir yarin bin yarın yarası


Biletler kesilir, zaman tükenir
Kapılar kapanır buğu camlar seyredilir
Işıkları solgun yanar
Konuşmaz bavullar
Bekleyişin gölgesinde, ümit donar


Bir çocuk annesini arar
Bir sevgili bakışlarını yola salar
Geride kalanlar uzaktalar

Var işte hasretin mabedi
Dramın en ağır sahnesi
Burada kavuşamamak
Gülmekte, ağlamak
Bazen anlık bazen ebedi

Arbazi